Аҷал паём фиристод сӯии кишвари рай

اجل پیام فرستاد سوی کشور ری

Ки гашти рӯзи ту кӯтоҳу рӯзгори ту тай

که گشت روز تو کوتاه و روزگار تو طی

Бирехт хӯни слили расӯл , зодаи саъд

بریخت خون سلیل رسول‌، زاده سعد

Ба ёд мерай Теҳрону ҳукми дории рай

به یاد میری تهران و حکم‌داری ری

Аз он замона ба нафрини хонадони расӯл

از آن زمانه به نفرین خاندان رسول

Дучор гаштае эй хоки тӯдаи лошӣ

دچار گشته‌ای ای خاک تودهٔ لاشی

Шрнги қаҳр аҷониб чашида дам дар дам

شرنگ قهر اجانب چشیده دم در دم

Паёми сахт ҳаводис шунида пай дар пай

پیام سخت حوادث شنیده پی در پی

Басои сулолаи шоҳаншаҳон ки ҳишматашон

بسا سلالهٔ شاهنشهان که حشمتشان

Гузаштаи бади зи сари тоҷи хонивода кӣ

گذشته بد ز سر تاج خانوادهٔ کی

Ки дртў ҷой гузиданду хор ва зор шуданд

که درتو جای گزیدند و خوار و زار شدند

Чу оли бўбаҳ ки шуд дар ту даври онони тай

چو آل بوبه که شد در تو دور آنان طی

Басои бузургон кандар ту зор кушта шуданд

بسا بزرگان کاندر تو زار کشته شدند

Ва ё збим гирифтанд раҳ ба дигари ҳӣ

و یا زبیم گرفتند ره به دیگر حی

Аз он қабл ки ту шавамӣ ва шавамӣ аз дар ту

از آن قبل که تو شومی و شومی از در تو

Ба малик дар шавад инсон ки бода дар рагу пай

به ملک در شود انسان که باده در رگ و پی

Ҳамораи бангаи авбошу ҷойгоҳи ринуад

هماره بنگه اوباش و جایگاه رنود

Ҳамеша маҳди хурофоту гоҳўораҳи ғӣ

همیشه مهد خرافات و گاهوارهٔ غی

Ҳамаи фақир ба илму ҳамаи алӣам ба зарқ

همه فقیر به علم و همه علیم به زرق

Ҳамаи заъиф ба ақлу ҳамаи далер ба май

همه ضعیف به عقل و همه دلیر به می

Ба тангдастӣ , побанди зинати сарв бар

به تنگدستی‌، پابند زینت سرو بر

Ба бенавое , гарми навозиши дафу не

به بی‌نوایی‌، گرم نوازش دف و نی

Аё ба дохилён гуфта алҷноҳи алейк

ایا به داخلیان گفته الجناح‌علیک

Вале ба хориҷиён гуфта алҷноҳи алӣ

ولی به خارجیان گفته الجناح علی

Ҳамин на танҳо дар ҷанги шиъӣу суннӣ

همین نه‌تنها در جنگ شیعی و سنی

Бсухтӣ чу зи туфи шарораи тӯдаи не

بسوختی چو ز تف شراره تودهٔ نی

Ки ҷанги шофиӣу моликияти ҳам пас аз он

که جنگ شافعی و مالکیت هم پس از آن

Чунон фишурд ки дар ту намонад шахсеи ҳӣ

چنان فشرد که در تو نماند شخصی حی

Ба ёди дор ки бо хок раҳ шудӣ яксон

به یاد دار که با خاک ره شدی یکسان

зи наъли лашгари тотору барқи ханҷари вай

ز نعل لشگر تاتار و برق خنجر وی

Ба ёди дор каз ошӯби тӯби истибдод

به یاد دار کز آشوب توپ استبداد

Шуд офтоби ту торику навбаҳори ту дай

شد آفتاب تو تاریک و نوبهار تو دی

Ба ёд доркаҳ додӣ ту ҳафдаҳи шаҳр ба рӯс

به یاد دارکه دادی تو هفده شهر به روس

зи малики Эрон , он гуҳ ки Тифл будӣ ҳай

ز ملک ایران‌، آن گه که طفل بودی هی

Ба ёди дор ки будӣ убайди аҷнабӣон

به یاد دار که بودی عبید اجنبیان

Аз он замон ки нбштнд бар ту ҳзолрӣ

از آن زمان که نبشتند بر تو هذالری

Алоҷ Эрон набӯд ҷузи инки соъиқаи ?ит

علاج ایران نبود جز اینکه صاعقه‌ایت

Ба шуъла маҳв кунад , кохри алдўои аллакай

به شعله محو کند، کاخر الدوا الکی