Буд оё ки дигарбора ба Ширози расм

بود آیا که دگرباره به شیراز رسم

Бори дигар ба муроди дили худ бози расм

بار دیگر به مراد دل خود باز رسم

Буд оё ки зи раии роҳи сафоҳони гирам

بود آیا که ز ری راه صفاهان گیرم

Вази сафоҳон ба тарабхонаи Ширози расм

وز صفاهان به طربخانهٔ شیراز رسم

Хезам аз ҷой ва бидон шаҳр трбхиз шавам

خیزم از جای و بدان شهر طربخیز شوم

Тозам аз шавқ ва бидон хиттаи мумтози расм

تازم از شوق و بدان خطهٔ ممتاز رسم

Ба мулоқоти гиромии удабое ки буд

به ملاقات گرامی ادبایی که بود

Ҷумларо қавлу ғазали толии эъҷози расм

جمله را قول و غزل تالی اعجاز رسم

Ҳаст розии азалӣ дар дили Ширози ниҳон

هست رازی ازلی در دل شیراز نهان

Хуррами он рӯз ки ман бар сари он рози расм

خرّم آن روز که من بر سر آن راز رسم

Бар сари марқади саъдӣ ки мақом саъд аст

بر سر مرقد سعدی که مقام سعد است

Бастаи дасти адабу ҷабҳаи қадами сози расм

بسته دست ادب و جبهه قدم‌ساز رسم

Ҳиммат аз турбати ҳофизи талабами вази мададаш

همت از تربت حافظ طلبم وز مددش

Масти мастона ба хлўтгаҳи эъзози расм

مست مستانه به خلوتگه اعزاز رسم

Мурғаки тозаи пурми зери пурми гир ба меҳр

مرغک تازه‌پرم زیر پرم گیر به مهر

То зи файзи пару боли ту ба парвози расм

تا ز فیض پر و بال تو به پرواز رسم

Буд оёкаҳи азин танги қафаси ним нафас

بود آیاکه ازین تنگ قفس نیم نفس

Ба сари суҳбати мурғони хуши овози расм

به سر صحبت مرغان خوش‌آواز رسم

ҲоФзои банда риндон ҷаҳонаст « баҳор »

حافظا بندهٔ رندان جهانست «‌بهار»

Ҳимматӣ то ба яке хоҷаи дмсози расм

همتی ‌تا به ‌یکی خواجهٔ دمساز رسم