Гӯйанд симу зар ба гадоёни худои надод

گویند سیم و زر به گدایان خدا نداد

Ҷон падар бигӯӣ бидонам чаро надод ? !

جان پدر بگوی بدانم چرا نداد؟‌!

Аз пеши мо гузашти худоу надоди чиз

از پیش ما گذشت خدا و نداد چیز

Дишаб , ки нони нася ба мо нонвои надод

دیشب‌، که نان نسیه به ما نانوا نداد

Ҷон падар бигӯӣ бидонам худо набӯд

جان پدر بگوی بدانم خدا نبود

Он шахси хуши либос ки чизе ба мо надод ?

آن شخص خوش‌لباس که چیزی به ما نداد؟

Гар ӯ худо набӯд чаро эътино накард

گر او خدا نبود چرا اعتنا نکرد

Бар мо ва ҳеҷ чиз ба Тифли гадои надод ?

بر ما و هیچ چیز به طفل گدا نداد؟

Шахсеи хаёл ки чизе диҳад вале

شخصی خیال که چیزی دهد ولی

Ожон миён фитод ва радам карду ҷои надод

آژان میان فتاد و ردم کرد و جا نداد

Гуфтам ки мурдаи модару бобом нохуш аст

گفتم که مرده مادر و بابام ناخوش است

Каси шоҳӣ эй барои ғизоу давои надод

کس شاهی ای برای غذا و دوا نداد

Ҳамсоя равза хонд ва ғизо дод , пас чаро

همسایه روضه خواند و غذا داد، پس چرا

Берун дар ба ҷамъи фақирони ғизои надод

بیرون در به جمع فقیران غذا نداد

Дидам кулоҳӣ Эй задам дар туро баранд

دیدم کلاهی ای زدم در تو را براند

Вази даврии хӯриш ба ту як лӯбиёи надод

وز دوری خورش به تو یک لوبیا نداد

Доим ба қаҳваи хонаи самовар садо диҳад

دایم به قهوه‌خانه سماور صدا دهد

Якбори ҳам самовари бобои садои надод

یکبار هم سماور بابا صدا نداد

Баққол бемурувват аз он миваҳо ба ман

بقال بی‌مروت از آن میوه‌ها به من

Як олуӣ кФк зада кам баҳои надод

یک آلوی کفک زدهٔ کم‌بها نداد

Наздики нонвои сар по будам ва касе

نزدیک نانوا سر پا بودم و کسی

Як луқмаи нон ба дасти ман ноштои надод

یک لقمه نان به دست من ناشتا نداد

Мардӣ гирифт лпи мароу фишурд ва рафт

مردی گرفت لپ مرا و فشرد و رفت

Чизе вале ба дасти ман бенавои надод

چیزی ولی به دست من بینوا نداد

Аз ин ҳамаи дарахт ки бошад миёни шаҳр

از این همه درخت که باشد میان شهر

Як шоха низ минқали моро ҷилои надод

یک شاخه نیز منقل ما را جلا نداد