Сабои рӯзӣ ки асраш кард сикта
صبا روزی که عصرش کرد سکته
Ба як маҷлиси ду ман себ ва ҳулу хӯрд
به یک مجلس دو من سیب و هلو خورد
Ҳулуии муфт ва себ омад ба дасташ
هلوی مفت و سیب آمد بهدستش
зи ҳирси он ҷумларо якҷои фурӯи барад
ز حرص آن جمله را یکجا فرو برد
Дигар сӣ тухми мурғи ним рӯ ро
دگر سی تخممرغ نیمرو را
Якояк дар миёни меъдаи афшурд
یکایک در میان معده افشرد
Сипас даҳ шиша лимунод нӯшед
سپس ده شیشه لیموناد نوشید
Зиҳии пурхур , зиҳии пурдили зиҳии гирд
زهی پرخور، زهی پردل زهی گرد
Пас онгаҳ муддатӣ хусбеду охир
پس آنگه مدتی خسبید و آخر
Ҳамон ҷо сикта карду хунаши афсарад
همانجا سکته کرد و خونش افسرد
Зани бечорааш бо ҳолати яъс
زن بیچارهاش با حالت یأس
Ба болинаши табибӣ чанд оварад
به بالینش طبیبی چند آورد
Ба қасди Фсд ӯ буданд аммо
به قصد فصد او بودند اما
Наҷустанд андари он ҳайкали раҳгии хирад
نجستند اندر آن هیکل رگی خرد
Ба ҳарҷо шуд задандаш чанд нашутур
به هرجا شد زدندش چند نشتر
На хӯн омад на ранг ҷанбанд то мард
نهخون آمد نه رنگ جنباند تا مرد
Ба маргаш шӯрҳо карданд махлуқ
به مرگش شورها کردند مخلوق
Ки ӯ махлуқро бисёр озурд
که او مخلوق را بسیار آزرد
Ҷилав афтод солии бист маргаш
جلو افتاد سالی بیست مرگش
Шитобон рафт сӯии гӯри бофард
شتابان رفت سوی گور بافرد
Дили ёрон ба дард оварад аз ин рӯ
دل یاران به درد آورد از اینرو
Бадал шуд софи брноииш бо дард
بدل شد صاف برناییش با درد
Ба ман бӯҳтон басӣ зад то ба нафрин
به من بهتان بسی زد تا به نفرین
Бар ӯ тирӣ задам каш бар ҷигар хӯрд
بر او تیری زدم کش بر جگر خورد
Ба тамаъи ҷиФаҳи дунё бадӣ кард
به طمع جیفهٔ دنیا بدی کرد
Ба дунёи ҳам дар охир ҷиФаҳ биспурад
به دنیا هم در آخر جیفه بسپرد
Ба торби бахи вФотши табъи банда
به تاریخ وفاتش طبع بنده
Мукаррари сафар ашъор густард
مکرر سفرهٔ اشعار گسترد
Мсорпъи муносибро мукаррар
مصاریع مناسب را مکرر
з рӯй имтиҳон бинвишт ва башмурд
ز روی امتحان بنوشت و بشمرد
Худ ӯ азгўри охркрди берун
خود او از گور آخر کرد بیرون
Сарви гуфто « сабо аз прхўрии мард »
سر و گفتا «صبا از پرخوری مرد»