Охири зғми ишқат эй Тифли дабистонӣ

آخر زغم عشقت ای طفل دبستانی

Рафтам ман аз ин олам , олам ба ту арзонӣ

رفتم من از این عالم‌، عالم به تو ارزانی

Ишқи ман ва ту эй моҳи беруни з шигифтӣ нест

عشق من و تو ای ماه بیرون ز شگفتی نیست

Ман пери ҷаҳони дида , ту Тифли дабистонӣ

من پیر جهان‌دیده‌، تو طفل دبستانی

Нашигифтгар аз маҷнӯн дар ишқ шавам афзӯн

نشگفت گر از مجنون در عشق شوم افزون

Каз маърифат афзӯнаст шаҳрӣ з биёбоне

کز معرفت افزون است شهری ز بیابانی

Ту аввал ва ту сонӣ дар хӯбӣу раъное

تو اول و تو ثانی در خوبی و رعنایی

эй сонӣ бе аввали ваии аввал бе сонӣ

ای ثانی بی‌اول وی اول بی‌ثانی

Дротши ишқ эй дӯст май сӯзам ва май бинӣ

درآتش عشق ای دوست می‌سوزم و می‌بینی

Вази дарди фироқ эй ёр май нолам ва май доне

وز درد فراق ای یار می‌نالم و می‌دانی

Дар ишқи пушаймонии ойин муҳаббат нест

در عشق پشیمانی آیین محبت نیست

Ошиқи набарди ҳаргиз дар ишқи пушаймонӣ

عاشق نبرد هرگز در عشق پشیمانی

Дар банди сари зулфати як ҷамъ парешонанд

در بند سر زلفت یک جمع پریشانند

Зон ҷумла яке набӯд чун ман ба парешоне

زان جمله یکی نبود چون من به پریشانی

Ту шоҳи нкўрўбон , ман шоҳи сухани гўбон

تو شاه نکوروبان‌، من شاه سخن گوبان

Ту худ ба нкўрўиӣ , ман худ ба схндонӣ

تو خود به نکورویی‌، من خود به سخندانی

Моро ба фусунсозӣ ҷоно чаҳ диҳии бозӣ

ما را به فسون سازی جانا چه دهی بازی

Ту кӯдаки Қафқозӣ , ман ринди хуросонӣ

تو کودک قفقازی‌، من رند خراسانی

Ту ноз кунӣ аз ин , кати дилбар худ хонам

تو ناز کنی از این‌، کَت دلبر خود خوانم

Ман фахр кунам аз ин кам бандаи худ хуоне

من فخر کنم از این کم بندهٔ خود خوانی

Ишқи ту ба осонӣ берун наравад аз дил

عشق تو به ‌آسانی بیرون نرود از دل

Берун наравад аз дили ишқи ту ба осонӣ

بیرون نرود از دل عشق تو به ‌آسانی