Манам ки ишқ бтонм намӯда перу куҳан

منم که عشق بتانم نموده پیر و کهن

Надонам инки чаҳ афтодаи ишқро бо ман

ندانم اینکه چه افتاده عشق را با من

Балӣ ҳар онкўи ишқи бутонаш чира шавад

بلی هر آنکو عشق بتانش چیره شود

Шигифт нест гар ояд назору перу куҳан

شگفت نیست گر آید نزار و پیر و کهن

зи ранҷу дард чунон шуд танам кигар бинӣ

ز رنج و درد چنان شد تنم که گر بینی

Гумони барӣ ки сиришта зи ранҷу дардами тан

گمان بری که سرشته ز رنج و دردم تن

Марои зи ишқ ки бар аҳриман насиб мабод

مرا ز عشق که بر اهرمن نصیب مباد

Сияҳтар омадаи гетии зи ҷони аҳрӣман

سیه‌ تر آمده گیتی ز جان اهریمن

Чу тафтаи оҳан , дил дар барам аз он бгдохт

چو تفته آهن‌، دل در برم از آن بگداخت

Ки ёрро ба бар андар дилӣаст чун оҳан

که یار را به‌ بر اندر دلی است چون آهن

Танами бкост аз онгаҳ ки ишқи врзбдм

تنم بکاست از آنگه که عشق ورزبدم

Балӣ бакоҳад мардуми зи ишқи врзбдн

بلی بکاهد مردم ز عشق ورزبدن

Азони замон ки маро ишқ зад ба домони даст

ازآن زمان که مرا عشق زد به دامان دست

Ҳаме фишонам хӯн аз ду дида бар доман

همی فشانم خون از دو دیده بر دامن

Дилами биФсрд аз ҷаври ёру дарди фироқ

دلم بیفسرد از جور یار و درد فراق

Танами бФрсўд аз гардиши дайу баҳман

تنم بفرسود از گردش دی و بهمن

Сухани зи ишқ ба кас гарчи менагӯям лек

سخن ز عشق به کس گرچه می‌نگویم لیک

Шарори ишқ падед оядам зи сӯзи сухан

شرار عشق پدید آیدم ز سوز سخن

Ҳавои ёрам омехтааст бо рагу пӯст

هوای یارم آمیخته است با رگ و پوست

Чу рангу буии наҳуфта ба лолау лодан

چو رنگ و بوی نهفته به لاله و لادن

Маро расед зи ишқи ончии зи оташи андари авд

مرا رسید ز عشق آنچه ز آتش اندر عود

Марои мубин , ки ҳама ӯст инки бинии ман

مرا مبین‌، که همه اوست اینکه بینی من