Ба ҳар сухан ки шунидӣ гумори дили зинҳор

به هر سخن که شنیدی گمار دل زنهار

Ки оятӣаст сухан аз мҳимни зии алтўл

که آیتی است سخن از مهیمن ذی‌الطول

Ба қавли хеш амал кун мабош аз он мардум

به‌ قول خویش عمل کن مباش از آن مردم

Ки қавлашон буд андар мисли баробари бўл

که قولشان بود اندر مثل برابر بول

Ба ҳавлу қувваи каси кори хештани мспор

به حول و قوهٔ کس کار خویشتن مسپار

Ба хеш такя куну дор бар забони лоҳўл

به خویش تکیه کن و دار بر زبان لاحول

Зариф бошу мусоҳиб на зафту ҳавл вагарон

ظریف‌ باش و مصاحب نه زفت و هول و گران

Ки ҳаст марди сабки рӯҳ ба зи мардуми ҳавл

که هست مرد سبک‌روح به ز مردم هول

На ҳарчӣ донеи гӯй ва на ҳарчӣ тоне кун

نه هرچه دانی گوی و نه هرچه تانی کن

Ки қатли зода феъласту ҳарб . Зодаи қавл

که قتل زادهٔ فعل است و حرب‌ زادهٔ قول