Нумраи ду буд чу нумраи як

نمرهٔ دو بُوَد چو نمرهٔ یَک

Лек лухтӣ аз он Фрохтрк

لیک لختی از آن فراخترک

Нест девор ӯ сияҳ чу зуғол

نیست دیوار او سیه چو زغال

Теғае байн маҳбасасту мбол

تیغه‌ای بین محبس است و مبال

Ҳаст бар сақф ӯ яке равзан

هست بر سقف او یکی روزن

Ки шавад ҳабсгоҳ аз он равшан

که شود حبسگاه از آن روشن

Рӯй дар низ ҳаст панҷара Эй

روی در نیز هست پنجره‌ای

Дорад аз ҳар тарафи ҳавои хура Эй

دارد از هر طرف هوا خوره‌ای

Дар бар нумраи як ин нумра

در بر نمرهٔ یک این نمره

Ҳаст чун дар бар сабуи хумра

هست چون در بر سبو خمره

Маҳбаси қасри беҳтар аз шаҳр аст

محبس قصر بهتر از شهر است

Ки зи нуру назофаташ баҳр аст

که ز نور و نظافتش بهر است

Ҳаркии ин кох сохтааст ба шаҳр

هرکه این کاخ ساخته است به شهر

Бӯда бо навъи мардумаши сари қаҳр

بوده با نوع مردمش سر قهر

Шамсро андар ӯ назорат нест

شمس را اندر او نظارت نیست

Офтоби андарин иморат нест

آفتاب اندرین عمارت نیست

Он ки худоам ва он ки махдуманд

آن که خدام و آن که مخدومند

Ҳама аз офтоб маҳрӯманд

همه از آفتاب محرومند

Руасоро чу ҳол он бошад

رؤسا را چو حال آن باشد

Ҳоли зиндониён чаҳ сон бошад

حال زندانیان چه‌سان باشد

Мари марои зони фазои пасти взбўн

مر مرا زآن فضای پست وزبون

Ъсрон рӯз хостанд бурун

عصرآن روز خواستند برون

Шудаи хоси ман андрбни авқот

شده خاص من اندربن اوقات

Ҳуҷрае дар равоқи таъминот

حجره‌ای در رواق تامینات

Яке аз дӯстони поки замир

یکی از دوستان پاک‌ضمیر

Поймардӣ намӯд пеши амир

پایمردی نمود پیش امیر

Ин фалоҳами з поймардӣ ӯст

این فلاحم ز پایمردی اوست

Кист беҳтар ба рўзгои р аз дӯст

کیست بهتر به روزگا‌ر از دوست

Зии ман ин ҳуҷра « байти ъоткаҳ » буд

زی‌من این حجره «‌بیت عاتکه‌» بود

Ин ҳам аз баракати бромкаҳ буд

این‌هم از برکت برامکه بود

Ман худ ин ҳуҷра дидаам ду се роҳ

من‌خود این حجره دیده‌ام ‌دو سه راه

Бӯдаам андрў накарда гуноҳ

بوده‌ام اندرو نکرده گناه

Як сафари ёр « раҳнамо » будем

یک سفر یار «‌رهنما» بودیم

Аз асирон « кудета » будем

از اسیران « کودتا» بودیم

Сайид ҳошим баданду соъати соз

سید هاشم بدند و ساعت‌ساز

Чори мискин ба як қафаси дмсоз

چار مسکین به یک قفس دمساز

Буд « Темуртош » як мара

بود «‌تیمورتاش» یک مره

Диданаш кардам андари ин ҳуҷра

دیدنش کردم اندر این حجره

Бори дигар ба давр « даргоҳӣ »

بار دیگر به دور «‌درگاهی‌»

Аз сари душманӣу бадхоҳӣ

از سر دشمنی و بدخواهی

Понздаҳи рӯзи доштами дарбанд

پانزده روز داشتم دربند

Баъд аз онам дар ин утоқи афканд

بعد از آنم در این اطاق افکند

Бозами ин бор бе хатои вгноаҳ

بازم این بار بی‌خطا وگناه

Ҳам дар ин ҳуҷра ронад бахти сиёҳ

هم در این حجره راند بخت سیاه

Ин утоқӣаст рӯ ба шореъи ом

این اطاقی است رو به شارع عام

Пари ҳаёҳӯи зи сбҳгаҳ то шом

پر هیاهو ز صبحگه تا شام

Чун з маҳбас кунӣ нигоҳ ба кӯй

چون ز محبس کنی نگاه به کوی

Ҳаст айвони бонги рӯёрӯӣ

هست ایوان بانگ رویاروی

Будемгар вадиъаҳо бар « банк »

بودیم گر ودیعه‌ها بر «‌بانک‌»

Ҳабс кӣ гштмии баробар « банк »

حبس کی گشتمی برابر «‌بانک‌»

Соҳиб « банк » мешудам чун шоҳ

صاحب «‌بانک‌» می‌شدم چون شاه

На ҳамин банки хушк дар афвоҳ

نه همین بانک خشک در افواه

Такя бар дониш ва ҳунар кардам

تکیه بر دانش و هنر کردم

Пушти бргнҷи симу зркрдм

پشت برگنج سیم و زرکردم

« банк » ман банки дониш ва адаб аст

«‌بانک‌» من بانک دانش و ادب است

« банк » ӯ банки Фзаҳу зҳбст

«‌بانک‌» او بانک فضه و ذهبست

Вориси ин « банк »ро тамом кунад

وارث این «‌بانک‌» را تمام کند

Банки ман то абад давом кунад

بانک من تا ابد دوام کند

Ман ва ӯ чун рӯем азин маскан

من و او چون رویم ازین مسکن

« банк » монад аз ӯу банки змн

«‌بانک‌» ماند از او و بانک زمن

Банки ман нуру банк ӯ нор аст

بانک من نور و بانک او نار است

Нури ман ному нор ӯ ор аст

نور من نام و نار او عار است

Фош гардад чу шуд замони ҳсиб

فاش گردد چو شد زمان حسیب

Каз ману аўкаҳ хӯрдааст фиреб !

کز من و اوکه خورده است فریب‌!

Зару зӯр аз ту даст бурдор аст

زر و زور از تو دست‌بردار است

Ончии ҳамроҳи тест кирдор аст

آنچه همراه تست کردار است

Карда он ба ки ном зояд аз ӯ

کرده آن به که نام زاید از او

Шараф ва эҳтиром зояд аз ӯ

شرف و احترام زاید از او

Зон ки бешубҳа эътибор ӣнҷост

زان که بی‌شبهه اعتبار اینجاست

Шарафу ъз ва ифтихор ӣнҷост

شرف و عزٌ و افتخار اینجاست