Баҳор омад ва рафт моҳи сапанд

بهار آمد و رفت ماه سپند

Нигорои дроФкн бар озари сапанд

نگارا درافکن بر آذر سپند

Ба наврӯз ҳар ҳафт шуд рӯй боғ

به نوروز هر هفت شد روی باغ‌

Бад-ӣн рӯй ҳар ҳафт амшосФнд

بدین روی هر هفت امشاسفند

Зглбн дамид оташи зрдҳшт

زگلبن دمید آتش زردهشت

Бар ӯ занад хон хонд познд ва занад

بر او زند خوان‌ خواند پازند و زند

Бихонанд мурғон ба шохи дарахт

بخوانند مرغان به شاخ درخت

Гуҳии корномаи гуҳии Корӯнад

گهی کارنامه گهی کاروند

Баҳор омаду тилсонии кабӯд

بهار آمد و طیلسانی کبود

Барафканад бар дӯши сарви баланд

برافکند بر دوش سرو بلند

Ба бустони бгстрди пирӯзаи нтъ

به بستان بگسترد پیروزه نطع

Ба гулбун бапушед рангин паранд

به گلبن بپوشید رنگین پرند

Ба якбора сарсабз шуд боғу роғ

به یکباره سرسبز شد باغ و راغ

зи марзи ҳалаб то дар тошканд

ز مرز حلب تا در تاشکند

Бунафша згисў биафшонад машк

بنفشه ز گیسو بیفشاند مشک

Шукуфа ба заҳдони бпрўрди қанд

شکوفه به زهدان بپرورد قند

Ба як моҳ агар рафт ҷяши хазон

به یک ماه اگر رفت جیش خزان

з равад Арас то лаби ҳирманд

ز رود ارس تا لب هیرمند

Ба як ҳафта омад сипоҳи баҳор

به یک هفته آمد سپاه بهار

Зкўаҳи палангон ба кӯҳи саҳанд

ز کوه پلنگان‌ به کوه سهند

зи баси айшу ромиш , надонам ки чун

ز بس عیش و رامش‌، ندانم که چون

зи баси лолаи вгл , надонам ки чанд

ز بس لاله وگل‌، ندانم که چند

Ба наргиси нигар , дидагони пари хумор

به نرگس نگر، دیدگان پر خمار

Ба лолаи нигар , лаби пар аз нӯшханд

به لاله نگر، لب پر از نوشخند

Чу хуршед бар пушти абри сиёҳ

چو خورشید بر پشت ابر سیاه

з ки , бомдодон ҷаҳонад наванд

ز که، بامدادان جهاند نوند

Ту гӯйӣ ки бар пушти деви дижам

تو گویی که بر پشت دیو دژم

Нишастааст тҳмўрси диўбнд

نشسته است طهمورث دیوبند

Ба дастии замини холӣ аз сабза нест

به دستی زمین خالی از سبزه نیست

Агар буми рстсти агркнди манд

اگر بوم رسته‌ست‌ اگر کندمند

Буд сурхи сунбули саропои ъўр

بود سرخ سنبل سراپای عور

Ба рухи ғоза чун лўлён луанд

به رخ غازه چون لولیان لوند

Бўдснбли нўшкФтаҳи сипед

بود سنبل‌ نوشکفته سپید

Чу дӯшизагони сина дар синаи банд

چو دوشیزگان سینه در سینه‌بند

Ҷаҳонгар ҷавон шуд ба фасли баҳор

جهان گر جوان شد به فصل بهار

Чаро сар сипедаст кӯҳи баланд ?

چرا سر سپید است کوه بلند؟

Сиришк ар фишонд зи мижгони саҳоб

سرشک ار فشاند ز مژگان سحاب

зи тундар чаро ояд ин ханд ханд ?

ز تندر چرا آید این خند خند؟

Чу барқи афканди мори заррини зи даст

چو برق افکند مار زرین ز دست

Кашад наъраи тундари зи бими газанд

کشد نعره تندر ز بیم گزند

зи боло нигаҳ кун сӯии ҷӯйбор

ز بالا نگه کن سوی جویبار

Пар аз хам бимонанд симини каманд

پر از خم بمانند سیمین کمند

зи Қатар ҷанӯбӣ биринҷед меҳр

ز قطر جنوبی برنجید مهر

Ба Қатари шимоли оштӣ дар фиканд

به قطر شمال آشتی در فکند

Вазин оштии шод ва хуррам шуданд

وزین آشتی شاد و خرم شدند

Даду дому мурғу бузу гўспнд

دد و دام و مرغ و بز و گوسپند

Ҷузи ахлофи бузинагони қадим

جز اخلاف بوزینگان قدیم

Казин оштӣ ҳо нагиранд панд

کزین آشتی‌ها نگیرند پند

Надоранд ҷузи хуии нопорсо

ندارند جز خوی ناپارسا

Наёранд ҷузи фикри носӯдманд

نیارند جز فکر ناسودمند

Ба фаслӣ ки хандад гул аз шохсор

به فصلی که خندد گل از شاخسار

Ба хӯни ғарқаи созанд гулгун фаранд

به‌خون غرقه سازند گلگون فرند

Нахушкида хӯн дар замини ҳабаш

نخشکیده خون در زمین حبش

зи Испанияи буи хӯн шуд баланд

ز اسپانیا بوی خون شد بلند

Нёсуд аспоне аз тохтан

نیاسود اسپانی از تاختن

Барафканад жопўн ба майдони саманд

برافکند ژاپون به میدان سمند

Ҳаме то чаҳ бозӣ кунад омрик

همی تا چه بازی کند آمریک

Ҳаме то чаҳ афсун диҳад ангаланд

همی تا چه افسون دهد انگلند

Чаҳ мавҷӣ биҷунбад зи дарёии рӯм

چه موجی بجنبد ز دریای روم

Чаҳ кФкӣ барояд зи Мочӣну ҳинд

چه کفکی برآید ز ماچین و هند

Аврупо шуд аз Асияи номвар

اروپا شد از آسیا نامور

Ваз ӯ Асияи гашти хору нижанд

وز او آسیا گشت خوار و نژند

Нигаҳ кун яке сӯии Марв ва ҳарӣ

نگه کن یکی سوی مرو و هری

Нигаҳ кун яке сӯии Балху Хуҷанд

نگه کن‌ یکی سوی بلخ و خجند

Ба даҳ қарни азин пеш , маҳди улӯм

به ده قرن ازین پیش‌، مهد علوم

Кунун ҷои беморӣу фақру ганд

کنون جای بیماری و فقر و گند

Аҷаб нестгар Асияи як замон

عجب نیست گر آسیا یک زمان

Ба рағми аврупо ҷаҳонад наванд

به رغم اروپا جهاند نوند

Яке мустамандии бадии пурвирд

یکی مستمندی بدی پرورد

Битарс аз бади мардуми мустаманд

بترس از بد مردم مستمند

*

*‌

*

*

Дариғо каз ин донишу парвариш

دریغا کز این دانش و پرورش

Аврупо наёмухт ҷузи макру фанад

اروپا نیاموخت جز مکر و فند

ЗгФтори хубаш чаҳ ҳосил , чу буд

ز گفتار خوبش چه حاصل، چو بود

Писандидаи қавлу амали нописанд

پسندیده قول و عمل ناپسند

Кунад хонаи хеши зибру зибр

کند خانهٔ خویش زبر و زبر

Чу девонаро дркФи аФтдклнд

چو دیوانه را درکف افتد کلند

Башари дархури панд ва андарз нест

بشر درخور پند و اندرز نیست

Вагар бргшоинди бандаши зи банд !

وگر برگشایند بندش ز بند!