Саҳобии қиргўни буришади зи дарё

سحابی ‌قیرگون برشد ز دریا

Ки қирондўд шуд зу рӯй дунё

که قیراندود شد زو روی دنیا

Халиҷ Форс гуфтӣ каз муғокӣ

خلیج فارس گفتی کز مغاکی

Ба дӯзах рахна карду рехти он ҷо

به دوزخ رخنه کرد و ریخت آن‌جا

Бногаҳ чун бухории тирау тор

بناگه چون بخاری تیره و تار

Аз он чоҳи сияҳ сар зад ба боло

از آن چاه سیه سر زد به بالا

Илм зад бар фарози боми Аҳвоз

علم زد بر فراز بام اهواز

Хурушони қулзумии ҷӯшону дрўо

خروشان قلزمی جوشان‌ و دروا

Наҳангон дар чаҳ дӯзах фитоданд

نهنگان در چه دوزخ فتادند

Вази эшон ръдсон бархест ҳро

وز ایشان رعدسان برخاست هرا

Ҳазорон аждаҳои кӯҳи пайкар

هزاران اژدهای کوه پیکر

Ба гардун тохтанд аз сатҳи ғбро

به گردون تاختند از سطح غبرا

Биҷуст аз коми онони оташу дӯд

بجست از کام آنان آتش و دود

Вазон шуд равшану торбки саҳро

وزان شد روشن و تاربک صحرا

Ҳазимат шуд сипеҳр аз ҳавл ва афтод

هزیمت شد سپهر از هول و افتاد

зи ҷайбаши муҳраи хуршеди рхшо

ز جیبش‌ مهرهٔ‌ خورشید رخشا

Ту гуфтӣ каз ниҳони аҳрӣмани зишт

تو گفتی کز نهان اهریمن زشت

Шабихун зад ба яздони тавоно

شبیخون زد به یزدان توانا

Бурун парид рӯз аз равзани меҳр

برون پرید روز از روزن مهر

Ниҳон шуд дар пас девори фардо

نهان شد در پس دیوار فردا

Шаб торӣ даромад ларзи ларзон

شب تاری درآمد لرز لرزان

Чу кӯр беАсо дар сахти сармо

چو کور بی‌عصا در سخت سرما

зи барқи ӯро ба кафи шамъӣ ки ҳрдм

ز برق اورا به کف شمعی که‌هردم

Фурӯи мард аз наҳифи боди нкбо

فرو مرد از نهیب باد نکبا

Халиҷи Форси ногуҳи гашти ғарбол

خلیج فارس ناگه گشت غربال

зи боло бар сари он тираи бидо

ز بالا بر سر آن تیره بیدا

Табиат ханда зад чун хандаи шер

طبیعت خنده زد چون خندهٔ شیر

Замона наъра зад чун ғӯли коно

زمانه نعره زد چون غول کانا

Замин пинҳон шуд андари мавҷи борон

زمین پنهان شد اندر موج باران

Ки аз ҳар сӯ даромад бе муҳобо

که از هر سو درآمد بی‌محابا

Хати оҳани миён мавҷ гуфтӣ

خط آهن میان موج گفتی

Раҳ Мӯсоаст андари қаъри дарё

ره موسی است اندر قعر دریا

Хурушон ва шитобон равад Корӯн

خروشان و شتابان رود کارون

ДроФзўдаҳ ба боло ва ба паҳно

درافزوده به بالا و به پهنا

Рухи сурхаши ғуборолуду тира

رخ سرخش غبارآلود و تیره

Чу рӯй марди ҷангии рӯзи ҳиҷо

چو روی مرد جنگی روز هیجا

з ҳар сӯи мавҷ ҳо ангехт чун кӯҳ

ز هر سو موج‌ها انگیخت چون کوه

Ки шдкўаҳ аз наҳифаши зеру боло

که شدکوه از نهیبش زیر و بالا

Ба теғи мавҷҳояш каф нишаста

به تیغ موج‌هایش کف نشسته

Чу барфи димҳӣ бар кӯҳи хоро

چو برف دیمهی بر کوه خارا

Нафас дар синаҳо печида аз бим

نفس در سینه‌ها پیچیده از بیم

Ки ногуҳи чатр хусрав шуд ҳувайдо

که ناگه چتر خسرو شد هویدا

Чу Корӯн дид шаҳро тезтар шуд

چو کارون دید شه را تیزتر شد

Чу мастии каши зании силии бъмдо

چو مستی کش زنی سیلی بعمدا

Ҷҳози оташин бар сатҳи Корӯн

جهاز آتشین بر سطح کارون

Ба рақс афтод чун май хӯрдаи бурно

به ‌رقص افتاد چون می‌ خورده برنا

Ва ё монандаи нари уштурии маст

و یا مانندهٔ نر اشتری مست

Каз оҳанг ҳаддӣ бархезад аз ҷо

کز آهنگ حدی برخیزد از جا

Шҳншаҳ бар сари Корӯни қадами суд

شهنشه بر سر کارون قدم سود

Бихуфт он шарзаи шери ношикеб

بخفت آن شرزه شیر ناشکیبا

Балии девона чун занҷир бинад

بلی دیوانه چون زنجیر بیند

Фромш гардадаш ошӯбу ғавғо

فرامش گرددش آشوب و غوغا

Май ҳуб алўтн хӯрдаст хусрав

می حب‌الوطن خوردست خسرو

Кӣ аз девона дорад масти парво ?

کی از دیوانه دارد مست پروا؟

Пас аз шаҳи мейри хузистони гумони барад

پس‌ از شه میر خوزستان گمان برد

Ки Корӯн хуфту баргашт аз мъодо

که کارون خفت ‌و برگشت از معادا

з шаҳ шуд давр ва ногоҳон форуманд

ز شه شد دور و ناگاهان فروماند

Дар он ғарқоби ҳавли ангез , танҳо

در آن غرقاب هول‌انگیز، تنها

Фрўблъидши он гавди джоҳнг

فروبلعیدش آن گود دژآهنگ

Чу пашшаи кофтади андари коми анқо

چو پشه کافتد اندر کام عنقا

Валек аз бими шаҳи берунаши афканд

ولیک از بیم شه بیرونش افکند

Вази он крдоб жарфаш кард пайдо

وز آن کرداب ژرفش کرد پیدا

Кашидандаш бурун аз чанги Корӯн

کشیدندش برون از چنگ کارون

Чу будаш бар шаҳи гетии тавалло

چو بودش بر شه گیتی تولا

Азин ғифлат ба худ пичидкорўн

ازین غفلت به خود پیچیدکارون

Вазин хиҷлат гирифташ хуии саропо

وزین خجلت گرفتش خوی‌ سراپا

ПзирФтор шуд кандар вилоят

پذیرفتار شد کاندر ولایت

Ниёзади зин сипас дасти тъдо

نیازد زین سپس دست تعدا

Наҳангонаш ниёзоранд мардум

نهنگانش نیازارند مردم

На тӯфонаши биўи боради раоё

نه طوفانش بیو بارد رعایا

Бирав садҳо бибандади шоҳи гетӣ

برو سدها ببندد شاه گیتی

Взўи ҷирҳо кушояди шоҳи дунё

وزو جرها گشاید شاه دنیا

Наад гардан ба банди шаҳриёрӣ

نهد گردن به‌بند شهریاری

Намояди хоки хузистони мусаффо

نماید خاک خوزستان مصفا

Буд чунон ки бад дар аҳди шопӯр

بود چونان که بد در عهد شاپور

Шавад чунон ки шуд дар аҳди доро

شود چونان که شد در عهد دارا

Брўбонди зи Аҳвози асли шукр

بروباند ز اهواز اصل شکر

Падеди оради зи шаштар нсҷи дебо

پدید آرد ز ششتر نسج دیبا

Ба пайвандади зи файзаши қаср дар қаср

به پیوندد ز فیضش قصر در قصر

зи банди шӯштар то хури Мӯсо

ز بند شوشتر تا خور موسی

Кунад бартарафи баҳмани шеру ҳаффор

کند برطرف بهمن شیر و حفار

Ҳазорон қарияи ободи иншо

هزاران قریهٔ آباد انشا

Шҳншаҳи узри Корӯни дрпзирФт

شهنشه عذر کارون درپذیرفت

Бидон пзрФти кориҳои зебо

بدان پذرفت‌کاری‌های زیبا

Буд ҳарчанд ҷурми бандагон беш

بود هرچند جرم بندگان بیش

Гузашт шоҳ афзӯнаст аз онҳо

گذشت شاه افزونست از آنها