Аз мо ба ҷуз аз вафо наёяд

از ما به جز از وفا نیاید

Вази ёр ба ҷуз ҷафо наёяд

وز یار به جز جفا نیاید

Дилбар чаҳ бало буд ки ҳаргиз

دلبر چه بلا بود که هرگز

Назд ман мубтало наёяд

نزد من مبتلا نیاید

Ҳрзӣаст марои ниҳон казон ҳрз

حرزی است مرا نهان کزان حرز

Дар хонаи мо бало наёяд

در خانهٔ ما بلا نیاید

Ман кӯҳи ғами туами валикин

من کوه غم توام ولیکن

Зини кӯҳ дигар садо наёяд

زین کوه دگر صدا نیاید

Дар хонаи мо ниёеи оре

در خانهٔ ما نیایی آری

Манъам бар бенаво наёяд

منعم بر بینوا نیاید

Шодон , хабар ғамӣ напурсад

شادان‌، خبر غمی نپرسد

Султон ба сар гадо наёяд

سلطان به سر گدا نیاید

Ва онро ки қадам ба фарш дебост

و آن را که قدم به فرش دیباست

Дар хона ӣ бўрбо наёяд

در خانه ی بوربا نیاید

Охири з худо битарс агар ҳеҷ

آخر ز خدا بترس اگر هیچ

Аз рӯй миннат ҳаё наёяд

از روی منت حیا نیاید

Гўбӣ ки зи ишқ даст бурдор

گوبی که ز عشق دست بردار

Ин кори зи даст мо наёяд

این کار ز دست ما نیاید

Ман зулфи ту машк чин нахонам

من زلف تو مشک چین نخوانم

Каз аҳли адаб хато наёяд

کز اهل ادب خطا نیاید

Бар мо қалбат чаро насузад ?

بر ما قلبت چرا نسوزد؟

Бар мо раҳмат чаро наёяд ?

بر ما رحمت چرا نیاید؟

Бегона буд « баҳор » онҷо

بیگانه بود «‌بهار» آنجا

Коўозаҳ ошно наёяд

کاوازهٔ آشنا نیاید