Шароб ба паймон ( яъне ба андоза ) хур чаҳ ҳар ки ӯ шароб бепаймон хӯрд , басои гунаҳ ки аз вай ояд .
شراب به پیمان (یعنی به اندازه) خور چه هر که او شراب بیپیمان خورد، بسا گنه که از وی آید.
Агар бодаи нӯшӣ ба паймонаи нӯш
اگر باده نوشی به پیمانه نوش
Ба ойини мардони фарзонаи нӯш
به آیین مردان فرزانه نوش
Каз афзӯнӣ май зи дилҳо гуноҳ
کز افزونی می ز دلها گناه
Бирӯяд , чу аз тунди борони гиёҳ
برُوید، چو از تند باران گیاه
Вагар гуфта ман писанд оядат
وگر گفتهٔ من پسند آیدت
Махӯр май ки аз мегазанд оядат
مخور می که از می گزند آیدت
Буд сӯзёни ин май лаъли пӯш
بود سوزیان این می لعلپوش
Зӣонаши зи ту , судаш аз май фуруш
زیانش ز تو، سودش از میفروش