Ишқати оташ ба дил кас назанад то дили мост

عشقت آتش به دل کس نزند تا دل ماست

Кӣ ба масҷид сазад он шамъ ки дар хона равост

کی به‌مسجد سزد آن‌ شمع که ‌در خانه رواست

Ба вафое ки надории қисм эй моҳи ҷабин

به وفایی که نداری قسم ای ماه جبین

Ҳар ҷафое ки кунӣ бар дили мо айн вафост

هر جفایی که کنی بر دل ما عین وفاست

Агар аз рбхтни хӯни миннат хурсандӣ аст

اگر از ربختن خون منت خرسندی است

Ин на хӯнаст биёи даст дар ӯ зан ки ҳиност

این‌ نه‌ خون‌ است‌ بیا دست‌ در او زن که حناست

Сари зулфи ту зи чини машк тар оварда ба шаҳр

سر زلف تو ز چین مشک تر آورده به شهر

Аз хутан машк махоҳед ҳарифон ки хатост

از ختن مشک مخواهید حریفان که خطاست

Ман гирифтор сияҳ чарада шухӣ шуда ам

من گرفتار سیه‌چردهٔ شوخی شده‌ام

Ки ба ман душман ва бо мардум бегона сафост

که به من دشمن و با مردم بیگانه صفاست

Юсуф аз Миср сафар кард ва бдинҷо омад

یوسف از مصر سفر کرد و بدینجا آمد

Гӯ ба ёқӯб ки фарзанди ту дар хонаи мост

گو به یعقوب که فرزند تو در خانهٔ ماست

Рӯзӣ оем ба сркўии ту ва ҷон бидиҳам

روزی آیم به سرکوی تو و جان بدهم

То бикӯбанд ки ин , куштаи он моҳ лақост

تا بکوبند که این‌، کشتهٔ آن ماه‌لقاست

Зуди бошдкаҳи суроғи ман тӯҳмат зада ро

زود باشدکه سراغ من تهمت‌زده را

Аз ҳама шаҳр бигирӣу ндонндкҷост

از همه شهر بگیری و ندانندکجاست

Агарат ёр ҷафо карду маломат « роҳиб »

اگرت یار جفا کرد و ملامت «‌راهب‌»

Ғам махӯр додраси ошиқ мазлӯм худост

غم مخور دادرس عاشق مظلوم‌ خداست