Омад , чу ду нима бирафт аз шаб

آمد، چو دو نیمه برفت از شب

Он содаи биногваши сими ғабғаб

آن ساده بناگوش سیم غبغب

Бо чеҳраи равшан чу тофтаи рӯз

با چهرهٔ روشن چو تافته روز

Бо турраи торӣ чу қиргўни шаб

با طرهٔ تاری چو قیرگون شب

Абрӯаш ба хӯни рехтани муҳайё

ابروش به خون ریختن مهیا

Мижгонаш ба тироФкнии мураттаб

مژگانش به تیرافکنی مرتب

Ҳрдм ба дигар сӯи ҷаҳандаи зулфаш

هردم به دگر سو جهنده زلفش

Чун кӯдак бигурехта зи мактаб

چون کودک بگریخته ز مکتب

Ҷузи бррхши он турраи нигунсор

جز بررخش آن طرهٔ نگونسار

Кас нест ба минӯи даруни муаззаб

کس نیست به مینو درون معذب

Туркӣ ки бадви турраи фусуни соз

ترکی که بدو طرهٔ فسون‌ساز

Шуд доми раҳи мардуми муҷарраб

شد دام ره مردم مجرب

Ширин суханасту бадеъи гуфтор

شیرین‌سخن است و بدیع گفتار

Вижа чу кушояд ба порсии лаб

ویژه چو گشاید به پارسی لب

Бинишасту марои зирлб ҳаме гуфт

بنشست و مرا زیرلب همی گفت

Хез эй ҳунарии шоири муҳаззаб

خیز ای هنری شاعر مهذب

Зии боғи зи мшкўи баровари асбоб

زی باغ ز مشکو برآور اسباب

Вази хонаи саропардаи зан ба сбсб

وز خانه سراپرده زن به سبسب

Фурмонаши пазируфтам ва пазиранд

فرمانش پذیرفتم و پذیرند

Фармони чунон кӯдаки муадаб

فرمان چنان کودک مودب

Берун шудам аз бангау ниҳодам

بیرون شدم از بنگه و نهادم

Збн аз бар ду тизгоми ашҳб

زبن از بر دو تیزگام اشهب

Ҳангоми сипедаи дмон ки гардун

هنگام سپیده‌دمان که گردون

Бигирифт зи пои он сиёҳи ҷўрб

بگرفت ز پای آن سیاه جورب

Бинишаст ба мураккаби бути нкўрўӣ

بنشست به مرکب بت نکوروی

Хуршеди баромад ба пушти мураккаб

خورشید برآمد به پشت مرکب

Ман аз бар хингии дгрншстаҳ

من از بر خنگی دگرنشسته

Чун аз бар нахҷӣри Лайси ағлаб

چون از بر نخجیر لیث اغلب

Бо ёрии зи аФриштаҳи накӯтар

با یاری ز افریشته نکوتر

Бо айшии зи оби ҳаёти аъзб

با عیشی ز آب حیات اعذب

Дидам ба раҳи андари дамидаи сабза

دیدم به ره اندر دمیده سبزه

Чун сабзи набиштаи хати муварраб

چون سبز نبشته خط مورب

Лола чу ъқиқинаҳи ҷом ва дар вай

لاله چو عقیقینه جام و در وی

Шингарф ба қӣри андаруни мураккаб

شنگرف به قیر اندرون مرکب

Дар дашти зи сабзаи ҳазор гардун

در دشت ز سبزه هزار گردون

Брглбн аз гули ҳазор кавкаб

برگلبن از گل هزار کوکب

Аз лола , раёҳини гирифтаи дардаст

از لاله‌، ریاحین گرفته دردست

Ақдоҳои ман ҷмраҳи тлҳб

اقداحاً من جمره تلهب

Таййиби сари зулф ту ёфт сунбул

طیب سر زلف تو یافت سنبل

эй зулфи ту аз машки ноби атиб

ای زلف تو از مشک ناب اطیب

Биниҳод ба каф бар хизоб , лола

بنهاد به کف بر خضاب‌، لاله

эй кафи ту аз хӯни ман мхзб

ای کف تو از خون من مخضب

Ҳар ним шабии мурғаки шаби оўбз

هر نیم‌شبی مرغک شب‌آوبز

Бршох сарояд сурӯди мъҷб

برشاخ سراید سرود معجب

Мурғон чу хатибони биҳдаҳи гӯй

مرغان چو خطیبان بیهده گوی

Гӯйанд сухани ҷумла бе мухотаб

گویند سخن جمله بی‌مخاطب

Ларзандау нолндаҳи шохки бед

لرزنده و نالنده شاخک بید

Аз боди бузони вази тагарги мансаб

از باد بزان وز تگرگ منصب

Гўбӣ гунаҳӣ карду тарсад акнӯн

گوبی گنهی کرد و ترسد اکنون

Кандар бар хусрав шавад мъоқб

کاندر بر خسرو شود معاقب

Он як хабар ӯ ҳазор дафтар

آن یک خبر او هزار دفتر

Он як сухан ӯ ҳазор матлаб

آن یک سخن او هزار مطلب

Шоҳӣ ки ба гоҳи итобу тундӣ

شاهی که به گاه عتاب و تندی

наменанигарад аз шарми зии мъотб

می‌ننگرد از شرم زی معاتب

Зибру зибр ӯ ситодаи иқбол

زبر و زبر او ستاده اقبال

Чун аъроби андари ҳуруфи муъарраб

چون اعراب اندر حروف معرب

Фахраст касонро зи мансабу ҷоҳ

فخر است کسان را ز منصب و جاه

Ваз ӯст кунун фахри ҷоҳу мансаб

وز اوست کنون فخر جاه و منصب

Душманаш бар ӯ бар чаҳ ҳила созад

دشمنش بر او بر چه حیله سازد

Бо шер чаҳ созад фиреби арнб

با شیر چه سازد فریب ارنب

эй манзари иқболу ҳишмати ту

ای منظر اقبال و حشمت تو

Сад раҳ бар аз ин манзари муҳаддаб

صد ره بر از این منظر محدب

Фарш буд аз осмон бар афзӯн

فرش بود از آسمان بر افزون

Онкў ба бисоти тўшди муқарраб

آنکو به بساط توشد مقرب

Бахти ту вхўршиди рости лаъибӣ

بخت تو وخورشید راست لعبی

Пайваста бар ин торами мазҳаб

پیوسته بر این طارم مذهب

Хуршеди ҳам айдун млоъбт ро

خورشید هم ایدون ملاعبت را

Ҳар рӯз барояд ба гирди млъб

هر روز برآید به گرد ملعب

Раъии ту сӯии Нахшаб ар наад рӯй

رأی تو سوی نخشب ار نهد روی

Хуршед барояд зи чоҳи Нахшаб

خورشید برآید ز چاه نخشب

Шамшери туро рӯзи ҷанги хезад

شمشیر تو را روز جنگ خیزد

Фатҳу зафар аз об дода мазраб

فتح و ظفر از آب داده مضرب

Ромшгаҳи душмани зи ҳайбати ту

رامشگه دشمن ز هیبت تو

Гардад зи дами шери шарзаи аҳиб

گردد ز دم شیر شرزه اهیب

Оварда баҳорати мдиҳтии нағз

آورده بهارت مدیحتی نغز

Алфози аҷибу маъонии аъҷб

الفاظ عجیب و معانی اعجب

Гӯйанд марои кат суханварӣ нест

گویند مرا کت سخنوری نیست

Худ инат яке носутӯдаи мазҳаб

خود اینت یکی ناستوده مذهب

Бар ман чаҳ бад ояд з гуфта ӣ хасм

بر من چه بد آید ز گفته ی خصم

Бар санг чаҳ ояд заняши ақраб

بر سنگ چه آید زنیش عقرب

То шукр ноед зи шохи ҳанзал

تا شکر ناید ز شاخ حنظل

То марҷон ноед збихи тҳлб

تا مرجان ناید زبیخ طحلب‌

Бодои дили хасмат ҳамеша дар тоб

بادا دل خصمت همیشه در تاب

Бодои тани хасмати ҳамора дар таб

بادا تن خصمت هماره در تب

Мафъӯли мафоъили фоилот

مفعول مفاعیل فاعلات

Бо баҳри хафиф ансбасту ақрб

با بحر خفیف انسب است و اقرب