Буд мардии з ҳар ҳунари орӣ

بود مردی ز هر هنر عاری

Рўзкӣ чанд карда наҷорӣ

روزکی چند کرده نجّاری

Ном ринда шунидау гўнё

نام رنده شنیده و گونیا

Гирд аз нимгрд карда ҷудо

گِرد از نیمگِرد کرده جدا

Пас шуд андари дукони оҳангар

پس شد اندر دکان آهنگر

Дам ва хоиск диду путку табар

دم و خایسک‌ دید و پتک و تبر

Наваз номхтаҳи чизе аз устод

نوز نامخته چیزی از استاد

Риши худро ба даст банно дод

ریش خود را به‌دست بنا داد

Молау чӯби кори ҳашта ба кӯл

ماله و چوب کار هشته به کول

Дидаи гчкўбу тешау шоғўл

دیده گچکوب و تیشه و شاغول

Зон сипас шуд ба даккаи хайёт

زان سپس شد به دکهٔ خیاط

Бо дилии тангтар зи сами хайёт

با دلی تنگ‌تر ز سم خیاط

Нах всўзн бидид вкўку руфӯ

نخ وسوزن بدید وکوک و رفو

Дарзу дузу қаворау улгӯ

درز و دوز و قواره و الگو

Чун дар он пеша дид сустии хеш

چون‌ در آن‌ پیشه‌ دید سستی خویش

Пеша дайгарӣ гирифт ба пеш

پیشه دیگری گرفت به پیش

Ҳеҷ якро ба сари набарди тамом

هیچ‌ یک را به‌ سر نبرد تمام

Дег дар дег шуд чу каллаи хом

دیگ‌ در دیگ‌ شد چو کلهٔ خام

Гашти ришаши ду мӯӣу пизии суст

گشت‌ ریشش‌ دو موی‌ و پیزی‌ سست

Музд ӯ лек ҳамчуи рӯзи нахуст

مزد او لیک همچو روز نخست

Хешро навбатӣ дар оина дид

خویش را نوبتی در آینه دید

Аблаҳона ба риш худ хандид

ابلهانه به ریش خود خندید

Гуфт азин шаҳри рахт бояд баст

گفت ازین شهر رخت باید بست

Ғурбатии ҷусту лоф дар пайваст

غربتی جست و لاف در پیوست

Буд ободиӣӣ ба шаҳри қариб

بود آبادیئی به شهر قریب

Рахт онҷо кашид марди ғариб

رخت آنجا کشید مرد غریب

Буд дар қария чанд астокор

بود در قریه چند استاکار

Гашта ҳаряк ба корхўиши савор

گشته هریک به کارخویش سوار

Рафт онҷо ба гӯшае бхзид

رفت آنجا به گوشه‌ای بخزید

Инзивое бихӯрад хубаш гузид

انزوایی بخورد خوبش گزید

Пеши гули коргФти наҷҷорам

پیش گِل کارگفت نجّارم

зи аррау ринда маърифат дорам

ز اره و رنده معرفت دارم

Пеш наҷҷор гуфт банноем

پیش نجّار گفت بنّایم

Тоқи банд вглўиӣ ороем

طاق‌بند وگلویی آرایم

Гуфт ман дарзем ба оҳангар

گفت من درزیم به آهنگر

Гуфт оҳангарам ба мард дигар

گفت‌ آهنگرم‌ به مرد دگر

То ки абзоркор созад рост

تا که ابزارکار سازد راست

Зон фақирон ба воми чизеи хост

زان‌ فقیران به وام چیزی خواست

Истилоҳоти хешро бФрўхт

اصطلاحات خویش را بفروخت

Чанд ғозӣ ба чанд рӯз андӯхт

چند غازی به‌چند روز اندوخت

Чанд моҳии зи фазли клошӣ

چند ماهی ز فضل کلّاشی

Чрчрӣ кард мардаки ношӣ

چرچری کرد مردک ناشی

То ки рӯзии қазоӣ бе баракат

تا که روزی قضای بی‌برکت

Додаш азкнҷи инзивои ҳаракат

دادش ازکنج انزوا حرکت

Бахти шӯридаи раҳнамояши гашт

بخت شوریده رهنمایش گشت

Рӯзи ҷумъа ба қаҳваи хонаи гузашт

روز جمعه به قهوه‌خانه گذشت

Сояи беду чашмаи ҷорӣ

سایهٔ بید و چشمهٔ جاری

Рӯзи одинаи вақти бекорӣ

روز آدینه وقت بیکاری

Аўстодони дияу барзигарон

اوستادان دیه و برزگران

Пеши чойу чпқ , хурону чарон

پیش چای‌ و چپق‌، خوران و چران

Чашмашон чун ба Авестоад афтод

چشمشان چون به اوستاد افتاد

Меҳри дерина ӣ шан ба ёд афтод

مهر دیرینه ی‌شان به یاد افتاد

Он яке назд хеш ҷояш кард

آن‌یکی نزد خویش جایش کرد

Вена дигар миҳмон ба чоиш кард

وین‌دگر میهمان به‌ چایش کرد

Гуфт банно ҳануз бекорӣ

گفت بنا هنوز بیکاری

Кӣ касе рост шуғл наҷорӣ ?

کی کسی راست شغل نجاری‌؟

Гуфт наҷҷор : ков на наҷҷор аст

گفت نجّار: کاو نه نجّار است

ӯст банно ва бо ту ҳамкор аст

اوست بنا و با تو همکار است

Гуфт хайёт коваст оҳангар

گفت خیاط کاوست آهنگر

Гуфт оҳангар ӯст сӯзангар

گفت آهنگر اوست سوزنگر

Чун ҳаме шуд суолҳо ткрир

چون همی شد سوال‌ها تکریر

Мардак аз шарм сар фиканд ба зер

مردک از شرم سر فکند به زیر

Гашти фазли ҳакими соҳиб , фош

گشت‌فضل حکیم صاحب‌، فاش

Шуд ҳувайдо ки нест ҷузи қлош

شد هویدا که نیست جز قلّاش

Лоҷарами ҳамчуи саги дўондндш

لاجرم همچو سگ دواندندش

Кӯ ба кунаш заданду рондандаш

کَو به کونش زدند و راندندش

Ҳама донист коваст ҳеҷ мадон

همه دانست کاوست هیچ مدان‌

Оқибат рафту мард дар Ҳамадон

عاقبت رفت و مرد در همدان

Он ки аз ҳар дарӣ сухан ронад

آن که از هر دری سخن راند

Хубашро мард зуфунун хонд

خوبش را مرد ذوفنون خواند

ё буд аз наводири даврон

یا بود از نوادر دوران

Кимёсони зи чашми халқи ниҳон

کیمیاسان ز چشم خلق نهان

Нодир ва шоз бошад ин астоз

نادر و شاذ باشد این استاذ

Ҳукм набӯд раво ба нодиру шоз

حکم نبود روا به نادر و شاذ

Ёкаҳ ӯ марди ринд ва айёр аст

یاکه او مرد رند و عیار است

Истилоҳоти гуфтанаш кор аст

اصطلاحات گفتنش کار است

Хешро дар маҳофили омма

خویش را در محافل عامه

Хондаи устоду Фҳлу аллома

خوانده استاد و فحل و علامه

Чун баробар шавад ба устодон

چون برابر شود به استادان

Ҳама донанд ков буд нодон

همه دانند کاو بود نادان