Фалони сафеҳ ки бар фазли ман ниҳоди ангушт
فلان سفیه که بر فضل من نهاد انگشت
Ба маҷмаъи фузало боз шуд мроўрои мушт
به مجمع فضلا باز شد مراورا مشت
Фзиҳтаст ки тсхр занад ба куҳнаи шароб
فضیحت است که تسخر زند به کهنه شراب
Ъсири тоза ки нобардаи заҳмати чархишат
عصیر تازه کهنابرده زحمت چرخشت
Хатост каз пас чли соли шоирии шинавам
خطاست کز پس چل سال شاعری شنوم
зи бист сола ӣ . . . Нодурусти ҳарфи дурушт
ز بیست ساله ی ... نادرست حرف درشت
зи хизмати ватании ҳеҷ гӯна дам назанам
ز خدمت وطنی هیچ گونه دم نزنم
Ки гўжи гашти зи андӯҳи ҳодсотми пушт
که گوژ گشت ز اندوه حادثاتم پشت
Ба назму насри муҷаррад чаро наёрам фахр
به نظم و نثر مجرّد چرا نیارم فخر
Ки тобнок таранд аз далоили зардушт
که تابناک ترند از دلایل زردشت
Фунуни шоирӣу насри хубу назми бадеъ
فنون شاعری و نثر خوب و نظم بدیع
Маро ба даст чу ангуштарӣаст дар ангушт
مرا به دست چو انگشتری است در انگشت
Барои хотири парвину эътисоми алмалик
برای خاطر پروین و اعتصامالملک
Ману рашид ва дигар халқро набояд кишт
من و رشید و دگر خلق را نباید کشت