зи ранҷи дастамгар осмон назор оварад

ز رنج دستم گر آسمان نزار آورد

Ба дастранҷами сад ганҷ даркинори оварад

به دسترنجم صد گنج درکنار آورد

Ман он заъифам каз ранҷ , ганҷами омадаи бор

من آن ضعیفم کز رنج‌، گنجم آمده بار

Басои зъиФо каз ранҷи ганҷ бор оварад

بسا ضعیفا کز رنج گنج بار آورد

Чунин шунидам прўбзро , ки боди сабо

چنین شنیدم پروبز را، که باد صبا

з рӯй дарёи ганҷяш бар канор оварад

ز روی دریا گنجیش بر کنار آورد

Марои ҳам инак фаррухи насими меҳри адиб

مرا هم اینک فرخ نسیم مهر ادیب

зи баҳри табъ , яке ганҷ обдор оварад

ز بحر طبع‌، یکی گنج آبدار آورد

Ба рӯзгор намонад он дафинаи парвиз

به روزگار نماند آن دفینهٔ پرویز

Балӣ намонад ганҷӣ ки рӯзгор оварад

بلی نماند گنجی که روزگار آورد

Марои бпоиди ин ганҷи шоягон , ҷовид

مرا بپاید این گنج شایگان‌، جاوید

Ки кирдигораш биниҳод ва кирдигор оварад

که کردگارش بنهاد و کردگار آورد

Балии бпоиди ганҷӣ ки аз хазинаи фикр

بلی بپاید گنجی که از خزینه فکر

Бурунаши дасти адиб бузургвор оварад

برونش دست ادیب بزرگوار آورد

Бузургвори мрдо ! ки бар шикастаи дилон

بزرگوار مردا! که بر شکسته‌دلان

Ба тундараст сухан , ганҷҳо нисор оварад

به تندرست سخن‌، گنج‌ها نثار آورد

Миёни ганҷам ва нандешам , азгзнди сипеҳр

میان گنجم و نندیشم‌، ازگزند سپهر

Паии газанди ман аз ҳркронаҳ мор оварад

پی گزند من از هرکرانه مار آورد

Чўгнҷ ёфтам аз мор ӯ наяндешам

چوگنج یافتم از مار او نیندیشم

Ба фари ганҷ , зи морони тавон дамор оварад

به فرّ گنج‌، ز ماران توان دمار آورد

Кунун адибои ганҷӣ ба ман фиристодӣ

کنون ادیبا گنجی به من فرستادی

Ки баси гаронӣ , натавонаш ганҷ дор оварад

که بس گرانی‌، نتوانش گنج‌دار آورد

Миён ҷонаш наҳафтум ки бо чунин ганҷӣ

میان جانش نهفتم که با چنین گنجی

Ба ҳеҷ хозин натавонам эътибор оварад

به هیچ خازن نتوانم اعتبار آورد

Ҳамаи бўирони ҷӯянди ганҷи вхотри ту

همه بویران جویند گنج وخاطر تو

зи табъи ободи ин ганҷ ошкор оварад

ز طبع آباد این گنج آشکار آورد

Ту шъргўии адибӣу шъргўии адиб

تو شعرگوی ادیبی و شعرگوی ادیب

Ҳаме тавонад зин гуфтаҳо ҳазор оварад

همی تواند زین گفته‌ها هزار آورد

Яке ба ман байни кзбси шикастагӣ , табъам

یکی به من بین کزبس شکستگی‌، طبعم

Ҳаме наёрад як шеър устувор оварад

همی نیارد یک شعر استوار آورد

Агар ки зиндаи бадии унсурии ббоистӣ

اگر که زنده بدی عنصری ببایستی

Нахуст дар бар табъи ту зинҳороўрд

نخست در بر طبع تو زینهارآورد

Вагар шикаста шудӣ чун ман ва сухан гуфтӣ

وگر شکسته شدی چون من و سخن گفتی

Ба шеъри хеши нёрстӣ ифтихор оварад

به شعر خویش نیارستی افتخار آورد

Аё адиби схндон ки аз баландии табъ

ایا ادیب سخندان که از بلندی طبع

Бигӯаш шеърии шеър тўгўшўор оварад

بگوش شعری شعر توگوشوار آورد

Ҳадиси насри ту аз насраи сипеҳри гузашт

حدیث نثر تو از نثرهٔ سپهر گذشت

Хаданги калаки ту ширФлки шкороўрд

خدنگ کلک تو شیرفلک شکارآورد

Ба хори хори табиат чаро набошам шод

به خار خار طبیعت چرا نباشم شاد

Ки табъи роди туами шод ва шодхўор оварад

که‌طبع راد توام شاد و شادخوار آورد

зи хушксолии хўшидаҳ буд кишти сухан

ز خشکسالی خوشیده بود کشت سخن

Дубораи табъи ту обӣ ба рӯй кор оварад

دوباره طبع تو آبی به‌روی کار آورد

зи сарди табъии баҳмани зи хушки мағзии дай

ز سرد طبعی بهمن ز خشک مغزی دی

Чаҳ ранҷҳо ки ҷаҳон бар сар баҳор оварад

چه رنج‌ها که جهان بر سر بهار آورد

Рёҳи фазли ту акнӯн зи рӯҳи бахшеи хос

ریاح فضل تو اکنون ز روح‌بخشی خاص

Баҳори тозаи бпрўрди вгл ба бор оварад

بهار تازه بپرورد وگل به بار آورد

Намонда бас ки худовандгор наУмия боз

نمانده بس که خداوندگار نامیه باز

Ба сари нҳдгл , он рака порхор оварад

به سر نهدگل‌، آن راکه پارخار آورد

Намонда бас ки براردи зи хоки чархи баланд

نمانده بس که برآرد ز خاک ‌چرخ بلند

Киро ба хок бияфканад вхоксороўрд

که را به خاک بیفکند وخاکسارآورد

Магар набинӣ он гулбуни фусурда ки дай

مگر نبینی آن گلبن فسرده که دی

Бирехт баргашу афканду хор ва зор оварад

بریخت برگش و افکند و خار و زار آورد

Чигуна барг ва наво ёфт аз баҳор , балӣ

چگونه برگ و نوا یافت از بهار، بلی

Ҷаҳони аҷоиби азоингўнаҳи бишмороўрд

جهان عجایب ازاینگونه بیشمارآورد

Биё ки дар чамани мо шукуфаи бодом

بیا که در چمن ما شکوفهٔ بادام

Чу зоҳидӣ , қсби симгун шиор оварад

چو زاهدان‌، قصب سیمگون شعار آورد

Ба пои срўбни андар , стоки сунбул тар

به پای سروبن اندر، ستاک سنبل تر

Шикастаи бастаи мисолии зи зулф ёр оварад

شکسته بسته مثالی ز زلف یار آورد

Шигифтам омад он дам ки беди машки шкФт

شگفتم آمد آن دم که بید مشک شکفت

Шигифтии орад чун бед , машк бор оварад

شگفتی آرد چون‌بید، مشک‌بار آورد

Бунафша аз ттар омад магар , ки ҳамраҳи хеш

بنفشه از تتر آمد مگر، که همره خویش

Ҳазор таблаи фузуни нофа ттор оварад

هزار طبله فزون نافه تتار آورد

Яке ба лолаи нигар то чигуна эзади пок

یکی به لاله نگر تا چگونه ایزد پاک

зи шохи сабз , ҳувайдои шарор нор оварад

ز شاخ سبز، هویدا شرار نار آورد

Яке ба наргис бингар ки бо чаҳор дирам

یکی به نرگس بنگر که با چهار درم

Чигуна бар сар , дияем зарнигор оварад

چگونه بر سر، دیهیم زرنگار آورد

Дурусти ҳамчуи азизон бе ҷиҳати комрўз

درست همچو عزیزان بی‌جهت کامروز

Ҷаҳон ба чори дирамашон ба рӯй кор оварад

جهان به چار درمشان به روی کار آورد

Биё ки рӯҳи ман ва ту қавӣаст гарчи ҷаҳон

بیا که روح من و تو قویست گرچه جهان

Ба хотири туу дасти ман инкисор оварад

به خاطر تو و دست من انکسار آورد

Мадори иззати моро ҳгрз каҷ накунад

مدار عزت ما را هگرز کج نکند

Касе ки шамсу қамарро барин мадор оварад

کسی که شمس و قمر را برین مدار آورد

Ба ифтихор бизӣ ҷовдона зонка туро

به افتخار بزی جاودانه زانکه ترا

Паии мафохири мо , офаридагор оварад

پی مفاخر ما، آفریدگار آورد

Агар қабул кунӣ ин ҷавоби он шеър аст

اگر قبول کنی این جواب آن شعر است

« шикасти дастӣ каз хомаи бас нигор оварад »

«‌شکست دستی کز خامه بس نگار آورد»