Гӯ , зи ман боди саҳаргаҳ ба сафоҳонии зишт

گو، ز من باد سحرگه به صفاهانی زشت

Ки кеи ту ки ба рухи бастае аз ҳилаи ниқоб

که کیی تو که به رخ بسته‌ای از حیله نقاب

Ғайрат аз ҷинс ту бархезад агар бархезад

غیرت از جنس تو برخیزد اگر برخیزد

Сунбул аз шӯра , май аз сиркау моҳии зи сароб

سنبل از شوره‌، می از سرکه و ماهی ز سراب

Тир дар чашми ту чунон ки ба чашми ту мижа

تیر در چشم تو چونان که به چشم تو مژه

Тез бар риши ту чунон ки ба риши ту гулоб

تیز بر ریش تو چونان که به‌ ریش تو گلاب

Панҷаи ?ути боди қалам то ки ба дасти ту қалам

پنجه‌ات باد قلم تا که به‌ دست تو قلم

Дар пяти боди бало то ки ба пеши ту китоб

در پیت باد بلا تا که به پیش تو کتاب

Кишвар аз ҷинси касифи ту чу ҷинси ту касиф

کشور از جنس کثیف تو چو جنس تو کثیف

Ватан аз фикри хароби ту чу фикри ту хароб

وطن از فکر خراب تو چو فکر تو خراب

Хбс , пинҳон ба замири ту чу оташ ба ҳаҷар

خبث‌، پنهان به ضمیر تو چو آتش به حجر

Фӯҳш , пайдои зи каломи ту чу борони зи саҳоб

فحش‌، پیدا ز کلام تو چو باران ز سحاب

Туу ноҳиди падари сӯхта чун авду салим

تو و ناهید پدر سوخته چون عود و سلیم

Нару модаи баҳами афтода чу дар кӯии клоб

نر و ماده بهم افتاده چو در کوی کلاب

Номаи ту бабрат чун бабри мурдаи кафан

نامهٔ تو ببرت چون ببر مرده کفن

Хома ӯ ба кафш чун ба кафи қҳбаҳи хизоб

خامهٔ او به کفش چون به کف قحبه خضاب

Ту ҳиҷои гӯйӣу ноҳиди зи ту нақл кунад

تو هجا گویی و ناهید ز تو نقل کند

Нек бингар ба чаҳ монад амали он ду ҷаноб

نیک بنگر به‌ چه ماند عمل آن دو جناب

Чун яке хар ки барра пшглкӣ андозад

چون یکی خر که بره پشگلکی اندازد

Пас ҷаъл нақл кунад пшгл ӯро ба шитоб

پس جعل نقل کند پشگل او را به‌ شتاب

Ту чу бўҷҳлии вноҳид чу ҳмоли ҳтб

تو چو بوجهلی وناهید چو حمال حطب

эй сару гарданатони дархури шамшеру таноб

ای سر و گردنتان درخور شمشیر و طناب

эй сияҳи номаи ноҳиду тарафдор . . .

ای سیه نامهٔ ناهید و طرفدار ...

Олати олати бадхоҳи ватан дар ҳар боб

آلت آلت بدخواه وطن در هر باب

Варақи сурху сиёҳи ту буд куҳнаи ҳайз

ورق سرخ و سیاه تو بود کهنهٔ حیض

ё рухи фоҳиша ӣ пиркаҳи молади Сурхоб

یا رخ فاحشهٔ پیرکه مالد سرخاب

Шуғли кносӣу қассобӣ бо ҳам насазад

شغل کناسی و قصابی با هم نسزد

эй аҷониби рокносу ватанро қассоб

ای اجانب را کناس و وطن را قصاب

Зари з « ҳоўорд » бигирӣу диҳии фӯҳш ба халқ

زر ز «‌هاوارد» بگیری و دهی فحش به‌ خلق

Зибри овори Бамонеи ту ва ё лӣати туроб

زیر آوار بمانی تو و یا لیت تراب

зи Англияи мисатони пӯлу зёро мстоӣ

ز انگلستان مستان پول و ضیا را مستای

Гӯл « нармон » махӯру сӯии хиёнати мштоб

گول «‌نرمان‌» مخور و سوی خیانت مشتاب

Зон ки ӯ хоки ватанро ба аҷониб додаст

زان که او خاک وطن را به اجانب دادست

Бигрифта зар ва имрӯз битарсад зи ҳисоб

بگرفته زر و امروز بترسد ز حساب

Баҳри машрӯтаи яке . . . Тарошидаи зи санг

بهر مشروطه یکی ... تراشیده ز سنگ

Молшш дода ва шқ карда ба дасти асҳоб

مالشش داده و شق کرده به‌ دست اصحاب

Бош то рӯз ба шаби номдаҳи он . . .

باش تا روز به شب نامده آن‌...

То ҳҷомтгаҳи ту бар дард аз як шпшоб

تا حجامتگه تو بر درد از یک شپشاب

Қадар машрӯта надонистӣу ғофил ки худоӣ

قدر مشروطه ندانستی و غافل که خدای

Кофари неъматро ваъда намӯдаст азоб

کافر نعمت را وعده نمودست عذاب

Бршкни шохаи озодӣ ва чун гов бихӯр

بر شکن شاخهٔ‌ آزادی و چون گاو بخور

БрФкни решаи машрӯта ва чун хирс ба хоб

بر فکن ریشهٔ مشروطه و چون‌ خرس بخواب

намешавад зӯр з шавамӣ зёи рӯзи ту шаб

می‌شود زور ز شومی ضیا روز تو شب

намешавад зуди зи бедоди ризои қалби ту об

می‌شود زود ز بیداد رضا قلب تو آب