Зимронӣ дар бен беди муъаллақ ҷо гирифт

ضیمرانی در بن بید معلق جا گرفت

Панҷаи нозук ба хоки афшурд ва кам кам по гирифт

پنجهٔ نازک به خاک افشرد و کم کم پا گرفت

Сояи беди муъаллақ ҳар тарафи пиромнш

سایهٔ بید معلق هر طرف پیرامنش

Пардаи пеши партави меҳри ҷаҳон оро гирифт

پرده پیش پرتو مهر جهان‌آرا گرفت

Шохи нилӯфар чу Карамии сари зи ҷои бркрд ва гуфт

شاخ نیلوفر چو کرمی سر ز جا برکرد و گفت

Вои ман каз заъф натавонам дамӣ боло гирифт

وای من کز ضعف نتوانم دمی بالا گرفت

Аз вароӣ шох гуфту тобиши хуршедро дид

تابش خورشید را دید از ورای شاخ و گفت 

Коши бтўонстмии як лаҳзаи ҷой онҷо гирифт

کاش بتوانستمی یک لحظه جای آنجا گرفت

Гарчи аз файзи ҳузураши ҷуфти ҳрмоним лек

گرچه از فیض حضورش جفت حرمانیم لیک

Лутф ӯ хоҳад ҳаме аз даври даст мо гирифт

لطف او خواهد همی از دور دست ما گرفت

Дид перомуни худ хору хасии анбӯҳ ва гуфт

دید پیرامون خود خار و خسی انبوه و گفت

Дар миёни ин рақибон чун тавон мأўо гирифт

در میان این رقیبان چون توان مأوا گرفت

Деви навмидии зи ногуҳи сар ба кӯшиши барад ва гуфт

دیو نومیدی ز ناگه سر به گوشش برد و گفت

Ҷаҳд кам кун кин ҷаҳони меҳр аз заъифони вогрФт

جهد کم کن کاین جهان مهر از ضعیفان واگرفت

Зулмати навмидӣу заъфи тану фиқдони нур

ظلمت نومیدی و ضعف تن و فقدان نور

Сараши з бар афканду ларзони соқаш астрхо гирифт

سرش زیر افکند و لرزان ساقش استرخا گرفت

Рӯз дигар тофт бар ваии лаккае аз офтоб

روز دیگر تافت بر وی لکه‌ای از آفتاب

Вони тани дили мурдаро бозу Масеҳ осо гирифт

وآن تن دل‌مرده را بازو مسیح‌آسا گرفت

Ёсро овора кард аФрштаҳи ишқу умед

یاس را آواره کرد افرشتهٔ عشق و امید

Қӯтии дигари зи файзи нури ҷон афзо гирифт

قوتی دیگر ز فیض نور جان‌افزا گرفت

Бо чунин ҳиммати гиёҳонро ба зер по гузошт

با چنین همت گیاهان را به زیر پا گذاشت

Лек натавонист аз он ҳади хештан боло гирифт

لیک نتوانست از آن حد خویشتن بالا گرفت

Бо ҳамаи заъфу забунӣ сарфарозӣ карду боз

با همه ضعف و زبونی سرفرازی کرد و باز

Сояи беди қавии дастӣ ба зер по гирифт

سایهٔ بید قوی‌ دستی به زیر پا گرفت

Андари он ҳасрат баровард аз сари гарму гудоз

اندر آن حسرت برآورد از سر گُرم و گداز

Оташини оҳӣ ки дӯдаши доман саҳро гирифт

آتشین آهی که دودش دامن صحرا گرفت

Гуфт агар бгзормии ин сақфу байнами файзи нур

گفت اگر بگذارمی این سقف و بینم فیض نور

Санъатии созам ки бо ситши тавон дунё гирифт

صنعتی سازم که با صیتش توان دنیا گرفت

Аз қазои лутфи насими он нолаи ҷонсӯз ро

از قضا لطف نسیم آن نالهٔ جانسوز را

Баради сӯии бед ва дар қалби рауфаш ҷо гирифт

برد سوی بید و در قلب رئوفش جا گرفت

Риштае якто фурӯ овехт зон зулфи дароз

رشته‌ای یکتا فرو آویخت زان زلف دراز

Зимрон бо ҳар ду дасти он ришта якто гирифт

ضیمران با هر دو دست آن رشتهٔ یکتا گرفت

Аз шааф бигирифт ҳамчун ҷони ширинаш ба бар

از شعف بگرفت همچون جان شیرینش به بر

Вндр ӯ печиду роҳи мақсад аъло гирифт

وندر او پیچید و راه مقصد اعلا گرفت

Як ду рӯзӣ беш вкми худро бидон боло кашид

یک دو روزی بیش‌وکم خود را بدان بالا کشید

Гашти воло зон каз аввали хешро воло гирифт

گشت والا زان کز اول خویش را والا گرفت

То напиндорӣ ки чун боло гирифт аз лутфи бед

تا نپنداری که چون بالا گرفت از لطف بید

Он муҳаббатро фаромӯш кард ва истиғно гирифт

آن محبت را فراموش کرد و استغنا گرفت

Зимрон чун ёфт худро дар фурӯғи офтоб

ضیمران چون یافت خود را در فروغ آفتاب

Хизмати устодро андешае шево гирифт

خدمت استاد را اندیشه‌ای شیوا گرفت

Бар мисоли тоҷи рангин бар сари товуси нар

بر مثال تاج رنگین بر سر طاووس نر

Тораки зебоашро дар ҳала дебо гирифт

تارک زیباش را در حلهٔ دیبا گرفت

Ғунча ҳо овараду гул ҳо бушковед аз ҳар канор

غنچه‌ها آورد و گل‌ها بشکفید از هر کنار

Шохсори бедро дар зеварӣ зебо гирифт

شاخسار بید را در زیوری زیبا گرفت

Туррау ҷаъду биногваши змрдгўнш ро

طره و جعد و بناگوش زمردگونش را

Дар бсокии хуррам аз пирӯза ва мино гирифт

در بساکی‌ خرم از پیروزه و مینا گرفت

Манзараш аз давр , домони дил доно кашид

منظرش از دور، دامان دل دانا کشید

Ҷилвааш зоъҷоб , роҳи дида бино гирифт

جلوه‌اش زاعجاب‌، راه دیدهٔ بینا گرفت

Зимрони хандон ки меҳри носеҳӣ мушфиқ гузид

ضیمران خندان که مهر ناصحی مشفق گزید

Бидбни хуррам ки дасти мқблӣ доно гирифт

بیدبن خرم که دست مقبلی دانا گرفت

Он яке зон поймардии зинатӣ вофир фузуд

آن یکی زان پایمردی زینتی وافر فزود

Вена дигар зон посдории ртбтӣ улё гирифт

وین دگر زان پاسداری رتبتی علیا گرفت

Ҳаркасии кози даври он иклили гулро дид гуфт

هرکسی کاز دور آن اکلیل گل را دید گفت

Лавҳаши аллоҳ кин шаҷари тоҷ аз гул раъно гирифт

لوحش‌الله کاین شجر تاج از گل رعنا گرفت

Буд аз нилӯфарӣ бо он заъифии шаш сифат

بود از نیلوفری با آن ضعیفی شش صفت

Ваон шаш омад коргар чун бахташ истеъло гирифт

وان شش آمد کارگر چون بختش استعلا گرفت

Ҷунбишу сабру лаёқат , ҳиммату ишқу умед

جنبش و صبر و لیاقت، همت و عشق و امید

Ва иттифоқии хуш ки дасташ ърўҳолўсқӣ гирифт

و اتفاقی خوش که دستش عروةالوثقی گرفت

Хизмат махлуқ кун бемузд ва беминнат , баҳор

خدمت مخلوق کن بی‌مزد و بی‌منت‌، بهار

эй хуши он бино ки рӯзии даст нобӣно гирифт

ای خوش آن بینا که روزی دست نابینا گرفت