Рӯзгор ошуфтагӣ дорад басар , кӯи ҳамдамӣ
روزگار آشفتگی دارد بسر، کو همدمی
То зи файзи суҳбаташ хотир биёсоед дамӣ
تا ز فیض صحبتش خاطر بیاساید دمی
Оташу абру дам ва дӯдаст пайдо дар уфуқ
آتش و ابر و دم و دودست پیدا در افق
Кӯи мақомии амн ва ҷое муҳарраму дӯду дамӣ ?
کو مقامی امن و جایی محرم و دود و دمی؟
Аз худо хоҳам утоқи қаблӣу ёрии се чор
از خدا خواهم اطاق قبلی و یاری سه چار
Ходимии муҳаррам ки хоҳад узр ҳар номаҳрамӣ
خادمی محرم که خواهد عذر هر نامحرمی
Басти машки олӯдаи ҷӯшон аз бар шохи кҳўр
بست مشکآلوده جوشان از بر شاخ کهور
Ба ки аз кин бар гулӯии найзаи бандии парчамӣ
به که از کین بر گلوی نیزه بندی پرچمی
Халқро зини сӯ мушарраф кун ?герат ҳаст орзӯ
خلق را زینسو مشرف کن گرت هست آرزو
Бе тағайюри олимӣ ва бе тбдли одамӣ
بیتغیر عالمی و بیتبدل آدمی
Ҳиҷри Фарҳодаш ба дил ҳар лаҳза ханҷар ме занад
هجر فرهادش به دل هر لحظه خنجر میزند
Худ гирифтам шуд баҳор аз ҳифзи сиҳҳати рустамӣ
خود گرفتم شد بهار از حفظ صحت رستمی
Ҷои Мӯсо холӣаст вони Асои Мӯсавӣ
جای موسی خالی است وآن عصای موسوی
То ки фиръавни касолатро бибалъад дар дамӣ
تا که فرعون کسالت را ببلعد در دمی
Мўсёи зи анвори яздони як қбси моро фирист
موسیا ز انوار یزدان یک قبس ما را فرست
Чун аноолҳқ зон ҳумоюн шуъла бишунидӣ ҳаме
چون اناالحق زان همایون شعله بشنیدی همی
эй шубони водии эмин чу гаштии баҳраи манд
ای شبان وادی ایمن چو گشتی بهرهمند
Зон дарахти шуълаи вари фикр бародар кун камӣ
زان درخت شعلهور فکر برادر کن کمی
Чун саҳаргоҳон наҳодӣ сар ба миҳроби намоз
چون سحرگاهان نهادی سر به محراب نماز
Баҳри қалб мо фирист аз дӯди оҳии марҳамӣ
بهر قلب ما فرست از دود آهی مرهمی
Ёди лутфи суҳбат ихвон дурахшад дар дилам
یاد لطف صحبت اخوان درخشد در دلم
Чун чароғи равшанӣ дар ҷойгоҳи мзлмӣ
چون چراغ روشنی در جایگاه مظلمی
Бас ки хӯрдам чойӣ дам нокашида дар сўис
بس که خوردم چایی دم ناکشیده در سویس
Обам уфтад дар даҳон аз ёди чои пари дамӣ
آبم افتد در دهان از یاد چای پر دمی
Вази ғам нодидани ҳмсҳбтони муҳтарам
وز غم نادیدن همصحبتان محترم
Мардумони чашми ман бастанди ҳалқаи мотамӣ
مردمان چشم من بستند حلقهٔ ماتمی