Навбаҳор омаду шдгитии дигргўно
نوبهار آمد و شدگیتی دیگرگونا
Боғ рангин шуд аз хайрӣу озриўно
باغ رنگین شد از خیری و آذریونا
Радаи бастанд ба боғи андрклҳои ҷавон
رده بستند به باغ اندرکلهای جوان
Ҷомаҳо рангин чун лашгари ноплиўно
جامهها رنگین چون لشگر ناپلیونا
Сурхи гул ханда заду мурғи шбоўбзгрист
سرخ گل خنده زد و مرغ شباوبزگریست
Аз лаби Корӯн то соҳили обсгўно
از لب کارون تا ساحل آبسگونا
Барги сбзоўрди он зард шудаи шохи дарахт
برگ سبزآورد آن زرد شده شاخ درخت
Кӯдаки навзоди он пер шудаи ърҷўно
کودک نوزاد آن پیر شده عرجونا
Гули тоўсии мо нои санам сомрӣ аст
گل طاوسی ما نا صنم سامری است
Ъръри вножў чун Мӯсои вчўни ҳорўно
عرعر وناژو چون موسی وچون هارونا
Арғавон ҳаст яке хаймаи нўрнг шуда
ارغوان هست یکی خیمهٔ نورنگ شده
Комдаҳи берун аз хами бқми акнўно
کامده بیرون از خم بقم اکنونا
Пайчаки лоғари овехта дар домани сарв
پیچک لاغر آویخته در دامن سرو
Мислии бошад аз Лайлӣ ва аз мҷнўно
مثلی باشد از لیلی و از مجنونا
Дашт қирмиз шуд якпорча аз лолаи сурх
دشت قرمز شد یکپارچه از لالهٔ سرخ
Рбхтаҳи гӯйӣ дар дашти фаровони хўно
ربخته گویی در دشت فراوان خونا
ё буруни омада аз хоку пароканда шуда аст
یا برونآمده از خاک و پراکنده شده است
Бо яке зилзила , ганҷи куҳани қорўно
با یکی زلزله، گنج کهن قارونا
Қатраи борони овехта аз барги шқиқ
قطرهٔ باران آویخته از برگ شقیق
Чун згўши бути дӯшиза дар мкнўно
چون زگوش بت دوشیزه در مکنونا
Аз пас наргиси омдгли шаби буии сифед
از پس نرگس آمدگل شببوی سفید
Вази пас шаби бӯи бшгФт гул мемуно
وز پس شببو بشگفت گل میمونا
Гӯнаи гаван аз брики марз бунафша бидамед
گونه گون از بریک مرز بنفشه بدمید
Ваз бар марз дигар сунбули гўногўно
وز بر مرز دگر سنبل گوناگونا
Ду бунафшааст як аФрнҷӣу дигари табарӣ
دو بنفشهاست یکافرنجی و دیگر طبری
Табарӣ хирадаст аммо ба шамеми аФзўно
طبری خرد است اما به شمیم افزونا
Шаби бӯу атласӣу мехаку миногўиӣ
شببو و اطلسی و میخک و میناگویی
Карда фарши чаман аз дибаҳи сқлотўно
کرده فرش چمن از دیبه سقلاطونا
Шамъдонӣаст фурӯзанда ҳар боғ ки ҳаст
شمعدانیاست فروزندهٔ هر باغ که هست
То маи меҳри зи фарвардини рўзоФзўно
تا مه مهر ز فروردین روزافزونا
Бингар он шаби буии сад пар ки насими хуш ӯ
بنگر آنشببوی صد پر کهنسیمخوش او
Ба машом ояд аз озари токонўно
به مشام آید از آذر تاکانونا
Сӯсану занбақ бо доштан чанд забон
سوسن و زنبق با داشتن چند زبان
Рост чун донишмандони хмшнди акнўно
راست چون دانشمندان خمشند اکنونا
Лек бо ним забон бар гули сӯрии булбул
لیک با نیم زبان بر گل سوری بلبل
Байт ҳо хонд гуҳи солиму гуҳи мхбўно
بیتها خواند گه سالم و گه مخبونا
Гули озармии азшрми сарафканда ба зер
گل آزرمی ازشرم سرافکنده به زیر
Ки чаро ғоза кашида гули озргўно
که چرا غازه کشیده گل آزرگونا
Бҳртълими шукуфа , бод аз шохи дарахт
بهرتعلیم شکوفه، باد از شاخ درخت
Гуҳ алиф созад гуҳ дол кунад гуҳи нона
گه الف سازد گه دال کند گه نونا
Ваон чаковак ба лаби ҷӯии паии сайди ҳавоам
وان چکاوک به لب جوی پی صید هوام
Ҳамчуи мороФсо пайваста кунад аФсўно
همچو مارافسا پیوسته کند افسونا
Сбҳгаҳи ҷумлаи гулон рӯй ба хўршидкннд
صبحگهجمله گلانروی به خورشیدکنند
Ки бар ӯ ҳастанд аз рӯзи азали мФтўно
که بر او هستند از روز ازل مفتونا
Шуд ҷаҳони хуррам ва хуррам шуд дилҳои ҳазин
شد جهان خرم و خرم شد دلهای حزین
Ман чунин маҳзуни чўно ки бимонами чўно
من چنین محزون چونا که بمانم چونا
Чун зем маҳзун акнӯн ки ҷон шуд чу биҳишт
چون زیم محزون اکنون کهجان شد چو بهشت
Ба биҳишти андари як дил набӯд мҳзўно
به بهشت اندر یک دل نبود محزونا
Хуррамӣ бар мо шоидкаҳ ба солии зини пеш
خرمی بر ما شایدکه به سالی زین پیش
Рахт афкандем аз шаҳри сӯии ҳомўно
رخت افکندیم از شهر سوی هامونا
Ҳамчуи мсъўдкаҳ берун шуд аз қалъа ноӣ
همچو مسعودکه بیرون شد از قلعهٔ نای
Оқибат рафтем аз маҳбаси раии бирўно
عاقبت رفتیم از محبس ری بیرونا
Дашти албрзкнўни ҷои фақиронаи мост
دشت البرزکنون جای فقیرانهٔ ماست
Он куҷо буд ншстнгаҳи аФридўно
آن کجا بود نشستنگه افریدونا
Фалакӣ дорад равшан , уфуқӣ дорад нағз
فلکی دارد روشن، افقی دارد نغز
Чашм андозӣ чун дафтари англиўно
چشماندازی چون دفتر انگلیونا
Офарини бод ба албрзкаҳ аз акс вай аст
آفرین باد به البرزکه از عکس وی است
Ҳарчӣ нақшаст ба сақфи фалаки грдўно
هرچه نقش است به سقف فلک گردونا
Мо зи Албурзи ду фарсанг ба даврем валек
ما ز البرز دو فرسنگ به دوریم ولیک
ӯ чунон ояд дар чашм ки ҳаст аидўно
او چنان آید در چشم که هست ایدونا
Ки бар ӯ печанд азпртўи хури зрбФто
که بر او پیچند ازپرتو خور زربفتا
Ки дар ӯ бофанд аз абри сияҳи аксўно
که در او بافند از ابر سیه اکسونا
Чун срдонои машҳуни зи ҳавоҳои баланд
چون سردانا مشحون ز هواهای بلند
Қуллааш солу ма аз барф буд мшҳўно
قلهاش سال و مه از برف بود مشحونا
Доманаш чун дили ошиқи камараш чун рухи ёр
دامنش چون دل عاشق کمرش چون رخ یار
Ба ҳавои хӯну хуши манзарагии мқрўно
به هوای خون و خوشمنظرگی مقرونا
Чун ба тобистон бар барги дарахташ нигарӣ
چون به تابستان بر برگ درختش نگری
Аз дурахшонеи гўокаҳ буд мдҳўно
از درخشانی گواکه بود مدهونا
Араб ар дидӣ он хуби Фўокаҳи конҷост
عرب ار دیدی آن خوب فواکه کانجاست
Брнхўондӣ ба қисми волтини волзитўно
برنخواندی به قسم والتین والزیتونا
Боғ дар боғу гули андари гулу қасри андари қаср
باغ در باغ و گل اندر گل و قصر اندر قصر
Ҳарякии қасри яке ҷӯй ба пиромўно
هریکی قصر یکی جوی به پیرامونا
Хоссаи он боғ куҷо ҳаст ншстнгаҳи шоҳ
خاصه آن باغ کجا هست نشستنگه شاه
Ки биҳиштӣаст фурӯди омада аз грдўно
که بهشتی است فرود آمده از گردونا
Кӯҳ агар ҳоили он боғ набӯдӣ будӣ
کوه اگر حایل آن باغ نبودی بودی
Аз лаб равад Арас то ба лаби ҷиҳўно
از لب رود ارس تا به لب جیحونا
Ин чунонаст ки устод дақиқӣ фармуд
این چنانست که استاد دقیقی فرمود
« меҳргон омад ҷашни малики аФридўно »
«مهرگان آمد جشن ملک افریدونا»