Мавсими навбаҳори хонаи ман
موسم نوبهار خانهٔ من
Ҳаст аз анбӯҳи гули яке гулшан
هست از انبوه گل یکی گلشن
Шуда на сол то дар ин хона
شده نه سال تا در این خانه
Хуб ё бад гузидаам лона
خوب یا بد گزیدهام لانه
Ҳаст як майли давртар азшҳр
هست یک میل دورتر ازشهر
Лоҷарам дорад аз назофати баҳр
لاجرم دارد از نظافت بهر
Магаси онҷокмсти воби фузун
مگس آنجاکمست وآب فزون
Тобиши моҳу офтоби фузун
تابش ماه و آفتاب فزون
Ғуррашу ҳоиҳўӣ вҳмҳмаҳ нест
غرش و هایهوی وهمهمه نیست
Гирду дӯди вхрўш ва дмдмаҳ нест
گرد و دود وخروشو دمدمهنیست
Ҳргли турфае ки дидстм
هرگل طرفهای که دیدستم
ё ба нздксии шнидстм
یا به نزدکسی شنیدستم
Ҷобаҷои кушта ва зада пайванд
جابجا کشته و زده پیوند
Ба тариқӣ ки завқ карда писанд
به طریقی که ذوق کرده پسند
Ҳркҷо буд миваи хўшхўор
هرکجا بود میوهٔ خوشخوار
Куштаи дрбоғи вомдст ба бор
کشته درباغ وآمدست به بار
Тухми гули хостаи зи роҳи дароз
تخم گل خواسته ز راه دراز
Кушта ва ҳар тарафи нишондаи пиёз
کشته و هر طرف نشانده پیاز
Тарҳҳоӣ навои нави афканда
طرحهایی نوا نو افکنده
Ҳарякиро ба лавнии оканда
هریکی را به لونی آکنده
Гулбунонро намӯда пероиш
گلبنان را نموده پیرایش
Токҳоро бидода пурковуш
تاکها را بداده پرکاوش
Зулфи шамшодро ба шона зада
زلف شمشاد را به شانه زده
Руста дар рустаи софу рости чдаҳ
رسته در رسته صاف و راست چده
Чун дар Исфанд баркашад ҷмраҳ
چون در اسفند برکشد جمره
Нафаси ошкори сеюм раҳ
نفس آشکار سوم ره
Мҳрмаҳи маблағӣ ҳазина кунад
مهرمه مبلغی هزینه کند
Ҳар тарафи навгулӣ хазина кунад
هر طرف نوگلی خزینه کند
Пахш гардад хаз бунаҳо дар боғ
پخش گردد خزبنهها در باغ
Ин буд шуғли ман замони фироқ
این بود شغل من زمان فراغ
зи аввали меҳр то бен Исфанд
ز اول مهر تا بن اسفند
Тан сипорам ба ҷаҳду ранҷи вгзнд
تن سپارم به جهد و رنج وگزند
То ба фасли баҳору вақти фироқ
تا به فصل بهار و وقت فراغ
Чанд рӯзӣ кунам назораи боғ
چند روزی کنم نظارهٔ باغ
Чеҳри он кӯдакони зебо ро
چهر آن کودکان زیبا را
Байнам ва нав кунам тамошо ро
بینم و نو کنم تماشا را
Мардумонро ҳаваси басӣ ба сар аст
مردمان را هوس بسی به سر است
Ҳаваси ман бад-ӣни ду мхтсрост
هوس من بدین دو مختصراست
Ки нишинам ба боғи брлби об
که نشینم به باغ برلب آب
Гуҳ ба гул бингарам , гуҳӣ ба китоб
گه به گل بنگرم، گهی به کتاب
Шохи гули соғар шароб манаст
شاخ گل ساغر شراب منست
Ёри ман дафтари вктоб ман аст
یار من دفتر وکتاب من است
Лекини имсол аз пас шаш моҳ
لیکن امسال از پس شش ماه
Ҳосили ранҷи бандаи гашти табоҳ
حاصل رنج بنده گشت تباه
То ба имрӯз аз охири Исфанд
تا به امروز از آخر اسفند
Ҳастам ӣнҷо ба хӯни дили побанд
هستم اینجا به خون دل پابند
Ҳам на пайдо ки чанд хоҳам буд
هم نه پیدا که چند خواهم بود
То ба кӣ пой банд хоҳам буд
تا به کی پایبند خواهم بود
Ман чунин баста чанд монам чанд ?
من چنین بسته چند مانم چند؟
Зору длхстаҳ чанд монам чанд ! ?
زار و دلخسته چند مانم چند!؟