Ин пайдо (аст ) ки озрподро фарзанди танӣ зод набӯд , ва аз он пас оистон « ниёзу дуо » ба яздон кард , дайр барнаёмад ки азрподро фарзандии ббўд , ҳроинаҳи дурусти химии зартушти спинмонро зартушти номи ниҳод , вкФт ки бархез писарам то ( т ) фарҳанги бромўзм .
اینپیدا (است) کهآذرپاد را فرزند تنیزاد نبود، و از آن پس آیستان «نیاز و دعا» به یزدان کرد، دیر برنیامد که اذرپاد را فرزندی ببود، هرآینه درست خیمی زرتشت سپینمان را زرتشت نام نهاد، وکفت که برخیز پسرم تا(ت) فرهنگ برآموزم.
Шунидам ки доно набӯдаш писар
شنیدم که دانا نبودش پسر
Бинолед зии довари додгар
بنالید زی داور دادگر
Ба зӯдии яке хуб фарзанд ёфт
بهزودی یکی خوب فرزند یافت
Яке хуби фарзанд дилбанд ёфт
یکی خوب فرزند دلبند یافت
Бифармуд « зартушт » номаши падар
بفرمود «زرتشت» نامش پدر
Мгрхим зартушт гирад писар
مگرخیم زرتشت گیرد پسر
Чу ҳангом фарҳангаш омад фароз
چو هنگام فرهنگش آمد فراز
Бад-ӣни гӯнаи фарҳанг ӯ кард соз
بدین گونه فرهنگ او کرد ساز