Сари озодаи мо миннат афсар накушуд

سر آزادهٔ ما منت افسر نکشد

Тани ворастааи мо ҳасрат зевар накушуд

تن وارستهٔ ما حسرت زیور نکشد

Мо фақирони туҳидасти зи худ бихбрим

ما فقیران تهیدست ز خود بیخبریم

Ҷузи сӯии ҳақи дили мо ҷониб дигар накушуд

جز سوی حق دل ما جانب دیگر نکشد

Мо гадоӣам вале қасри Ганаи манзили мост

ما گداییم ولی قصر غنا منزل ماست

Ҳар ки шуд ҳамдами мо миннат қайсар накушуд

هر که شد همدم ما منت‌ قیصر نکشد

Хизр моием ки хоки раҳи мо об бақост

خضر ماییم که خاک ره ما آب بقاست

Ҳар ки шуд ҳамраҳи мо ноз Сикандар накушуд

هر که شد همره ما ناز سکندر نکشد

То ки мо рости сари риштаи таслим ба даст

تا که ما راست سر رشتهٔ تسلیم به‌ دست

Бодпои фалак аз риштаи мо сар накушуд

بادپای فلک از رشتهٔ ما سر نکشد

Падари даҳр чу дар маҳд сафо бинад Тифл

پدر دهر چو در مهد صفا بیند طفل

Ноз ӯро кашад онгуна ки модар накушуд

ناز او را کشد آنگونه که مادر نکشد

Башитобед сӯии ҳақ ки нагардад манъам

بشتابید سوی حق که نگردد منعم

То гадои рахт ба даргоҳ тавонгар накушуд

تا گدا رخت به درگاه توانگر نکشد

Кӣ кунад сайри гулистони сафо , иброҳӣм

کی کند سیر گلستان صفا، ابراهیم

То зи таслиму ризои рахт дар озар накушуд

تا ز تسلیم و رضا رخت در آذر نکشد

Ҳар дилиро набӯд тоби ғами ишқ , « баҳор »

هر دلی را نبود تاب غم عشق، «‌بهار»

То диловар набӯд бор диловар накушуд

تا دلاور نبود بار دلاور نکشد