Ҳангоми фурӯдин ки расонади зи мо дуруд

هنگام فرودین که رساند ز ما درود

Бар марғзори Дайламу тарафи спидрўд

بر مرغزار دیلم و طرف سپیدرود

Каз сабзау бунафшау гулҳои ранги ранг

کز سبزه و بنفشه و گل های رنگ رنگ

Гӯйии биҳишти омада аз осмони фурӯд

گویی بهشت آمده از آسمان فرود

ДрёбнФшу марзи бунафшу ҳавои бунафш

دریابنفش و مرز بنفش و هوا بنفش

Ҷангали кабӯду кӯҳи кабӯду уфуқи кабӯд

جنگل کبود و کوه کبود و افق کبود

Ҷой дигар бунафшаи яке дастаи бдрўнд

جای دگر بنفشه یکی دسته بدروند

Венаи ҷойгаҳи бунафша ба хирмани тавон дуруд

وین‌ جایگه بنفشه به خرمن توان درود

Кӯҳ аз дарахти гӯйии мардӣ мубориз аст

کوه از درخت گویی مردی مبارز است

Пурҳои гӯна гаван зада чун ҷангён ба худ

پرهای گونه گون‌زده چون جنگیان به‌خود

Ашҷори гӯнаи гавану шукуфта майонишон

اشجار گونه گون و شکفته میانشان

Гулҳои себу олуу обӣу омрўд

گل‌های سیب و آلو و آبی و آمرود

Чун лавҳи озмӯна ки наққоши чарби даст

چون لوح آزمونه که‌ نقاش چرب دست

Алвони гӯнаи гаванро бар ваии бёзмўд

الوان گونه گون را بر وی بیازمود

Шамшодро нигар ки ҳамаи тан қадасту ҷаъд

شمشاد را نگر که‌ همه تن قد است و جعد

Қиддӣсати нохамидау ҷъдисти нобсўд

قدیست ناخمیده و جعدیست نابسود

Озодаро расад ки басоед ба абри сар

آزاده را رسد که بساید به ابر سر

Озоди бен азин рӯи торак ба абри суд

آزاد بن ازین رو تارک به ابر سود

Бигузар яке ба хиттаи Навшаҳру ромсар

بگذر یکی به خطهٔ نوشهر و رامسر

Ваз мо бидон диёри расони нав ба нави дуруд

وز ما بدان دیار رسان نو به نو درود

Он гулистон турфа бидон фар ва он ҷамол

آن گلستان طرفه‌بدان فر و آن جمال

Ваон кохҳои тоза бидон зеб ва он намӯд

وان کاخ‌های تازه بدان زیب و آن نمود

Аз теғи кӯҳ то лаб дарё кашида анд

از تیغ کوه تا لب دریا کشیده‌اند

Фаршии каш аз бунафша всбзаҳаст торўпўд

فرشی کش از بنفشه وسبزه‌ است تاروپود

Он бешаи ҳокаҳи дасти табиат ба хораи санг

آن‌بیشه‌هاکه‌دست طبیعت به‌خاره سنگ

Гулҳо нишонда бе мадади боғбону кӯд

گل‌ها نشانده بی‌ مدد باغبان و کود

Сорӣ ншид хонд бар шохаи баланд

ساری نشید خواند بر شاخهٔ بلند

Булбул ба шох кӯтаҳ хонд ҳамеи сурӯд

بلبل به شاخ کوته خواند همی سرود

Он аз фарози минбар ҳар пурсишӣ кунад

آن از فراز منبر هر پرسشی کند

Ин як зи пои минбар посух диҳадаш зуд

این یک ز پای منبر پاسخ دهدش زود

Як ҷо ба шохсор , хурушони тзрўи нар

یک جا به شاخسار، خروشان تذرو نر

Як сӯи тзрўи мода ба ҳамроҳи зод ва равад

یک سو تذرو ماده به همراه زاد و رود

Он як ниҳодаи чашм , ғаривон ба роҳи ҷуфт

آن‌یک نهاده‌چشم‌، غریوان به‌راه جفت

Ин як бибаста гӯшу лаб аз гуфт ва аз шунӯд

این‌ یک ببسته گوش و لب‌ از گفت و از شنود

Бартараф равад чун бўзди бод бар дарахт

برطرف رود چون بوزد باد بر درخت

Ояд ба гӯши нола ноӣ ва сафир равад

آید به گوش نالهٔ نای و صفیر رود

Он шохҳои норанҷи андари миёни меғ

آن شاخ‌های نارنج اندر میان میغ

Чун пораҳои ахгари андари миёни дӯд

چون پاره‌های اخگر اندر میان دود

Бингар бидон дурахш каз абркбўди фом

بنگر بدان درخش کز ابرکبود فام

Бурҷаст ва рӯй абр ба нохуни ҳамеи шхўд

برجست و روی ابر به ناخن همی شخود

Чун кӯдакии сағир ки бо хомаи тилло

چون کودکی صغیر که با خامهٔ طلا

Кажи мж хаттӣ кашад ба яке сафҳаи кабӯд

کژ مژ خطی کشد به‌ یکی صفحهٔ کبود

Бингар яке ба равад хурушон ба вақти онк

بنگر یکی به‌ رود خروشان به‌وقت آنک

Дарёи пайпазирааш оғӯши бргшўд

دریا پی پذیره‌اش آغوش برگشود

Чун Тифли ношикеби хурушони зи ёди моам

چون طفل ناشکیب خروشان ز یاد مام

Коинки бёФти моам ва дар оғӯш ӯ ғунуд

کاینک بیافت مام و در آغوش او غنود

Дидам ғариву сиҳаҳи дарёии оскўн

دیدم غریو و صیحهٔ دریای آسکون

Дарёфтам ки он дил ларзандаро чаҳ буд

دریافتم که آن دل لرزنده را چه بود

Бечора модарӣаст каз оғӯшаши офтоб

بیچاره مادریست کز آغوشش آفتاب

Чандини ҳазор Тифл ба як лаҳза дар рабӯд

چندین هزار طفل به‌ یک لحظه در ربود

Донад ки офтоб , ҷгргўшгонш ро

داند که آفتاب‌، جگرگوشگانش را

Ҳамроҳи боди бараду нисор замин намӯд

همراه باد برد و نثار زمین نمود

Збни рӯи ҳамеи хурӯшад ва силӣ занад ба хок

زبن‌ رو همی خروشد و سیلی زند به‌ خاک

Аз чархи бргзоштаҳ фарёд равад равад

از چرخ برگذاشته فریاد رود رود

Бингар яке ба манзари Чолӯс каз ҷамол

بنگر یکی به منظر چالوس کز جمال

Сад раҳ ба зеби взинт Мозандарон фузуд

صد ره به زیب وزینت مازندران فزود

Зон ҷойгаҳ ба Бобулу шоҳӣ гузора кун

زان‌ جایگه به بابل و شاهی گذاره کن

Пас бо трн ба сорӣу гиреҳгони гарои зуд

پس با ترن به ساری و گرگان گرای زود

Бизадой занги ғам ба раҳи оҳанаши зи дил

بزدای زنگ غم به ره آهنش ز دل

ӣнҷои бўдкаҳи занг ба оҳан тавон задуд

اینجا بودکه زنگ به آهن توان زدود

Ин худ як азҳзори зкор шҳншҳӣ аст

این‌خود یک ازهزار زکار شهنشهی است

Кзики ҳадис ӯ битавон дафтарии сурӯд

کزیک حدیث او بتوان دفتری سرود

Аз ҷони вдли ситоиш ӯ пеша кун ки ӯст

از جان ودل ستایش او پیشه کن که اوست

Он хусравӣ ки аз дилу ҷон боядаш ситуд

آن خسروی که از دل و جان بایدش ستود

Ҷишии далери сохт азин мардумии фақир

جیشی دلیر ساخت ازین مردمی فقیر

Оре кунанд атласу дебои зи барги туад

آری کنند اطلس و دیبا ز برگ تود

Ҳаст эътибори малики зи оби ҳисом ӯ

هست اعتبار ملک ز آب حسام او

Чун эътибори хоки сафоҳон ба зинда равад

چون اعتبار خاک صفاهان به زنده‌رود

Ҷзсъӣ ӯ , ки ҷода Чолӯс баргушод ?

جزسعی او، که جادهٔ چالوس برگشاد؟

Ҷузи ҷаҳд ӯ , ки роҳ птшхўоргр гушӯд ?

جز جهد او، که راه پتشخوارگر گشود؟

То ҳаст ҳақу ботилу суду зиён , расоад

تا هست حق و باطل و سود و زیان، رساد

Аз ҳақ ба ду аноят ва аз ӯ ба халқи суд

از حق به‌ دو عنایت و از او به خلق سود

Бахшад баҳорро кафи дастии зи ромсар

بخشد بهار را کف دستی ز رامسر

Конҷои тавон ба ҳар нафасии дафтарии сурӯд

کانجا توان به هر نفسی دفتری سرود