Қиблаи адаб ва ишқаст гулчини ҷҳонбонӣ
قبلهٔ ادب و عشقست گلچین جهانبانی
Гули чини зи адаб эй дил ҳрчндкаҳ битавонӣ
گلچین ز ادب ای دل هرچندکه بتوانی
Дидам чамании хандон , пари лолау пари райҳон
دیدم چمنی خندان، پر لاله و پر ریحان
Бар шохи гулаши мурғон , ҳрсў ба ғзлхўонӣ
بر شاخ گلش مرغان، هرسو به غزلخوانی
Бишкуфтаи гули андргл , кокул зада дркокл
بشکفته گل اندرگل، کاکل زده درکاکل
Аз наргис ва аз сунбул , вази лолаи нӯъмонӣ
از نرگس و از سنبل، وز لالهٔ نعمانی
Бар ҳар тарафии наҳрӣ , сафи бастаи згли баҳрӣ
بر هر طرفی نهری، صف بسته زگل بهری
Ҳрглбнӣ аз шаҳрӣ бо ҷилваи рӯҳонӣ
هرگلبنی از شهری با جلوهٔ روحانی
Ҳргўшаҳи гулии тоза , молидаа ба рухи ғоза
هرگوشه گلی تازه، مالیده به رخ غازه
Вонгихтаҳи овоза , мурғон ба хуши алҳонӣ
وانگیخته آوازه، مرغان به خوشالحانی
Сад ҷинат ҷовидон дидам ба яке айвон
صد جنت جاویدان دیدم به یکی ایوان
Бархестаи сад ризвон ҳар гӯша ба дарбоне
برخاسته صد رضوان هر گوشه به دربانی
Сдкўсри ҷонпарвар , дидам ба як обишхур
صدکوثر جانپرور، دیدم به یک آبشخور
Гирди лаб ҳар кавсари ҳурӣ ба нигаҳбонӣ
گرد لب هر کوثر حوری به نگهبانی
Дидам фалакии равшан , вази меҳру маи обистан
دیدم فلکی روشن، وز مهر و مه آبستن
Меҳраши зи ғуруби эмин , моҳаши зи гурезоне
مهرش ز غروب ایمن، ماهش ز گریزانی
Дидам ба яке дафтари сад баҳри пари азгўҳр
دیدم به یکی دفتر صد بحر پر ازگوهر
Сад қулзуми паҳновар , пари лؤлؤи Аммонӣ
صد قلزم پهناور، پر لؤلؤ عمانی
Гуфтӣ ма рахшонаст , ё меҳр дурахшон аст
گفتی مه رخشانست، یا مهر درخشان است
Ёкўаҳ Бадахшонаст , пари лаъли бадахшонӣ
یاکوه بدخشان است، پر لعل بدخشانی
Як гӯшаи гулистон буд бар лолау райҳон буд
یک گوشه گلستان بود بر لاله و ریحان بود
Як гӯшаи шабистон буд , пари моҳи шабистонӣ
یک گوشه شبستان بود، پر ماه شبستانی
Аз ҳар тарафии ҳурии баркафи тибқи нурӣ
از هر طرفی حوری برکف طبق نوری
Бар захмаи тнбўрӣ , дар рақси вгли афшонӣ
بر زخمهٔ طنبوری، در رقص وگلافشانی
Як тайифа ромишгар бигрифта ба кафи соғар
یک طایفه رامشگر بگرفته به کف ساغر
Қавмӣ ба самоъи андар , бо шеваи ирфонӣ
قومی به سماع اندر، با شیوهٔ عرفانی
Бар доман ҳар марзӣ бинишаста ҳнрўрзӣ
بر دامن هر مرزی بنشسته هنرورزی
Ҳаряки бадгари тарзӣ , саргарми сухани ронӣ
هریک بدگر طرزی، سرگرم سخنرانی
Гарми сухани ороӣ , дунёеу ъқбоиӣ
گرم سخنآرایی، دنیایی و عقبایی
зи асрори брҳмоиӣ то ҳикмати юнонӣ
ز اسرار برهمایی تا حکمت یونانی
Вази зулфу лаби дилбар ваон чашми ҷФогстр
وز زلف و لب دلبر وان چشم جفاگستر
Аз ошиқу чашмтар , ва он синаи тӯфонӣ
از عاشق و چشم تر، و آن سینهٔ طوفانی
Рафтам ба сӯии эшон , дилбохтау ҳайрон
رفتم به سوی ایشان، دلباخته و حیران
Пурсидам аз ин ва он аз шиддати ҳайронӣ
پرسیدم از این و آن از شدت حیرانی
Кинро чаҳ касе бонӣаст каш манзар рӯҳонӣаст
کاین را چه کسی بانیست کش منظر روحانیست
Гуфтанд ҷҳонбонӣаст ин манзараро бонӣ
گفتند جهانبانی است این منظره را بانی
Гулчин ҷаҳонаст ин , рози дил ва ҷонаст ин
گلچین جهانست این، راز دل و جانست این
Фарзанд замонаст ин , ақди гҳрконӣ
فرزند زمان است این، عقد گهرکانی
Шӯр ва шағабаст ӣнҷо , ишқ ва тарабаст ин ҷо
شور و شغبست اینجا، عشق و طربست اینجا
Қибла адабаст ин ҷо , бозори схндонӣ
قبلهٔ ادبست این جا، بازار سخندانی
Фармуд набии ҷинат , дар соя шамшер аст
فرمود نبی جنت، در سایهٔ شمشیر است
Гашт аз қалами сарҳанг , ин масаълаи бурҳонӣ
گشت از قلم سرهنگ، این مسئله برهانی
Шамшеру қалам боҳам нашигифт ки шуд мунзам
شمشیر و قلم باهم نشگفت که شد منضم
Завқасту адаби туам бо фитрати Эронӣ
ذوق است و ادب توام با فطرت ایرانی
Торбхи тамомашро бинмуд баҳори аншоء
تاربخ تمامش را بنمود بهار انشاء
Зон рӯй адаби гулчин аз боғи ҷҳонбонӣ
زان روی ادب گلچین از باغ جهانبانی
Вари солимаи табъаши хоҳии сӯии матлаъи байн
ور سالمه طبعش خواهی سوی مطلع بین
Қиблаи адаб ва ишқаст гулчини ҷҳонбонӣ
قبلهٔ ادب و عشقست گلچین جهانبانی