Миёни абрӯу чашми ту гиру дорӣ буд

میان ابرو و چشم تو گیر و داری بود

Ман ин миёна шудам куштаи ин чаҳ корӣ буд

من این میانه شدم کشته این چه کاری بود

Ту бевафоу аҷал дар қафо ва ман бемор

تو بی‌وفا و اجل در قفا و من بیمار

Бамурдам аз ғаму ҷузи ин чаҳ интизорӣ буд

بمردم از غم و جز این چه انتظاری بود

Марои зи ҳалқаи ушшоқ худ наме ронадӣ

مرا ز حلقهٔ عشاق خود نمی‌راندی

Агар ба назд туами қадару эътиборӣ буд

اگر به نزد توام قدر و اعتباری بود

Дар офтоби ҷамоли ту зулфи шабгардат

در آفتاب جمال تو زلف شبگردت

Дилами рабӯду аҷаби дузди ошкорӣ буд

دلم ربود و عجب دزد آشکاری بود

Ба ҳар куҷо ки бибастем бохтем зи ҷаҳл

به هر کجا که ببستیم باختیم ز جهل

Қимор ҷаҳл намудему хуши қиморӣ буд

قمار جهل نمودیم و خوش قماری بود

Тамаддун оташӣ афрӯхт дар ҷаҳон ки бсухт

تمدن آتشی افروخت در جهان که بسوخت

зи аҳди меҳру вафо ҳарчӣ ёдгорӣ буд

ز عهد مهر و وفا هرچه یادگاری بود

Баннои ин маданият ба бод ме додам

بنای این مدنیت به باد می‌دادم

Агар ба дасти ман аз чархи ихтиёрӣ буд

اگر به دست من از چرخ اختیاری بود

Меӣ хӯрем ба боғии ниҳони зи чашми рақиб

میی خوریم به باغی نهان ز چشم رقیب

Агар ту будӣ ва ман будаму баҳорӣ буд

اگر تو بودی و من بودم و بهاری بود