эй Сайиди ироқии шуғлӣ дигар надорӣ
ای سید عراقی شغلی دگر نداری
ё дхлкии тарошӣ ё пӯлакии дрорӣ
یا دخلکی تراشی یا پولکی درآری
Вонҷо ки дхлкӣ нест ореи хилоф агарчӣ
وآنجا که دخلکی نیست آری خلاف اگرچه
Фармон афв бахшанд бар исоу ҳўорӣ
فرمان عفو بخشند بر عیسی و حواری
Бечорае ба ҳар кори ҷузи кори чоплусӣ
بیچارهای به هر کار جز کار چاپلوسی
Бегонае з ҳар фан , ҷузи фани муфти хорӣ
بیگانهای ز هر فن، جز فن مفتخواری
Дар Карбало надидӣ ҷузи илм ҷайб кандан
در کربلا ندیدی جز علم جیب کندن
Вондри Наҷафи нхўондии ҷузи дарси харсаворӣ
واندر نجف نخواندی جز درس خرسواری
Даллоли мзлмотии мебели адорҷотӣ
دلال مظلماتی مبل ادارجاتی
Гуҳ дар муҳосиботӣ , гуҳ дар хазонаи дорӣ
گه در محاسباتی، گه در خزانهداری
Бдқлбу рӯсиёҳии бдослу дайни табоҳӣ
بدقلب و روسیاهی بداصل و دینتباهی
Ҳам млънти паноҳӣ , ҳам муфсидати шиорӣ
هم ملعنت پناهی، هم مفسدت شعاری
Худро ҳаме чаҳ пӯшӣ чун об дар бен чаҳ
خود را همی چه پوشی چون آب در بن چه
Каз ифтизоҳи пайдо чун шуъла бар минорӣ
کز افتضاح پیدا چون شعله بر مناری
Ришу радоу мндили фисқи турои напушад
ریش و ردا و مندیل فسق ترا نپوشد
Збро чу буии нохуш аз пардаи ошкорӣ
زبرا چو بوی ناخوش از پرده آشکاری
Дар кори хайри сустӣ , дар ахзи ришваи чустӣ
در کار خیر سستی، در اخذ رشوه چستی
Аз бас ки нодурустӣ , аз бас ки нобакорӣ
از بس که نادرستی، از بس که نابکاری
Дории гумон ки хусрави ншносдт , на биллоҳ
داری گمان که خسرو نشناسدت، نه بالله
Шоҳ аз ман ва ту садбори зирак тараст борӣ
شاه از من و تو صدبار زیرکتر است باری
Ту хоми қлтбонро хусрави накӯи шиносад
تو خام قلتبان را خسرو نکو شناسد
Лекин бирав наёрад аз фарти пухтаи корӣ
لیکن برو نیارد از فرط پخته کاری
Чӯпони ҳикмати андеш дар сад рамаи бузу мяш
چوپان حکمتاندیش در صد رمه بز و میش
Бинад мўошии хеш дар вақти саршуморӣ
بیند مواشی خویش در وقت سرشماری
Бошад дурӯеи ту наздики шаҳи мусаллам
باشد دورویی تو نزدیک شه مسلم
Чун сиккаҳои мағшуши пайдои з кам айёрӣ
چون سکههای مغشوش پیدا ز کمعیاری
Ман мавриди итобам аммо ки бе гуноҳам
من مورد عتابم اما که بیگناهم
Ту мавриди атое аммо гуноҳкорӣ
تو مورد عطایی اما گناهکاری
Ту суди хуи иши хоҳӣ дар ҳазрати шҳншаҳ
تو سود خویش خواهی در حضرت شهنشه
Ман хайр халқ хоҳам дар қурби шаҳриёрӣ
من خیر خلق خواهم در قرب شهریاری
Зини хайрхоҳии ман хусрав зиён набинад
زین خیرخواهی من خسرو زیان نبیند
Ту аз хабосати хеши онро зиёни шуморӣ
تو از خباثت خویش آن را زیان شماری
Бар банда шуд ишорати коз интихоб бигузар
بر بنده شد اشارت کاز انتخاب بگذر
То хизмати ватанро тарзӣ дигар гузорӣ
تا خدمت وطن را طرزی دگر گزاری
Ман дар ватани парастии машҳураму ватан ро
من در وطنپرستی مشهورم و وطن را
Муҳтоҷ шоҳ донам венаи тарзи млкдорӣ
محتاج شاه دانم وین طرز ملکداری
Баҳри ватани гузаштам аз суди хубашу биллоҳ
بهر وطن گذشتم از سود خوبش و بالله
Гар қасди ҷони намояд , шодам ба ҷони сипорӣ
گر قصد جان نماید، شادم به جانسپاری
Гар мамлакат гулистон гардад зи мурдани ман
گر مملکت گلستان گردد ز مُردن من
Ман марг хеш хоҳам аз пешгоҳи борӣ
من مرگ خویش خواهم از پیشگاه باری
Лекин ту кистӣ худ то аз ватани зании дам
لیکن تو کیستی خود تا از وطن زنی دم
Каз суфраи аҷониби шодӣ ба резаи хорӣ
کز سفرهٔ اجانب شادی به ریزهخواری
Ман такяи гоҳи пинҳон аз аҷнабӣ надорам
من تکیهگاه پنهان از اجنبی ندارم
Ту такяи гоҳи пинҳони ҷузи аҷнабии надорӣ
تو تکیهگاه پنهان جز اجنبی نداری
Варна чаро чу хусрави бгмордм ба хизмат
ورنه چرا چو خسرو بگماردم به خدمت
Ту дар харобии он ҳиммати ҳамеи гуморӣ
تو در خرابی آن همت همی گماری
Ман меҳнати сафарро пзрФтму гузаштам
من محنت سفر را پذرفتم و گذشتم
Аз хонимону атфоли вази ҷуфт ва аз ҷаворӣ
از خانمان و اطفال وز جفت و از جواری
Ман дар ҳавои хусрав аз коми дили гузаштам
من در هوای خسرو از کام دل گذشتم
Ту чистат казин ғам ҷон мекунӣ ба зорӣ
تو چیستت کزین غم جان میکنی به زاری
Будам гумон кигар шаҳ бар ман шавад гарони сар
بودم گمان که گر شه بر من شود گرانسر
Аввали ту дар шафоати по дар миён гузорӣ
اول تو در شفاعت پا در میان گذاری
Акнӯн шаҳам бубахшед лекин ту ме набахше
اکنون شهم ببخشید لیکن تو مینبخشی
Раҳмат бар ин муруввати венаи тарзи дўсторӣ
رحمت بر این مروت وین طرز دوستاری
Ман омадам ба зинҳори андари паноҳи хусрав
من آمدم به زنهار اندر پناه خسرو
Хусрави куҷои шикебад аз зинҳордорӣ
خسرو کجا شکیبد از زینهارداری
Шаҳ зинҳордорӣ донад , вале ту нокас
شه زینهارداری داند، ولی تو ناکس
Гӯйӣ ки шаҳ нахоҳад ҷуз зинҳор хорӣ
گویی که شه نخواهد جز زینهار خواری
Ту хашми Подшаҳро доне , вале ндонӣ
تو خشم پادشه را دانی، ولی ندانی
Кони хашми рости ҳамроҳи фазлу бузургворӣ
کآن خشم راست همراه فضل و بزرگواری
Ту кӯрӣу зи хуршеди ҷузи гармӣ Эй ндонӣ
تو کوری و ز خورشید جز گرمیای ندانی
Каз чашм туаст пинҳони он нури кирдигорӣ
کز چشم توست پنهان آن نور کردگاری
Ман аз ту пеш будам дар хизмати шҳншаҳ
من از تو پیش بودم در خدمت شهنشه
Лекини аъодӣ ман карданд бади шиорӣ
لیکن اعادی من کردند بد شعاری
Шодам ки адли яздон кайфар кашид аз он қавм
شادم که عدل یزدان کیفر کشید از آن قوم
Вази остони хусрави афкандашон ба хорӣ
وز آستان خسرو افکندشان به خواری
Рӯзи ту ҳам сар ояд , рӯзӣ ки шоҳи гетӣ
روز تو هم سر آید، روزی که شاه گیتی
Бахшад ба покмрдони сархати комкорӣ
بخشد به پاکمردان سرخط کامکاری