Он шамъи дили афрӯзи ман аз хона ман рафт

آن شمع دل‌افروز من از خانهٔ من رفت

Пурвой гулам нест ки парвона ман рафт

پروای گلم نیست که پروانهٔ من رفت

Дорам садафи осои кафи холӣу лаби хушк

دارم‌ صدف‌آسا کف‌ خالی و لب خشک

То азкФми он гавҳари икдонаҳ ман рафт

تا ازکفم آن گوهر یکدانهٔ من رفت

Чун боғи хазони дидаи з пероя фитодам

چون باغ خزان دیده ز پیرایه فتادم

Збни шохаи пургул ки зглхонаҳ ман рафт

زبن شاخه پرگل که زگلخانهٔ من رفت