Он чаҳ шуълааст казон роҳгзор ме ояд

آن چه شعله است کزان راهگذار می‌آید

ё чаҳ барқӣаст ки доим ба назар ме ояд

یا چه برقیست که دایم به‌نظر می‌آید

Злмотисти ҷҳонгиркаҳ чун сайли равон

ظلماتیست جهانگیرکه چون سیل روان

Муждаи оби ҳётши з асар ме ояд

مژده آب حیاتش ز اثر می‌آید

Зодаи фикр манаст ин ки пас аз чандини қарн

زادهٔ فکر من است این که پس از چندین قرن

Ба сФррФтаҳ ва акнӯн зсФр ме ояд

به سفررفته و اکنون زسفر می‌آید

Дида бигушоӣ ва дар оғӯш бигираш каз меҳр

دیده بگشای و در آغوش بگیرش کز مهر

Писарӣ бар сари болин падар ме ояд

پسری بر سر بالین پدر می‌آید

Агар ин фитнагарӣ зон хат сабзаст чаҳ бок

اگر این فتنه گری زان خط سبز است چه باک

Хуш буд фитнагар аз давр қамар ме ояд

خوش بود فتنه گر از دور قمر می‌آید

По ва сар мешаканд роҳи харобот вале

پا و سر می‌شکند راه خرابات ولی

Марди ворастааи азбни роҳ басар ме ояд

مرد وارسته ازبن راه بسر می‌آید

эй дил аз кӯи тиҳии дасти талаби шикваи мадор

ای دل از کو تهی دست طلب شکوه مدار

Сбркни оқибати он нахл ба бар ме ояд

صبرکن عاقبت آن نخل به‌بر می‌آید

Ҳркҷо бугзарад он сарви хромндаҳи баҳор

هرکجا بگذرد آن سرو خرامنده بهار

Хоки роҳаш ба нзркҳл басар ме ояд

خاک راهش به نظرکحل بصر می‌آید