АФсрои қитъаи туро хондам

افسرا قطعهٔ تو را خواندم

Ки зи мехи раҳеи дижами гаштӣ

که ز میخ رهی دژم گشتی

Аз кӣ эй хоҷа бо аи боти алзим

از کی‌ای خواجه با اُ‌بات‌الضیم

Ҳам тарозу ва ҳам қадами гаштӣ

هم‌ترازو و هم‌قدم گشتی

Ту набӯдӣ ки чун дигар ёрон

تو نبودی که چون دگر یاران

Бо ризои ёр ва ҳам қисми гаштӣ

با رضا یار و هم‌قسم گشتی

Мех чу истод ва дар бар зӯр

میخ چو ایستاد و در بر زور

Хам нашуд , гирди ҳаҷву зми киштӣ

خم نشد، گرد هجو و ذم کشتی

Ту худ аз мехи камтарӣ зеро

تو خود از میخ کمتری زیرا

Зери путки ҳарифи хами гаштӣ

زیر پتک حریف خم گشتی

Хониш
шморҳ 166 - ҷвоб бҳ офср — ъндлӣб