эй дил ба сабр кӯш ки ҳар чиз бугзарад

ای دل به صبر کوش که هر چیز بگذرد

Зини ҳабс ҳам маранҷ ки ин низ бугзарад

زین حبس هم مرنج که این نیز بگذرد

Фарҳоди гӯ ба талхии ғам сабр кун ки зуд

فرهاد گو به تلخی غم صبر کن که زود

Ширинии тъиш парвиз бугзарад

شیرینی تعیُّشِ پرویز بگذرد

Даврони родмардӣу озодагии гузашт

دوران رادمردی و آزادگی گذشت

Венаи давраи сиёҳ блохиз бугзарад

وین دورهٔ سیاه بلاخیز بگذرد

Мардонаи пои дор бар эҳдоси рӯзгор

مردانه پای دار بر اَحداث روزگار

Кин рӯзгори зани сифат ҳиз бугзарад

کاین روزگار زن‌صفت حیز بگذرد

Мо ва ту нестем ва ба хоки мазори мо

ما و تو نیستیم و به خاک مزار ما

Бисёр ин насими фараҳ без бугзарад

بسیار این نسیم فرح‌بیز بگذرد

Инаст панди ман ки зи хубу бади ҷаҳон

این است پند من که ز خوب و بد جهان

На ғарраи шӯ , на ранҷа ; ки ҳар чиз бугзарад

نه غرّه شو، نه رنجه؛ که هر چیز بگذرد

Субҳ нишот хандад ва ояд « баҳор » айш

صبح نشاط خندد و آید «‌بهار» عیش

Вена шом шаваму асри ғам ангез бугзарад

وین شام شوم و عصر غم‌انگیز بگذرد