Виҳк эй афроштаи чархи баланд
ویحک ای افراشته چرخ بلند
Чанд дории мари марои зору нижанд
چند داری مر مرا زار و نژند
Хстни равшани замирон то ба кӣ
خستن روشنضمیران تا به کی
Куштани озодамардон то ба чанд
کشتن آزادمردان تا به چند
То ба кӣ дар хӯни моронеи ғроб
تا به کی در خون مارانی غراب
То ба кӣ брнъши мо тозии саманд
تا به کی برنعش ما تازی سمند
Чанд ҳар ҷои ёва , пӯён чун насим
چند هر جا یاوه، پویان چون نسیم
Чанд ҳар сӯи хира , тозон чун наванд
چند هر سو خیره، تازان چون نوند
Кӣ бағии зини низоми нораво
کی بغی زین نظام ناروا
Кӣ Бамонеи зини тариқи нописанд
کی بمانی زین طریق ناپسند
Кӣ шавад омехта дар ҷоми даҳр
کی شود آمیخته در جام دهر
Саъду наҳсат чун ба соғари заҳру қанд
سعد و نحست چون به ساغر زهر و قند
Кӣ шавад бишкастаи ин тоқи нифоқ
کی شود بشکسته این طاق نفاق
Кӣ шавад бигусастаи ин доми газанд
کی شود بگسسته این دام گزند
Кӣ нуҷуми азҳртрФ барҳам хуранд
کی نجوم ازهرطرف برهم خورند
Пас фурӯ резанд азин тоқи баланд
پس فرو ریزند ازین طاق بلند
Кӣ фурӯ монанди ҳафт ахтари зи сайр
کی فرو مانند هفت اختر ز سیر
Ваон савобат бугсаланд ин пои банд
وان ثوابت بگسلند این پایبند
Кӣ ҷҳнди азкҳкшонҳо ахтарон
کی جهند ازکهکشانها اختران
Ним сӯзони ҳамчу аз миҷмари сапанд
نیمسوزان همچو از مجمر سپند
Кӣ замон нобӯд гардад чун макон
کی زمان نابود گردد چون مکان
Бугсалади мари ҷозибятро каманд
بگسلد مر جاذبیت را کمند
Чанд аз ин афсона бепоу сар
چند از این افسانهٔ بیپا و سر
Чанд аз ин бозбчаҳи носӯдманд
چند از این بازبچه ناسودمند
Гуфт асли одамизоди азгёи сет
گفت اصل آدمیزاد ازگیا ست
Зрдҳшти пер , дар устод ва занад
زردهشت پیر، در استاد و زند
Он гё акнӯн дарахтӣ шдкаҳ ҳаст
آن گیا اکنون درختی شدکه هست
Баргу бориши найзау гурзи вкмнд
برگ و بارش نیزه و گرز وکمند
Худ хӯроки гўспндон буд вкрд
خود خوراک گوسپندان بود وکرد
Навъи худро пора ҳамчун гўспнд
نوع خود را پاره همچون گوسپند
Ҳар замони рангӣ дигар пайдо кунӣ
هر زمان رنگی دگر پیدا کنی
Рӯзу шабсозӣ бад-ӣни найрангу фанад
روز و شب سازی بدین نیرنگ و فند
Гуҳ кунӣ зоксўн , паранд нилгун
گه کنی زاکسون، پرند نیلگون
Гоҳи вшисозӣ аз нилӣ паранд
گاه وشی سازی از نیلی پرند
Венаи дўрнгиро замон хонем мо
وین دورنگی را زمان خوانیم ما
Аз дамодам гаштанаш нагирифта панд
از دمادم گشتنش نگرفته پند
Сусти пай чун боду парон чун дурахш
سست پی چون باد و پرّان چون درخش
Тизпрчўни тирўброн чун фаранд
تیزپرچون تیروبران چون فرند
Ваҳми ранги омўдаҳро хонем умр
وهمرنگ آموده را خوانیم عمر
Ғарраи збни муштии фусуни вришхнд
غره زبنمشتی فسون وریشخند
Србср ваҳмасту пиндору ғурур
سربسر وهم است و پندار و غرور
Гар ду рӯзаст он вагар сдсол ва анд
گر دو روز استآنوگر صدسال و اند
Чанд боист ин фиребу рангу рию
چند بایست این فریب و رنگ و ریو
Чанд боист ин фусуну макру фанад
چند بایست این فسون و مکر و فند
Чанд бояд чун сутурони рӯзу шаб
چند باید چون ستوران روز و شب
Ҷони ширини сарфи скбоу пжнд
جان شیرین صرف سکبا و پژند
Чанд бояд тани қавӣу ҷони заъиф
چند باید تن قوی و جان ضعیف
Ходимони Фрбӣу султони дардманд
خادمان فربی و سلطان دردمند
Тан чаҳ варзӣ , ҷон ба варзиш баргумор
تن چه ورزی، جان به ورزش برگمار
Сӯзани бишкастаи мгзӣ бар ?каланд
سوزن بشکسته مگزی بر کلند
Гар сипеҳри оташи фурӯи резади мҷўш
گر سپهر آتش فرو ریزد مجوش
Вари замонаи рӯ турш созад биханд
ور زمانه رو ترش سازد بخند
Пари мҷўш ар сахт хомаст ин ҷаҳон
پر مجوش ار سخت خام است این جهان
Пухта гардад чун гузорад рӯз чанд
پخته گردد چون گذارد روز چند
Бигузар аз ободии ин куҳнаи дайр
بگذر از آبادی این کهنه دیر
Бигузар аз меъморӣ ин кунадманд
بگذر از معماری این کندمند
Ҷома кӯтаҳ сазад кӯтоҳ ро
جامهٔ کوته سزد کوتاه را
Нав кунад ҷома чу кӯтаҳ шуд баланд
نو کند جامه چو کوته شد بلند
Ту ба роҳаш бар гулу райҳони нишон
تو به راهش بر گل و ریحان نشان
Гар рафиқии пеши роҳат чоҳ кунад
گر رفیقی پیش راهت چاه کند
Ту накӯ мебош ва бипазир ин мисл
تو نکو میباش و بپذیر این مثل
Чоҳ кун худро ба чоҳ андар фиканд
چاهکن خود را به چاه اندر فکند
Брксӣ мапаснд каз ту он расад
برکسی مپسند کز تو آن رسد
Кат наёяд хештанро он писанд
کت نیاید خویشتن را آن پسند
Рости гӯйу неки байну шоди зӣ
راست گوی و نیک بین و شاد زی
Гӯши дору ёдгиру кори банд
گوش دار و یادگیر و کار بند