Маро буд ба дидори ту зини пеши висолӣ

مرا بود به دیدار تو زین پیش وصالی

Туро буд ба ҷои ман ғанҷӣу даллолӣ

تو را بود به جای من غنجی و دلالی

Маро нест зи ҳиҷри ту сӯии васли ту роҳӣ

مرا نیست ز هجر تو سوی وصل تو راهی

Касе ронбўди раҳи зи вуқуъӣ ба маҳолӣ

کسی رانبود ره ز وقوعی به محالی

Марогар сухани васли ту пеш ояд рӯзӣ

مرا گر سخن وصل تو پیش آید روزی

Чунонаст ки пеш ояд хобӣу хаёлӣ

چنانست که پیش آید خوابی و خیالی

Куҷои равшани моҳӣ буд ӯ рости муҳоқӣ

کجا روشن ماهی بود او راست محاقی

Куҷои тофтаи наҷмӣ буд ӯ рости ваболӣ

کجا تافته نجمی بود او راست وبالی

Ту он тофтаи наҷмӣ ки туро нест ғурубӣ

تو آن تافته نجمی که تو را نیست غروبی

Ту он равшани моҳӣ ки туро нест заволӣ

تو آن روشن ماهی که تو را نیست زوالی

Буд рӯй ту аз ҳасан чу афрӯхтаи моҳӣ

بود روی تو از حسن چو افروخته ماهی

Буд пушти ман аз ранҷ чу хамидаи ҳилолӣ

بود پشت من از رنج چو خمیده هلالی

зи баси мӯя , ндонанд марои халқи зи мӯе

ز بس مویه، ندانند مرا خلق ز مویی

зи баси нола , ндонанд марои халқи зи нолӣ

ز بس ناله‌، ندانند مرا خلق ز نالی

Нигорӣ ба нигоҳии дили ман барад ки бошад

نگاری به نگاهی دل من برد که باشد

Нигоҳяш ба моҳӣу висоляш ба солӣ

نگاهیش به ماهی و وصالیش به سالی

Бутӣ чун ба сипеҳри андари афрӯхтаи наҷмӣ

بتی چون به سپهر اندر افروخته نجمی

Нигорӣ чу ба боғи андари боландаи ниҳолӣ

نگاری چو به باغ اندر بالنده نهالی

Хромндаҳ чунонаст ки дар боғи тзрўӣ

خرامنده چنانست که در باغ تذروی

Грозндаҳ чунонаст ки дар дашти Ғаззолӣ

گرازنده چنانست که در دشت غزالی

Ба рағми дили ушшоқи даромехтаи гетӣ

به‌رغم دل عشاق درآمیخته گیتی

Итобӣ ба навидӣу фироқӣ ба висолӣ

عتابی به نویدی و فراقی به وصالی