Дар тавоф шамъ мегуфт ин сухани парвона Эй
در طواف شمع میگفت این سخن پروانهای
Сӯхтами зини ошноён эй хушо бегона Эй
سوختم زین آشنایان ای خوشا بیگانهای
Булбул аз шавқи гулу парвона аз савдои шамъ
بلبل از شوق گل و پروانه از سودای شمع
Ҳарякии сӯзад ба навъе дар ғами ҷонона Эй
هریکی سوزد به نوعی در غم جانانهای
Гар асирхт ва холӣ шуд дилам , айбам макун
گر اسیرخط و خالی شد دلم، عیبم مکن
Мурғ ҷое меравад конҷости обу дона Эй
مرغ جایی میرود کانجاست آب و دانهای
То нафармое ки бепарво нае дар роҳи ишқ
تا نفرمایی که بیپروا نهای در راه عشق
Шамъ вааш пеши ту сӯзамгар диҳии парвона Эй
شمعوش پیش تو سوزم گر دهی پروانهای
Подшаҳро ғурфаи ободону дили хуррам , чаҳ бок
پادشه را غرفه آبادان و دل خرم، چه باک
Гар гадоӣ ҷон диҳад дргўшаҳи вайрона Эй
گر گدایی جان دهد درگوشهٔ ویرانهای
Кӣ ғами бунёд вайрон дорад он каш хона нест
کی غم بنیاد ویران دارد آن کش خانه نیست
Рӯи хабари гири ин маъониро зи соҳиби хона Эй
رو خبر گیر این معانی را ز صاحبخانهای
Оқилонаши бози занҷирӣ дигар бар по ниҳанд
عاقلانش باز زنجیری دگر بر پا نهند
Рӯзӣ ар занҷир аз ҳам бугсалади девона Эй
روزی ار زنجیر از هم بگسلد دیوانهای
Ин ҷунун танҳо на маҷнӯнро мусаллам шуд баҳор
این جنون تنها نه مجنون را مسلم شد بهار
Бош каз мо ҳам фитад андари ҷаҳони афсона Эй
باش کز ما هم فتد اندر جهان افسانهای