Буд моҳи сӣ рўзтои бенгарӣ

بود ماه سی روزتا بنگری

Ба ҳар рӯзи кории биҷой оварӣ

به هر روز کاری بجای آوری

Сазадгар ба « ҳурмузад » бошӣ хуррам

سزد گر به «‌هرمزد» باشی خُرم

Хурӣ май ба ойини ҷамшеди ҷам

خوری می به آیین جمشید جم

Ба « баҳман » кунӣ ҷомаҳо нўбршт

به «‌بهمن‌» کنی جامه‌ها نوبرشت

Парастиш кунӣ рӯз « ардии биҳишт »

پرستش کنی روز «‌اردی‌بهشت‌»

Ба « шаҳривар » андари шӯии шодхўор

به «‌شهریور» اندر شوی شادخوار

Кунӣ дар « сипандормаз » кишти кор

کنی در «‌سپندارمذ» کشت کار

Ба « хўрдод » ҷӯй навин кун равон

به «‌خورداد» جوی نوین کن روان

Ба « мурдод » бехи нави андари нишон

به «‌مرداد» بیخ نو اندر نشان

Ба « даии бозр » андари сар ва тан бишӯй

به «‌دی‌بآذر» اندر سر و تن بشوی

Бпирои нохун , бёрои мӯӣ

بپیرای ناخن‌، بیارای موی

Ба « озар » мпзи нон ки дорад гуноҳ

به «‌آذر» مپز نان که دارد گناه

Бад-ӣн рӯз некаст рафтан ба роҳ

بدین روز نیکست رفتن به راه

Ба « обон » бипарҳез аз об эй ҷавон

به «‌آبان‌» بپرهیز از آب ای جوان

Мёлоӣу мозори оби равон

میالای و مازار آب روان

Ба « хури рӯз » кӯдак ба устоди даҳ

به «‌خور روز» کودک به استاد ده

Ки гардад дабирии хирадманд ва ба

که گردد دبیری خردمند و به

Бихӯр бода бо дӯстон , рӯз « моҳ »

بخور باده با دوستان‌، روز «‌ماه‌»

зи моҳ худоӣ омад кори хоҳ

ز ماه خدای آمد کار خواه

Бифармоӣ бркўдкони рӯз « тир »

بفرمای برکودکان روز «‌تیر»

Набарду саворӣу партоби тир

نبرد و سواری و پرتاب تیر

Ба « гӯш » андаруни гоўсолаҳ ба марз

به « گوش‌» اندرون گاوساله به مرز

Бабанду биомузи баргов , варз

ببند و بیاموز برگاو، ورز

Бпирои нохун чу шуд « даии бмҳр »

بپیرای ناخن چو شد «‌دی‌بمهر»

Сар ва тан бишӯйу бёрои чеҳр

سر و تن بشوی و بیارای چهر

Ҷудо кун зи шохи рузи ангўрро

جدا کن ز شاخ رز انگوررا

Бчрхшти афкан май сур ро

بچرخشت افکن می سور را

Агар мустамандии зкс « меҳр » рӯз

اگر مستمندی زکس «‌مهر» روز

Шӯи андар бар меҳр гетӣ фурӯз

شو اندر بر مهر گیتی‌ فروز

Фишон ашк ва зу додхоҳӣ намой

فشان اشک و زو دادخواهی نمای

Ки дод ту гирад зи душмани худоӣ

که داد تو گیرد ز دشمن خدای

Ба рӯз « сурӯш » азхҷстаҳи сурӯш

به‌روز «‌سروش‌»‌ازخجسته سروش

Равонроу танро тавон хоҳ ва туаш

روان را و تن را توان خواه و توش

Аз ӯ хоҳи озодии коми хеш

از او خواه آزادی کام خویش

Взўи ҷӯии оиФти фарҷоми хеш

وزو جوی آیفت فرجام خویش

Ба « ршн » андаруни кори сангини буна

به «‌رشن‌» اندرون کار سنگین بنه

Равонро зи ёди худои тӯшаи даҳ

روان را ز یاد خدا توشه ده

Махӯр ҳеҷ савганд дар « фурӯдин »

مخور هیچ سوگند در «‌فرودین‌»

Ки зиштаст вижа ба рӯзии чунин

که زشتست ویژه به روزی چنین

Стои андрбни рӯзи Фарваҳар ро

ستای اندربن روز فروهر را

Ки Фрўрд аз ӯ ёфт ин баҳр ро

که فرورد از او یافت این بهر را

Ниёйиш кун имрӯз бар Фарваҳар

نیایش کن امروز بر فروهر

Ки покон шаванд аз ту хушнӯдтар

که پاکان شوند از تو خشنودتر

Паии хонаи афкан ба « баҳром » рӯз

پی خانه افکن به «‌بهرام‌» روز

Сӯии разми шӯгар туе разм туз

سوی رزم شو گر تویی رزم‌توز

Ки пирӯзи бозоиӣ аз корзор

که پیروز بازآیی از کارزار

Ҳиммати коху айвон буд пойдор

همت کاخ و ایوان بود پایدار

Зан ар баради хоҳӣ , бабри рӯз « ром »

زن ار برد خواهی‌، ببر روز «‌رام‌»

Ки ромиш хушаст андарин рӯзу ком

که‌ رامش‌ خوشست‌ اندرین‌ روز و کام

Вагар бошиддати кор бо доварон

وگر باشدت کار با داوران

Дарин рӯзи рӯ то шӯии Комрон

درین روز رو تا شوی کامران

Сазад рӯз « бод » ар дирангии шӯй

سزد روز «‌باد» ار درنگی شوی

Напайвандӣ имрӯзи кор аз навай

نپیوندی امروز کار از نوی

Чу рӯзи ниёйиш буд « даии бад-ӣн »

چو روز نیایش بود «‌دی‌بدین‌»

Сар втн башу , нохун ва мӯ бичин

سر وتن بشو، ناخن و مو بچین

Зани нави бабри ҷома нав бапуш

زن نو ببر جامهٔ نو بپوش

Дил аз ёди яздони пар ва лаб хамӯш

دل از یاد یزدان پر و لب خموش

Буд рӯз « дайн » марги хрФстрон

بود روز «دین‌» مرگ خرفستران

Бикаш ҳарчӣ хрФстрсти андари он

بکش هرچه خرفسترست اندر آن

Ки хрФстрони ёр аҳрӣман анд

که خرفستران یار اهریمن‌اند

Даду дом ва бо мардумон душман анд

دد و دام و با مردمان دشمن‌اند

Ба бозори шӯи рӯз « арад » эй писар

به بازار شو روز «‌ارد» ای پسر

Навои нави бихари чиз ва бо хона бар

نوا نو بخر چیز و با خانه بر

Дар « аштод » рӯзи асбу гову сутур

در «‌اشتاد» روز اسب و گاو و ستور

Ба гшни аФгнӣ моя гиранду зӯр

به گشن افگنی مایه گیرند و زور

Раҳи давргир « осмон » рӯз , пеш

ره دورگیر «‌آسمان‌» روز، پیش

Ки бозоиии осони сӯии хони хеш

که بازآیی آسان سوی خان خویش

?герат хӯрдан дору уфтад басар

گرت خوردن دارو افتد بسر

Ба « змёд » рӯзи инч дору махӯр

به «‌زمیاد» روز ایچ دارو مخور

Зани тоза дар « моросФнд » гир

زن تازه در «‌ماراسفند» گیر

Ки фарзанд нек ояду тизўир

که فرزند نیک آید و تیزویر

Дарин рӯз ҷома беафзой бар

درین روز جامه بیفزای بر

Бидӯз ва бапушу бёроӣ бар

بدوز و بپوش و بیارای بر

« анирон » буд неки зан хостан

«‌انیران‌» بود نیک زن خواستن

Ҳамон нохуну мӯӣ перостан

همان ناخن و موی پیراستن

Зании кондрбни рӯзгирӣ ба бар

زنی کاندربن روز گیری به ‌بر

Шавад кӯдакаш дар ҷаҳони номвар

شود کودکش در جهان نامور

Анӯшаи равони боди он марди род

انوشه روان باد آن مرد راد

Ки ин гуфт ҳо гуфт ва ин панд дод

که این گفت‌ها گفت و این پند داد