Бар сабза нишаст булбулу қамарӣ

بر سبزه نشست بلبل و قمری

Бояд май сурх чун гули ҳмрӣ

باید می سرخ چون گل حمری

Оре май сурх дархураст аз онк

آری ‌می‌ سرخ‌ درخور است ‌از آنک

Бар сабза нишаст булбулу қамарӣ

بر سبزه نشست ‌بلبل و قمری

Он сурх меӣ кигараш брбўиӣ

آن سرخ مِیی که گَرْش بربویی

Нашиносиаш аз бунафшаи барӣ

نشناسی‌اش از بنفشهٔ برّی

Он май ки саҳобаши андаруни бинӣ

آن می که سحابش اندرون بینی

Рухшандатар аз ситораи шеърӣ

رخشنده‌تر از ستارهٔ شعری

Хониш
шморҳ 94 — ъндлӣб