Подшҳои қиссаи покони шинав !

پادشها قصهٔ پاکان شنو!

Шамае аз ҳоли ниёкони шинав

شمه‌ای از حال نیاکان شنو

Ҷумлаи ниёкони ту Эронӣ анд

جمله نیاکان تو ایرانی‌اند

Ҷузи писари баҳман ва доро наянд

جز پسر بهمن و دارا نیند

Аз ақаби давлати сомониён

از عقب دولت سامانیان

Он шарафи гавҳари сосониён

آن شرف گوهر ساسانیان

Сол ҳазораст каз Эрони замин

سال هزار است کز ایران زمین

Подшаҳии брнншстаҳ ба зин

پادشهی برننشسته به زین

Ҷузи малики зндкаҳи хӯни каён

جز ملک زندکه خون کیان

Буд ба шарёну урӯқаши равон

بود به‌شریان و عروقش روان

Подшаҳони яксара таркон баданд

پادشهان یکسره ترکان بدند

Ҷумлаи шубони гила , гиреҳгон баданд

جمله شبان گله‌، گرگان بدند

Ҳастӣ мо яксара помол шуд

هستی ما یکسره پامال شد

Дастхуши раҳзан ва раммол шуд

دستخوش رهزن و رمّال شد

Аҷнабӣонеи ҳамаи аҳли чпў

اجنبیانی همه اهل چپو

Фирқа бурдору бдзду бадв

فرقهٔ بردار و بدزد و بدو

Тозии втрку муғулу таркмон

تازی وترک و مغول و ترکمان

Ҷумла буриданд аз Эрони амон

جمله بریدند از ایران امان

Ноӣ бибастанд ба мурғи саҳар

نای ببستند به مرغ سحر

Боли шикастанди зи тоўси нар

بال شکستند ز طاوس نر

Гашти гули тозаи ин боғу роғ

گشت گل تازهٔ این باغ و راغ

Паии сипари уштуру асбу улоғ

پی‌ سپر اشتر و اسب و الاغ

Хомаи қалами гашт ва дафотир бсухт

خامه ‌قلم گشت و دفاتر بسوخت

Хушку ти рўботн ва зоҳир бсухт

خشک‌ و ت روباطن‌ و ظاهر بسوخت

Баъди араб ҳам нашуд ин малики шод

بعد عرب هم نشد این ملک شاد

Руста шуд аз чола ва дар чаҳ фитод

رسته شد از چاله و در چه فتاد

Шдърб ва , тарк ба ҷояш нишаст

شدعرب‌و،‌ترک‌به‌جایش نشست

Маст биёмад , кати девонаи баст

مست بیامد، کت دیوانه‌بست

Басти араби дасти аҷамро ба пушт

بست‌عرب‌دست‌عجم‌را به پشت

Ҳарчӣ тавонист аз он қавми кишт

هرچه توانست از آن قوم کشت

Пас муғул омад ктшон баста дид

پس مغول آمد کَتشان بسته دید

Теғ кашиду сар эшон бурид

تیغ کشید و سر ایشان برید

Аслаҳа аз Форс , араб кард давр

اسلحه از فارس‌، عرب کرد دور

Баъд муғул омаду кишташ ба зӯр

بعد مغول آمد و کشتش به زور

Шуд ватани курси молики рқоб

شد وطن کورس مالک‌ رقاب

Паии сипари дӯдаи афросйоб

پی‌سپر دودهٔ افراسیاب

Зулми муғули қобил гуфтор нест

ظلم مغول قابل گفتار نیست

Шарҳи вай албата сазовор нест

شرح وی البته سزاوار نیست

Буд муғули ҷонварӣ бе бадӣл

بود مغول جانوری بی‌بدیل

Пеши муғул буд араби Ҷабраил

پیش مغول بود عرب جبرئیل

Бози араби раҳм ва мувосот дошт

باز عرب رحم و مواسات داشت

Дӯстӣу меҳр ва мўохот дошт

دوستی و مهر و مواخات داشت

Гарчи араб зад чу ҳаромӣ ба мо

گرچه عرب زد چو حرامی به ‌ما

Дод яке дайни гиромӣ ба мо

داد یکی دین گرامی به ‌ما

Гарчи зи ҷавр ҷулфо сӯхтем

گرچه ز جور جلفا سوختیم

зи оли алӣ маърифат омухтем

ز آل علی معرفت آموختیم

Алғрз эй шоҳи аҷам , малики ҷам

الغرض ای شاه عجم‌، ملک جم

Рафт вФнои гашти забони аҷам

رفت وفنا گشت زبان عجم

Нисфи забонро араб аз байни барад

نصف زبان را عرب از بین برد

Ним дигар лаҳҷа ба таркони супурд

نیم دگر لهجه به ترکان سپرد

Ҳар ки забон дошт ба монанди шамъ

هر که زبان داشت به مانند شمع

Сӯхти таниши зотши дили пеши ҷамъ

سوخت ‌تنش‌ زآتش‌ دل پیش جمع

Зандӣу суғдии ҳама бар бод рафт

زندی و سغدی همه بر باد رفت

Паҳлавӣу озарӣ аз ёд рафт

پهلوی و آذری از یاد رفت‌

Рафтаи бад аз байни каломи дарӣ

رفته بد از بین کلام دری

Гар нагушӯданд дар шоирӣ

گر نگشودند در شاعری

Подшаҳоне ба хуросон баданд

پادشهانی به خراسان بدند

ки згҳри фаррух сосон баданд

ک زگهر فَرّخ ساسان بدند

Аҳли суханро , сала пардохтанд

اهل سخن را، صله پرداختند

Дафтар аз ашъор дарӣ сохтанд

دفتر از اشعار دری ساختند

Ончии асари монда азишон ба ҷо

آنچه اثر مانده ازیشان به جا

Шоҳид сидқӣаст барин муддао

شاهد صدقی است برین مدعا

Аз пас эшон маликон дигар

از پس ایشان ملکان دگر

Ҷоиза доданд ба аҳли ҳунар

جایزه دادند به اهل هنر

Рубъ забон монад аз онон ба ҷой

ربع زبان ماند از آنان به جای

Варна нмондии асарӣ зон биҷой

ورنه نماندی اثری زان بجای

Ёфт зи Фирдавсии шаҳномаи гӯй

یافت ز فردوسی شهنامه گوی

Шоирӣу шеъру забони обрӯӣ

شاعری و شعر و زبان آبروی

Шӯҳрати он Подшаҳон аз замин

شهرت آن پادشهان از زمین

Рафт аз ин кор ба чархи барин

رفت از این کار به چرخ برین

Номи накӯашон ба ҷаҳон дайр зист

نام نکوشان به جهان دیر زیست

Хубтар аз номи накӯ ҳеҷ нест

خوب‌تر از نام‌ نکو هیچ نیست

Аз пас он , давра ба таркон расед

از پس آن‌، دوره به ترکان رسید

Навбати ин гила ба гиреҳгон расед

نوبت این گله به گرگان رسید

Туркӣ шуд расм ба аҳди ттар

ترکی شد رسم به عهد تتر

Асри мулӯки сафавӣ зон бтар

عصر ملوک صفوی زان بتر

Паҳлавии андари Ҳамадону ҷибол

پهلوی اندر همدان و جبال

Озарии андари қатаъоти шимол

آذری اندر قطعات شمال

Рафт дарин давра ба куллӣ зи ёд

رفت درین دوره به کلی ز یاد

Нисфи забони поки зи кори аўФтод

نصف زبان پاک ز کار اوفتاد

Асри пасин низ сухани мурда буд

عصر پسین نیز سخن مرده بود

Карами балои бехи сухани хӯрда буд

کِرم بلا بیخ ‌سخن خورده بود

Шеър шудаи мояи ризқи касон

شعر شده مایهٔ رزق کسان

Мадҳу ҳиҷои косибии муфлисон

مدح و هجا کاسبی مفلسان

Бе хирадонеи зи ҳақоиқ ба давр

بی‌خردانی ز حقایق به دور

Пайкарашон аз адабиёти ъўр

پیکرشان از ادبیات عور

Шеъри тарошидаи зи мадҳу ҳиҷо

شعر تراشیده ز مدح و هجا

Беасару носарау нобаҷо

بی‌اثر و ناسره و نابجا

Рӯҳи адаби хастаи ахлоқашон

روح ادب خستهٔ اخلاقشان

Дасти сухани бастаи шилтоқашон

دست سخن بسته شلتاقشان

Ман ба сухани замзамаи бардоштам

من به سخن زمزمه برداشتم

Пардаи зи кори ҳамаи бардоштам

پرده ز کار همه برداشتم

Шеъри дарии гашти зи ман номҷўӣ

شعر دری گشت ز من نامجوی

Ёфт зи нави шоиру шеъри обрӯӣ

یافت ز نو شاعر و شعر آبروی

Назми ман овоза ба кишвар фиканд

نظم من آوازه به کشور فکند

Насри ман ойин куҳан барфаканд

نثر من آیین کهن برفکند

Дарси навинӣ ба ватан дода ам

درس نوینی به وطن داده‌ام

Дарси нав инаст ки ман дода ам

درس نو این است که من داده‌ام