Абрӣ ба хурӯш омад чун қулзуми маввоҷ

ابری به خروش آمد چون قلزم مواج

Бар рӯй замини бехати ҳазорон варақи оҷ

بر روی زمین بیخت هزاران ورق عاج

Гуё фалаки имрӯзи бирезад ба сари халқ

گویا فلک امروز بریزد به سر خلق

Пас мондаи он шери биринҷи шаби миъроҷ

پس ماندهٔ آن شیر برنج شب معراج

Ҳаллоҷ шудаст абр ва занад барф чу пунба

حلاج شدست ابر و زند برف چو پنبه

Ларзони ман азин ҳодиса чун хояи ҳаллоҷ

لرزان من ازین حادثه چون خایهٔ حلاج

Гӯйӣ ки яке Сайид , мндил иваз кард

گویی که یکی سید، مندیل عوض کرد

Зон барфи фаровон ки нишаста ба сркоҷ

زان برف فراوان که نشسته به سر کاج