Ҳарки ӯ ёр муҳтарам дорад

هرکه او یار محترم دارد

Дигар андари ҷаҳон чаҳ ғам дорад

دگر اندر جهان چه غم دارد

Хубрӯёни шаҳрро дидам

خوبرویان شهر را دیدم

Ҳаркии чизеи зи ҳасан кам дорад

هرکه چیزی ز حسن کم دارد

Лек шукри худо ки дилбари ман

لیک شکر خدا که دلبر من

Хӯбӣ аз фарқ то қадам дорад

خوبی از فرق تا قدم دارد

Баҳри ушшоқи домҳои бало

بهر عشاق دام‌های بلا

Зери он зулфи хам бахам дорад

زیر آن زلف خم‌ بخم دارد

Ҳаст тири назари ҳаром бар ӯ

هست تیر نظر حرام بر او

Сифати оҳӯӣ ҳарам дорад

صفت آهوی حرم دارد

Гашти ром « баҳор » оҳӯе

گشت رام «‌بهار» آهویی

Ки зи халқи замона Ром дорад

که ز خلق زمانه رم دارد

Шом хӯрдем ва тахт хобидем

شام خوردیم و تخت خوابیدیم

Май қавӣ буд сахт хобидем

می قوی بود سخت خوابیدیم

Тозаи хобами рабӯда дар бистар

تازه خوابم ربوده در بستر

Ғуррашии хоби ман бабрад аз сар

غرشی خواب من ببرد از سر

Ҷустам аз хобу дидаи бркрдм

جستم از خواب و دیده برکردم

Сӯии дилдори худ назар кардам

سوی دلدار خود نظر کردم

Дидам он рашки лаъибати чинӣ

دیدم آن رشک لعبت چینی

Хар ва харӣ фиканда дар бинӣ

خرّ و خرّی فکنده در بینی

Нарми нармаки ду даст ёзидам

نرم نرمک دو دست یازیدم

Болшши зери сари трозидм

بالشش زیر سر طرازیدم

Сар ӯро ба меҳр кардам рост

سر او را به مهر کردم راست

Бӯсае низ ҳақи заҳмати хост

بوسه‌ای‌نیز حق زحمت خواست

Боз хуфтем даст дар оғӯш

باز خفتیم دست در آغوش

Ки баромади зи коми хуфтаи хурӯш

که برآمد ز کام خفته خروش

Хрхрии ҳмчўкўси Искандар

خرخری همچوکوس اسکندر

ё нафири ҷҳоз дар бандар

یا نفیر جهاز در بندر

Боз гуфтам зи қӯт бода аст

باز گفتم ز قوّت باده است

ё сари нӯши лаби каҷ афтода аст

یا سر نوش لب کج افتاده است

Нарми нармак сараш баровардам

نرم نرمک سرش برآوردم

Болшши зери сар иваз кардам

بالشش زیر سر عوض کردم

Ҳамчунин нозболшии кӯтоҳ

همچنین نازبالشی کوتاه

Биниҳодам ба зиркрдни моҳ

بنهادم به زیرکردن ماه

Дасти бардоштами зи гардан ӯ

دست برداشتم ز گردن او

Тани худ дўркрдм аз тан ӯ

تن خود دورکردم از تن او

Кардам он рака буд аз устодӣ

کردم آن راکه بود از استادی

То танаффус кунад ба озодӣ

تا تنفس کند به آزادی

Хастаи гаштами з чанд лаҳзаи амал

خسته گشتم ز چند لحظه عمل

Сари ниҳодам ба болаши махмал

سر نهادم به بالش مخمل

Ношудаи гарми хоб , чашми ҳақир

ناشده گرم خواب‌، چشم حقیر

Бози буришади зукоми хуфтаи нафир

باز برشد زکام خفته نفیر

Ҷустам аз хоби вкрдмши бедор

جستم از خواب وکردمش بیدار

Гуфтам ором бош вагир қарор

گفتم آرام باش وگیر قرار

эй сияҳи чашм ! хрўпФ то чанд

ای سیه‌چشم‌! خروپف تا چند

Нхраҳи кӯтаҳ ки шуд сипедаи баланд

نخره کوته که شد سپیده بلند

Гуфт лухтӣ зуком будам ман

گفت لختی زکام بودم من

Шаби дӯшина кам ғунудам ман

شب دوشینه کم غنودم من

Пар ва пое надошт гуфтораш

پر و پایی نداشت گفتارش

Хуфт ва то субҳдами ҳамин кораш

خفت و تا صبحدم همین کارش

Ман бихуфтам ба ҳуҷраи дигар

من بخفتم به حجره دیگر

Гуфтам ин қитъаро ба хоби андар :

گفتم این قطعه را به خواب اندر:

Зан ки дарбайнияши нам ва варамаст

زن که دربینیش نم و ورمست

Зишт бошад агарчӣ муҳтарамаст

زشت باشد اگرچه محترمست

Танг хуфтан чаҳ суд бо ҷбрил

تنگ خفتن چه سود با جبریل

Дар бен гӯш , сувари исрофил

در بُن گوش‌، صور اسرافیل

Шаб чу дар ин утоқи гирдолӯд

شب چو در این اطاق گردآلود

намеҷаҳидам зи хоби зўдои зуд

می‌جهیدم ز خواب زودا زود

Ёдкардами зи қиссаи дерин

یادکردم ز قصه دیرین

Сохтам ин ҳикояти ширин

ساختم این حکایت شیرین

Ростии ҷои прҳёҳўӣист

راستی جای پرهیاهوئیست

Вази паии дафъи хоби дорўӣист

وز پی دفع خواب داروئیست

Дар дам дар қлоўзии бдпўз

در دم در قلاوزی بدپوز

Ҳардуи соъат иваз шавад шабу рӯз

هردو ساعت‌ عوض‌شود شب‌ و روز

Бо қлоўри мбол бояд рафт

با قلاور مبال باید رفت

Бо шутур дар ҷувол бояд рафт

با شتر در جوال باید رفت

Вари қлоўри надод рухсат рабаст

ور قلاور نداد رخصت ربست‌

Ҳоли зибри ҷома , доне чист

حال زبر جامه‌، دانی چیست

Ҳаст айшии муназзаму олӣ

هست عیشی منظم و عالی

Ҷои баъзе зи дӯстони холӣ

جای بعضی ز دوستان خالی

Андарин ҳоли баҳри дафъи малол

اندرین حال بهر دفع ملال

Ба сӯй шоирӣ кашид хаёл

به سوی شاعری کشید خیال

Се қасида сурӯдаам ӣнҷо

سه قصیده سروده‌ام اینجا

Табъро озмудаам ӣнҷо

طبع را آزموده‌ام اینجا

Ғазал ва қитъа гуфтаам бисёр

غزل و قطعه گفته‌ام بسیار

Ки расидааст шеърҳо ба ҳазор

که رسیده است شعرها به هزار

Низ андарзҳои озрпод

نیز اندرزهای آذرپاد

Ки ба аз он касе надорад ёд

که به از آن کسی ندارد یاد

Ба гузориши з « паҳлавии нома »

به گزارش ز «‌پهلوی‌نامه‌»

Сар бсргФтаҳам ба як чома

سر بسرگفته‌ام به یک چامه

Дидам ин шеърҳо пароканда аст

دیدم این شعرها پراکنده است

Дафтарам аз назираш оканда аст

دفترم از نظیرش آکنده است

Ба ки хома ба назм чуст кунам

به که خامه به نظم چست کنم

Дафтари тозае дуруст кунам

دفتر تازه‌ای درست کنم

Ёдам омад ки бо « сноӣӣ » ман

یادم آمد که با «‌سنائی‌» من

Гуфтаам пеш аз ин ба хоби сухан

گفته‌ام‌پیش‌از این به خواب سخن