зи нори ҳиҷр май сӯзами зи дарди ишқ май нолам

ز نار هجر می‌سوزم ز درد عشق می‌نالم

Худоро , эй табиби меҳрбони раҳмӣ бар аҳволам

خدا را، ای طبیب مهربان رحمی بر احوالم

Ба ҳолу рӯз муштоқон задам баси таъна то имшаб

به حال و روز مشتاقان زدم بس طعنه تا امشب

з зулфӣ шуд сияҳи рӯзам , з холӣ шуд табаи ҳолам

ز زلفی شد سیه روزم‌، ز خالی شد تبه حالم

Басӣ бигузашт солу ма ба ман дар ишқ то охир

بسی بگذشت سال و مه به‌من در عشق تا آخر

Ғами ҳиҷрон насиб омад зи даврони мау солим

غم هجران نصیب آمد ز دوران مه و سالم

Марои пуркандаи сайли ишқ , бунёди шикебе

مرا پرکنده سیل عشق‌، بنیاد شکیبایی

Гувоҳи содиқ ар хоҳӣ бибин дар ашки сайёлам

گواه صادق ار خواهی ببین در اشک سیالم

Маро танҳо на аз имрӯз бояд хӯрд хӯни дил

مرا تنها نه از امروز باید خورد خون دل

Ман аз аввали чунин бўдстм ва инаст иқболам

من از اول چنین بودستم و این است اقبالم

Гар аз дасти ғами дилбари гузорам дар биёбони сар

گر از دست غم دلبر گذارم در بیابان سر

Хаёлаш бо ғамии дигар чу бод ояд зи дунболам

خیالش با غمی دیگر چو باد آید ز دنبالم

зи дасти душманони гӯйӣ агар нолам , мъозоллаҳ

ز دست دشمنان گویی اگر نالم‌، معاذالله

Ки кари нолами ман мискини зи дасти дӯстони нолам

که کر نالم من مسکین ز دست دوستان نالم

Ншид ишқ бархонад ба ҷои пӯзиши яздон

نشید عشق برخواند به جای پوزش یزدان

Агар бар қиблаи зоҳид фурӯ банданд тимсолам

اگر بر قبلهٔ زاهد فرو بندند تمثالم

Ба боми боргоҳи дӯсти рӯзӣ бол бигушоем

به بام بارگاه دوست روزی بال بگشایم

Агар андари ҳавоӣ ӯ фурӯи резади пару болам

اگر اندر هوای او فرو ریزد پر و بالم

Хурӯси рӯстоиро чаҳ ҷои ҳамсарӣ бо ман

خروس روستایی را چه جای همسری با من

Ки ман шаҳбози дасти шоҳам ва низаст чанголам

که من شهباز دست شاهم و نیز است چنگالم