Сари дафтари озодагони ҳусайн

سر دفتر آزادگان حسین

Барад аз дили ман сабру тоби ман

برد از دل من صبر و تاب من

Вай бо қалами оташини хеш

وی با قلم آتشین خویش

Бар хоки ҷафои рехти оби ман

بر خاک جفا ریخت آب من

Даҳ соли китоби марои надод

ده سال کتاب مرا نداد

Вази хотир ӯ шуд ҳисоби ман

وز خاطر او شد حساب من

Ваз дидан ман ҳам карона кард

وز دیدن من هم کرانه کرد

Сарчашма ман шуд сароби ман

سرچشمهٔ من شد سراب من

Нома бинвиштам ба ҳазраташ

نامه بنوشتم به حضرتش

Сарбастаи пас омдктоби ман

سربسته پس آمدکتاب من

Гуфтам буд ин хоҷаи Карим

گفتم بود این خواجهٔ کریم

Дар қаҳту шдоиди саҳоби ман

در قحط و شداید سحاب من

Меъмори ъаноёт ӯ кунад

معمار عنایات او کند

Ободи баннои хароби ман

آباد بنای خراب من

Дар ҷоҳилӣ ар кардаам хато

در جاهلی ار کرده‌ام خطا

Афваши ндронди ҳиҷоби ман

عفوش ندراند حجاب من

Пайваста нагӯяд ба назму наср

پیوسته نگوید ‌به نظم ‌و نثر

Кардӣ ту чаро , ҳаҷви боби ман

کردی تو چرا، هجو باب من

Зеро пас аз он шеър , мадҳ ҳо

زیرا پس از آن شعر ، مدح ‌ها

Зодааст зи табъ чу оби ман

زاده است ز طبع چو آب من

Заннам ба хато рафту оқибат

ظنم به خطا رفت و عاقبت

Шуд ахтари бахтами шаҳоби ман

شد اختر بختم شهاب من

Ҳам дӯст зкФ рафт ва ҳам китоб

هم‌ دوست ‌زکف ‌رفت ‌و هم کتاب

Бо сирка бадал шуд шароби ман

با سرکه بدل شد شراب من

Бо ин ҳамаи ҷузи шикваи вглаҳ

با این همه جز شکوه وگله

Нишнид каси андари хитоби ман

نشنید کس اندر خطاب من

Ночор фиристодӣ он китоб

ناچار فرستادی آن کتاب

Чун сахт гарон шуд такоби ман

چون سخت گران شد تکاب من

Симат нагирифтам аз он ки нест

سیمت نگرفتم از آن که نیست

Сӯяти паии сими ақтроби ман

سویت پی سیم اقتراب من

Чун шамси буруни ой ва чун саҳоб

چون شمس‌ برون ‌آی ‌و چون ‌سحاب

Мебор ба кишти ибоби ман

میبار به کشت یباب‌ من

Ду нома ва ду риштаи гуҳар

دو نامه و دو رشتهٔ گهر

Бнгоштии андари итоби ман

بنگاشتی اندر عتاب من

Ваон қитъаи шево ки сохтӣ

وان قطعه شیوا که ساختی

Чун ақди пурН дар ҷавоби ман

چون عقد پرن در جواب من

Фрсўди равони мароу барад

فرسود روان مرا و برد

Аз қалби пареши инқилоби ман

از قلب پریش انقلاب من

Тақдим дарат кардам он китоб

تقدیم درت کردم آن کتاب

То он ки бигӯе китоби ман

تا آن که بگویی کتاب من

Лекини нгроим ба боби ту

لیکن نگرایم به باب تو

То ту нагароӣ ба боби ман

تا تو نگرایی به باب من

Хониш
шморҳ 147 - қтъҳ двм (хтоб бҳ ҳоҷӣ ҳсӣн оқо млк кҳ оз бҳор ктобӣ хрӣдҳ бвд в одоӣ қӣмт он бҳ дрозо кшӣдҳ бвд) — ъндлӣб