Эзадати хар халқ кард эй кавдани шоърнмо

ایزدت خر خلق کرد ای کودن شاعرنما

Рӯи чрокни токии андаркори ҳақ чун ва чаро

رو چرا کن تا کی اندر کار حق چون و چرا

Май брозд бар ту унвони харят эй ( . . )

می‌برازد بر تو عنوان خریت ای (‌..)

Ҳамчуи ваҳдонияти мутлақи бзоти кибр бо

همچو وحدانیت مطلق بذات کبر‌با

Азтўи аблаҳтар нҷстми неки ҷустам бе хилоф

از تو ابله‌تر نجستم نیک جستم بی‌خلاف

Аз ту нокас тар надидам рост гуфтам бер ё

از تو ناکس‌تر ندیدم راست گفتم بی‌ر‌یا

Мояи шоири бурун аз лафзи хуш , илмасту ҳуш

مایهٔ شاعر برون از لفظ خوش،‌علم است و هوش

Мари туро неи лафз ширинаст неи илму зко

مر تو را نی لفظ شیرین است نی علم و ذکا

Зон аФодотӣ ки фармудӣ ба девони адиб

زان افاداتی که فرمودی به دیوان ادیب

Пойгоҳи донишат маълум шуд наздики мо

پایگاه دانشت معلوم شد نزدیک ما

Вази Фроўиз Низомӣ шуд мусаллами кони ҷаноб

وز فراویز نظامی شد مسلم کان جناب

То чаҳ ҳад будаст бо одоби таҳқиқи ошно

تا چه حد بودست با آداب تحقیق آشنا

Боди лаънат бар ту то бар ҷону хшўрони дуруд

باد لعنت بر تو تا بر جان وخشوران درود

Боди нафрин бар ту то дар лафзи мискинони дуо

باد نفرین بر تو تا در لفظ مسکینان دعا

Кўжи бодои ҳамчуи пушти хӯшаи чинонти камар

کوژ بادا همچو پشت خوشه‌ چینانت کمر

Чоки бодои ҳамчуи чарми пораи дўзонти қафо

چاک بادا همچو چرم پاره‌ دوزانت قفا

Бе таваққуфи чори чизати боди андари чори чиз

بی‌توقف چار چیزت باد اندر چار چیز

Бе таъаллули ҳашт чизати боди андари ҳашт ҷо

بی‌تعلل هشت چیزت باد اندر هشت جا

Дар мъоити заҳри арқм дар сирояти шӯру шин

در معایت زهر ارقم در سرایت شور و شین

Дрглўити ресмон ва бар даҳонати муттако

در گلویت ریسمان و بر دهانت متکا

Каф ба лаби чӯбат ба . . . Тират ба дили тезат ба риш

کف به‌لب چوبت به ... تیرت به‌ دل‌تیزت به ریش

Ғам ба ҷони дардат ба тани теғат ба сари бандат ба по

غم به‌جان دردت به‌تن تیغت به‌سر بندت به‌پا

Чори чиз аз чори кас дар чори ҷои бодати насиб

چار چیز از چار کس در چار جا بادت نصیب

Набӯд аз ин чори чизати ҷону тани икдми раҳо

نبود از این چار چیزت جان و تن یکدم رها

Дар муллои дашноми мардум дар халои дашноми зан

در ملا دشنام مردم در خلا دشنام زن

Ин ҷаҳони қаҳри аъодии он ҷаҳони қаҳри худо

این جهان قهر اعادی آن جهان قهر خدا

Не дар ангушти ту хуштар то дар ангуштати қалам

نی در انگشت تو خوش تر تا در انگشتت قلم

Банд бар дасти ту беҳтар то ки дар дастати Асо

بند بر دست تو بهتر تا که در دستت عصا

Ёдат ояд муддатӣ ҳамчун ҷаъл дар . . .

یادت آید مدتی همچون جعل در ...

Гирд мекардӣ зуболаи збни сарой ва зон саро

گرد می کردی زباله زین سرای و زان سرا

Рӯзу шаб аз дӯди афюни дрбни ришати хизоб

روز و شب از دود افیون‌ در بن ریشت خضاب

Солу ма аз лавни саргини дркФи дастати ҳино

سال و مه از لون سرگین در کف دستت حنا

Чун гузаштии меҳтарии лури сӯии шаҳри Исфаҳон

چون گذشتی مهتری لر سوی شهر اصفهان

Май давидии пишбозш бо салом ва бо сано

می‌دویدی پیشبازش با سلام و با ثنا

Шеър мехондӣ ба овози ҳазин дар мадҳи лур

شعر می‌خواندی به آواز حزین در مدح لر

Мснўётии зи ҷинси шеъри муллои аҳмдо

مثنویاتی ز جنس شعر ملا احمدا

Хандаовар мавкибӣ ташкил мешуд зон ки буд

خنده‌آور موکبی تشکیل می‌شد زان که بود

Лури зи пеш ва ту зпси вндри пяти чандини гадо

لر ز پیش و تو ز پس وندر پیت چندین گدا

Вар аз он лур чанд ғозӣ мерабӯдӣ доштӣ

ور از آن لر چند غازی می‌ربودی داشتی

Бо гадоён бар сари тақсими он ҷангу маро

با گدایان بر سر تقسیم آن جنگ و مرا

Гашти ногуҳи оташи ҷанги умумии шуълаи вар

‌گشت ناگه آتش جنگ عمومی شعله‌ور

Шуд ба даврони фитнаи охири замони фармонраво

شد به دوران فتنهٔ آخر زمان فرمانروا

Дар ҷаҳони даҷоли хуёни фурсатӣ хуш ёфтанд

در جهان دجال‌خویان فرصتی خوش یافتند

То бурун оянд аз байғӯлаҳои ихтифо

تا برون آیند از بیغوله‌های اختفا

Чун хари даҷоли беруни тохтӣ аз . . .

چون خر دجال بیرون تاختی از ...

Шуд фазои Исфаҳон аз ъру тезати пурсадо

شد فضای اصفهان از عر و تیزت پر صدا

Ҳўчёнаҳ омадӣ аз чоҳи гумномии бурун

هوچیانه آمدی از چاه گمنامی برون

Ёфтӣ ганҷи муллои ҷони барадии азкнҷи хало

یافتی گنج ملا جان بردی از کنج خلا

Шуд улоғ . . . Лоғи бофу лофи зан

شد الاغ ... لاغ‌باف و لاف‌زن

Шърсозу нсргстр , чси нафаси пурмуддао

شعرساز و نثرگستر، چس‌نفس پرمدعا

Шъргўид лек ноҳинҷору сард ва бе маза

شعر گوید لیک ناهنجار و سرد و بی‌مزه

Србср чун сиккаи мағшуши қалби нораво

سربسر چون سکهٔ مغشوش قلب ناروا

Гоҳ тозад бар баҳор вагоҳ бар Пишоварӣ

گاه تازد بر بهار وگاه بر پیشاوری

Зон ки дорад дар ҷигар аз сяти ҳаряки доғ ҳо

زان که دارد در جگر از صیت هر یک داغ‌ها

Ваон асотӣди хуросону сафоҳону ҷануб

وان اساتید خراسان و صفاهان و جنوب

Нусрату масруру фаррухи он шуъоъ ва он сена

نصرت و مسرور و فرخ‌ آن شعاع و آن سنا

Ваон асотӣди раии вгўрону Озарбойҷон

وان اساتید ری و گوران و آذربایجان

Чун рашиду сармаду раъдии салиму диҳхудо

چون رشید و سرمد و رعدی سلیم و دهخدا

ӯ на танҳо шоирони зиндаро душман буд

او نه‌ تنها شاعران زنده را دشمن بود

Шоирони мурдаро низ аз ҳасад гуяд ҳиҷо

شاعران مرده را نیز از حسد گوید هجا

Неши зан чун ақрабасту маркази заҳраши забон

نیش‌زن‌ چون عقربست و مرکز زهرش زبان

Шеърҳояш чун ртилои пашми дору бднмо

شعرهایش چون رتیلا پشم‌دار و بدنما

Чун замини ҷай ба имсоку сақилии мштҳр

چون زمین جی به امساک و ثقیلی مشتهر

Чун шубони дай ба сардӣу дарозии мубтало

چون شبان دی به‌ سردی و درازی مبتلا

Номи баҳмони жожхои бунаади млқлқи боф , лек

نام بهمان ژاژخا بنهد ملقلق‌باف‌، لیک

Худ млқлқи бофтар сад раҳи зи баҳмони жожхо

خود ملقلق‌باف‌تر صد ره ز بهمان ژاژخا

Бас ки аз алфозу таркиботи нохуш ммтлӣ аст

بس که‌ از الفاظ‌ و ترکیبات‌ ناخوش ممتلی‌است

Меъдаи шеъраш уфӯнат ёфтааст аз амтло

معدهٔ شعرش عفونت یافته است از امتلا

Май наад дар пеш , даҳ девони зи устодони назм

می‌نهد در پیش‌، ده دیوان ز استادان نظم

То бисозад чомае хушку дарозу нобаҷо

تا بسازد چامه‌ای خشک و دراز و نابجا

Лоҷарами ҳрмсръши дорои сабукии дигрост

لاجرم‌ هر مصرعش دارای‌ سبکی‌ دیگراست

Чун бихонӣ чомаҳояш , зи ибтидо то интиҳо

چون بخوانی چامه‌هایش‌، ز ابتدا تا انتها

Май баради таркиби лафз аз шоирони мухталиф

می‌برد ترکیب لفظ از شاعران مختلف

Чун камол ва чун Низомӣ чун Заҳиру соӣбо

چون کمال و چون‌ نظامی‌ چون ظهیر و صائبا

Май наад лафзи Низомии пеши лафзи бўшкўр

می‌نهد لفظ نظامی پیش لفظ بوشکور

намекунад таркиби соиби ҷанби сабки бўолъло

می کند ترکیب صائب جنب سبک بوالعلا

Аз ғарибу ваҳшӣ ва сӯқӣ даромезад баҳам

از غریب و وحشی و سوقی درآمیزد بهم

Шеърҳое бемаза чун бе тўобли шўрбо

شعرهایی بی‌مزه چون بی‌توابل‌ شوربا

Ҳаст аз баҳри фанои ҷонат эй ърҷўни ҷаҳл

هست از بهر فنای جانت ای عرجون جهل

Хомаам дар даст чун дар дасти Мӯсои аждаҳо

خامه‌ام‌ در دست‌ چون‌ در دست‌ موسی‌ اژدها

Чоки бодои ҳнҷрт эй буми нохуши замзама

چاک بادا حنجرت ای بوم ناخوش زمزمه

Хоки бодо бар сарат Эй шавам кофари моҷаро

خاک بادا بر سرت ای شوم کافر ماجرا

Бар сарати хокӣ ки шаб аз кӯчаҳои Исфаҳон

بر سرت خاکی که شب از کوچه‌های اصفهان

Гуҳ ба пушт худ кашидӣ гуҳ ба пушти чорво

گه به پشت خود کشیدی گه به پشت چاروا

Аз ман эй нодон машав дилтанг зеро гуфта анд

از من ای نادان مشو دلتنگ زیرا گفته‌اند

Аз вафои хезади маваддати ваз ҷафо зояд ҷафо

از وفا خیزد مودت وز جفا زاید جفا