Баҳори қитъа фаррух шуниду хуррами гашт

بهار قطعهٔ فرخ شنید و خرم گشت

Чу кишти хушки зи тршиҳи абри Нитсаоне

چو کشت خشک ز ترشیح ابر نیسانی

Ва ё чу ошиқ навмед гашта аз дидор

و یا چو عاشق نومید گشته از دیدار

Ки ёр сар зада ӣяш оядаш ба меҳмонӣ

که یار سر زده ییش آیدش به مهمانی

Фусурда будам ва аз умри хештани безор

فسرده بودم و از عمر خویشتن بیزار

Ки кард шеъри туами рӯҳи тозаи арзонӣ

که کرد شعر توام روح تازه ارزانی

Сухани зи ҳабс чаҳ гӯям ки зиндагӣ ҳабс аст

سخن ز حبس چه گویم که زندگی حبس است

Ба кишварӣ ки залиланд олӣу доне

به کشوری که ذلیلند عالی و دانی

Даруни ҳабси басии хубтар гузашт ба ман

درون حبس بسی خوب‌تر گذشت به من

зи ихтилоти фурӯмоягони теҳронӣ

ز اختلاط فرومایگان تهرانی

Ҳамаи дурӯӣу сухани чину дузд ва бе имон

همه دوروی و سخن‌چین و دزد و بی‌ایمان

Убайди аҷнабӣу хасми ҷони Эронӣ

عبید اجنبی و خصم جان ایرانی

На ҳуши фитрӣу неи расму роҳи мактабӣ

نه هوش فطری و نی رسم و راه مکتبی

На ҳиси миллӣу неи шеваи мусулмонӣ

نه حس ملی و نی شیوهٔ مسلمانی

Чу Кебек карда сари худ ба зери барфи ниҳон

چو کبک کرده سر خود به زیر برف نهان

Магари нбиндшони каси зи фарти нодонӣ

مگر نبیندشان کس ز فرط نادانی

Ба ростӣ ки вазиру вакил ҷумла харанд

به‌راستی که وزیر و وکیل جمله خرند

Харони боркаши пушти риши полонӣ

خران بارکش پشت ریش پالانی

Ба ҳайратам ки чаро дар басити раии доно

به حیرتم که چرا در بسیط ری دانا

Пиёда мераваду хари бад-ӣни фаровонӣ

پیاده می‌رود و خر بدین فراوانی

Ҳамаи зи қудрати шаҳи сӯъ истифода кунанд

همه ز قدرت شه سوء استفاده کنند

Ба фоши сохтани кӣнаҳои пинҳонӣ

به فاش ساختن کینه‌های پنهانی

Ба зӯри бозуии шаҳи мағз оҷизон кубанд

به زور بازوی شه مغز عاجزان کوبند

Зиҳии Фқиркшӣу заъифи ранҷоне

زهی فقیرکشی و ضعیف‌رنجانی

Ҳамеша дар паии озори аҳл мамлакат анд

همیشه در پی آزار اهل مملکت‌اند

Гумон баранд ки инаст мамлакати ронӣ

گمان برند که این است مملکت‌رانی

зи корҳои сиёсӣ ҷудо шудам имсол

ز کارهای سیاسی جدا شدم امسال

Ки буд яксараи таннозӣу тани осонӣ

که بود یکسره طنازی و تن‌آسانی

Ба кори илму маориф ба ҷад шудам машғӯл

به کار علم و معارف به‌جد شدم مشغول

Ки ҳаст маърифату илми қӯти инсонӣ

که هست معرفت و علم قوت انسانی

Марои зи машғалаи дарсу баҳс ҳеҷ набӯд

مرا ز مشغلهٔ درس و بحث هیچ نبود

Хабари зи қиссаи широзӣу сафоҳонӣ

خبر ز قصهٔ شیرازی و صفاهانی

Пай хуш омад шаҳи ногҳм дарафканданад

پی خوش‌آمد شه ناگهم درافکندند

Ба маҳбасӣ ки буд ҷои сориқу ҷонӣ

به محبسی که بود جای سارق و جانی

« ба ҳасби ҳоли худ ин байт кардаам тазмин

«‌به حسب حال خود این بیت کرده‌ام تضمین

зи қавли рӯдакии он шоири хуросонӣ

ز قول رودکی آن شاعر خراسانی

« ба ҳасани савт чу булбули муқайяди қафасам

«‌به حسن صوت چو بلبل مقید قفسم

Ба ҷурми ҳасан чу Юсуфи асиру зиндонӣ »

به جرم حسن چو یوسف اسیر و زندانی‌»

Ҳар он бадӣ ки расад аз замона хурсандам

هر آن بدی که رسد از زمانه خرسندم

Ба шукри он ки надорам азоби ваҷдоне

به شکر آن که ندارم عذاب وجدانی

зи ҳоли бандаи ғараз Фрхо машав нигарон

ز حال بنده غرض فرخا مشو نگران

Ки росткор буд растгори худ доне

که راستکار بود رستگار خود دانی

Хониш
шморҳ 183 - ҷвобӣ бҳ қтъҳ мҳмвд фрх — ъндлӣб