Ҷуз рӯй ту коФрўхтаҳ гардад з май ноб

جز روی تو کافروخته گردد ز می ناب

Оташ ки шунидааст ки равшан шавад аз об

آتش که شنیده ‌است که روشن شود از آب

Шингарфи ду рухсори ту омехта бо сим

شنگرف دو رخسار تو آمیخته با سیم

Сими ту зи ду дида ам ангехта симоб

سیم تو ز دو دیده‌ام انگیخته سیماب

Симоб агарам борад ба рух аҷабӣ нест

سیماب اگرم بارد به رخ عجبی نیست

Симоби равон шефта бошад ба зари ноб

سیماب روان شیفته باشد به زر ناب

Ду чашму ҷабини ту дар он зулф чаҳ бошад ?

دو چشم و جبین تو در آن زلف چه باشد؟

Ду наргиси нави сохтаи андари шаби маҳтоб

دو نرگس نو ساخته اندر شب مهتاب

Грбўсаҳ ба ман бахшеи доне ба чаҳ монад ?

گربوسه به من بخشی دانی به چه ماند؟

Мурғӣ ки гуҳи куштан , қотил диҳадаш об

مرغی که گه کشتن‌، قاتل دهدش آب

зи андӯҳи шабонгоҳии худ бо ту чаҳ гӯям

ز اندوه شبانگاهی خود با تو چه گویم

Шаби хуфта чаҳ донад асари дида ӣ бе хоб

شب خفته چه داند اثر دیده ی بی‌خواب

Дар доманати овезам то мардум гӯйанд

در دامنت آویزم تا مردم گویند

Оўбхтаҳ бар сарви яке шохки лблоб

آوبخته بر سرو یکی شاخک لبلاب

То хат надамидааст рафиқонро дили ҷӯй

تا خط ندمیده است رفیقان را دل‌جوی

То нақдӣ боқӣаст фақиронро дарёб

تا نقدی باقی است فقیران را دریاب

Бимаст ки хат ҷӯш занад гирди изорат

بیم است که خط جوش زند گرد عذارت

Ва андеша ӯ неш занад бар дили асҳоб

و اندیشهٔ او نیش زند بر دل اصحاب

Унноби лабат бемаза гардад зи хати сабз

عناب لبت بی‌مزه گردد ز خط سبز

Инаст , балии хосияти сабзаи унноб

اینست‌، بلی خاصیت سبزهٔ عناب