Бигузашт ардии биҳишт ва омад хурдод

بگذشت اردی‌بهشت و آمد خرداد

Хез ки бояд қадаҳ гирифт ва қадаҳ дод

خیز که باید قدح گرفت و قدح داد

Аввали хурдоди моҳу вақти гули сурх

اول خرداد ماه و وقت گل سرخ

Вақти гули сурху аввали маи хурдод

وقت گل سرخ و اول مه خرداد

Омад хурдоди моҳ бо гули сӯрӣ

آمد خرداد ماه با گل سوری

Дод бибояд кунун ба айш ва тараб дод

داد بباید کنون به عیش و طرب داد

Бар гули сӯрӣ хушаст бодаи сӯрӣ

بر گل ‌سوری خوش‌ است بادهٔ سوری

Вбжаҳи зи дасти ту моҳрӯии призод

وبژه ز دست تو ماهروی پریزاد

Гули шкФди бомдод аз бар гулбун

گل شکفد بامداد از بر گلبن

Чун ду рухи лаъибатони хлху нўшод

چون دو رخ لعبتان خلخ و نوشاد

Субҳи дувум коФтоб хандад бар кӯҳ

صبح دوم کافتاب خندد بر کوه

Бар сари як шох , гули бихандади ҳафтод

بر سر یک شاخ‌، گل بخندد هفتاد

Бод ба шабгир чун занад раҳи бустон

باد به شبگیر چون زند ره بستان

Тоби дроФтд ба зулфи сунбулу шамшод

تاب درافتد به زلف سنبل و شمشاد

Чун сари зулфин дилбарӣ ки зи ҷавраш

چون سر زلفین دلبری که ز جورش

Рафта бару буми умри ман ҳама бар бод

رفته بر و بوم عمر من همه بر باد

Ҷавр писанданд хубрӯён бар ман

جور پسندند خوبرویان بر من

Фарёд аз ҷаври хўбрўбони фарёд

فریاد از جور خوبروبان فریاد

эй зи ҷафоят шудаи хароби дили ман

ای ز جفایت شده خراب دل من

Ҳам ба вафои рӯзии ин хароб кун обод

هم به وفا روزی این خراب کن آباد

Бедод акнӯн на дархураст ки гаштаст

بیداد اکنون‌نه‌درخور است که گشتست

Гетӣ аз адли шоҳи пари диҳиш ва дод

گیتی از عدل شاه پر دهش و داد

Малики яке хонаи исти бунёдаши адл

ملک یکی خانه‌ایست بنیادش عدل

Хона напояд агар набошад бунёд

خانه نپاید اگر نباشد بنیاد

Доду диҳишгар банно ниҳанд ба кишвар

داد و دهش گر بنا نهند به کشور

Ба ки ҳисорӣ кунанд зи оҳану пӯлод

به که حصاری کنند ز آهن و پولاد

Шукри худовандро ки доду диҳиш ро

شکر خداوند را که داد و دهش را

Тарафи бноӣии ниҳоди Подшаҳи род

طرف بنائی نهاد پادشه راد

Подшаҳи додгари Музаффари дайни шоҳ

پادشه دادگر مظفر دین شاه

Онкии зи адлаши банноӣ зулм барофтод

آنکه ز عدلش بنای ظلم برافتاد

Зулм бурун шуд чу ӯ даромад бар тахт

ظلم برون شد چو او درآمد بر تخت

Фитна фурӯ шуд чу ӯ зи моам ҷаҳони зод

فتنه فرو شد چو او ز مام جهان زاد

Фар ва бузургӣ биёмад ар з бар арш

فر و بزرگی بیامد ار ز بر عرش

Даст бикаш пеши тахти шоҳ дар устод

دست بکش پیش تخت شاه در استاد

Хурраму шодости бахти шоҳ ки гашта аст

خرم‌و شاداست‌بخت‌شاه که گشته‌است

Кишвар аз ӯ хурраму раият аз ӯ шод

کشور از او خرم و رعیت از او شاد

Ар ҷӯи козоини баннои фаррухи қонӯн

ار جو کازاین بنای فرخ قانون

Малик бимонад ҳамеша хурраму обод

ملک بماند همیشه خرم و آباد