Ошуфт рӯз бар ман , аз ин ранҷи ҷони гзоӣ
آشفت روز بر من، از این رنج جان گزای
Бахшой бар ман эй шаби ороми дирпоӣ !
بخشای بر من ای شبِ آرام ِدیرپای !
эй лаккаи сипед , змғрб , бирав , бирав
ای لکهٔ سپید ، زمغرب ، برو ،برو
Ваии каллаи сиёҳи зи машриқи бро , бро ӣ
وی کله سیاه ز مشرق برآ ، برآ ی
эй аср , зарди хаймаи тазвири брФкн
ای عصر، زرد خیمهٔ تزویر برفکن
Ваии шаб , сиёҳи чодари инсоф , бргшоӣ
وی شب، سیاه چادر ِانصاف ، برگشای
эй лайли мзлм , аз дар фарғонаи вомгрд
ای لیل مظلم، از در فرغانه وامگرد
Ваии субҳи козиб ! аз пас Албурз бар меЭй
وی صبح کاذب ! از پس البرز بر میای
эй тираи шаб ! ба мижаи ғам , хоби хуши ббоФ
ای تیرهشب! به مژّه غم، خواب خوش بباف
Ваии хоби хуш ! ба зулфи амл , машктар , басоӣ
وی خوابخوش !بهزلف ِ امَل ،مشک تر، بِسای
Ман худ , ба шаби паноҳ барам , зи издиҳоми рӯз
من خود ، به شب پناه برم ،ز ازدحام روز
Ду гӯшу чашми бастаи зи ғӯлони ҳарзаи лой
دو گوش و چشم بسته ز غولان هرزهلای
Чун бршўди зи машриқ , теғи кабӯди шаб
چون برشود ز مشرق ، تیغ ِکبود ِشب
Мағриб ба хӯн рӯз кашад домани қабоӣ
مغرب به خون روز کشد دامن قبای
Зошўби рӯз ,вораам , андари сукути шаб
زآشوب روز ، وارَهَم ،اندر سکوت شب
Бо Фкртии парешон , бо қоматии дўтоӣ
با فکرتی پریشان، با قامتی دوتای
Чун офтоб хост кашад сари зтиғи кӯҳ
چون آفتاب خواست کشد سر زتیغ کوه
Чунон буд ки бар сари ман теғи сргроӣ
چونان بود که بر سر من تیغ سرگرای
Гӯям шбо ба сад гуҳари обистанӣ валек
گویم شبا به صد گهر آبستنی ولیک
Чандон дусади з дида фишонам туро , мзоӣ
چندان دوصد ز دیده فشانم تو را، مزای
эй теғи кӯҳ , роҳи назар соъатӣ бабанд
ای تیغ کوه، راه نظر ساعتی ببند
Ваии пайки субҳ дар пас ки лаҳзае бпоӣ
وی پیک صبح در پس کُه لحظهای بپای
эй зрдчҳраҳи субҳи дағо , васл кам гузин
ای زردچهره صبح دغا، وصل کم گزین
Ваии лаъибати шаби шабаҳи гавани ҳиҷр кам физой
وی لعبت شب شبهگون هجر کم فزای
Бо рӯзи душманам ки шавад ҷилвагар ба рӯз
با روز دشمنم که شود جلوهگر به روز
Ҳар аҷзу ноМуродӣ , ҳар зишту носазоӣ
هر عجز و نامرادی، هر زشت و ناسزای
Ман бархе шабам ки яке пардаи афканд
من برخی شبم که یکی پرده افکند
Бар қасри подшоҳ ва ба сарманзили гадоӣ
بر قصر پادشاه و به سرمنزل گدای
Даҳри ҳазор ранг намоён шавад ба рӯз
دهر هزار رنگ نمایان شود به روز
Бо ҷилваҳои нохушу дидори бднмоӣ
با جلوههای ناخوش و دیدار بدنمای
Гӯши муродро хабари зишт , гӯшвор
گوش مراد را خبر زشت، گوشوار
Чашми умедро нигаҳ шавам , серумаи соӣ
چشم امید را نگه شوم، سرمهسای
Он нашунӯд магари сухани пасти нобакор
آن نشنود مگر سخن پست نابکار
Ин нанигарад магари амали лағви нобиҷой
این ننگرد مگر عمل لغو نابجای
Лаънат ба рӯзи бод ва бар ин номаҳои рӯз
لعنت به روز باد و بر این نامههای روز
Венаи расми жожхоиӣ ва ин қавми жожхоӣ
وین رسم ژاژخایی و این قوم ژاژخای
Номӯси малик , дркФи ғӯлони шаҳри рай
ناموس مُلک ،درکف ِ غولان ِ شهر ری
Танзими рай ба ӯҳдаи девони тираи рой
تنظیم ری به عهدهٔ دیوان تیرهرای
Қавмии ҳамаи хасис ва , ба маънӣ , кам аз хасис
قومیهمهخسیس و ،بهمعنی ، کماز خسیس
Халқии ҳамаи гадоӣ ва ба ҳиммат кам азгдоӣ
خلقی همه گدای و به همت کم ازگدای
Яксар ънўд ва бар шарафу ъзгшодаҳи даст
یکسر عنود و بر شرف و عزگشادهدست
Мутлақи ҳасуд ва бар зибри ҳақи ниҳодаи пой
مطلق حسود و بر زبر حق نهاده پای
Ҳар бомдод аз дилу чашму забони вгўш
هر بامداد از دل و چشم و زبان وگوش
Тошомгоаҳ хунин хӯрам ва гӯям эй худоӣ
تاشامگاه خونین خورم و گویم ای خدای
Аз дида бе сиришки бгрим ба зори зор
از دیده بیسرشک بگریم به زار زار
Вази сина бехурӯш бинолам баҳои ҳои
وز سینه بیخروش بنالم به هایهای
Ашкӣ нау гузаштаи зи домони сршги хӯн
اشکی نه و گذشته ز دامان سرشگ خون
Бонгӣ на вгзштаҳи зкиўони фиғони вой
بانگی نه وگذشته زکیوان فغان وای
Байтӣ ба ҳасб ҳол биорам аз ончӣ гуфт
بیتی به حسب حال بیارم از آنچه گفت
Масъӯди саъди салмон дар он блндҷоӣ
مسعود سعد سلمان در آن بلندجای
« гардан ба дарди врнҷи мрокштаҳ буд агар
« گردن به درد ورنج مراکشته بود اگر
Пайванди умр ман нашудӣ назм ҷон физой »
پیوند عمر من نشدی نظم جانفزای»
Мардум гумон баранд ки ман дар ҳисори рай
مردم گمان برند که من در حصار ری
Масъӯдаму ситора саъдаст раҳнамоӣ
مسعودم و ستارهٔ سعد است رهنمای
Донад худои косли саодат буд агар
داند خدای کاصل سعادت بود اگر
Мсъўдўори сркнми андари ҳисор ноӣ
مسعودوار سرکنم اندر حصار نای
То худ дар ин кричаҳи меҳнати басар барам
تا خود در این کریچهٔ محنت بسر برم
Як рӯз то ба шоми бад-ӣни вазъи ҷонгзоӣ
یک روز تا به شام بدین وضع جانگزای
Чун андари ин сарой набошад ба ҷузи фиреб
چون اندر این سرای نباشد به جز فریب
Он ба ки дида ҳеҷ набинад дар ин сарой
آن به که دیده هیچ نبیند در این سرای