Диргоҳӣ бар ин втираҳи гузашт
دیرگاهی بر این وَتیره گذشت
Рӯзи рахшону шоми тираи гузашт
روز رخشان و شام تیره گذشت
Гашт ногоҳ шӯии зани сафарӣ
گشت ناگاه شوی زن سفری
Гуфт зан : боядат марои бабрӣ
گفت زن: بایدت مرا ببری
Гуфт мард : ин сФрнаҳ дилхоҳ аст
گفتمرد: اینسفرنهدلخواه است
Ки раиси идора ҳамроҳ аст
که رئیس اداره همراه است
Ҳам ба поси асосаи хона
هم به پاس اثاثهٔ خانه
Боядат монад , пар мазан чона
بایدت ماند، پُر مزن چانه
Аз қазои нестии ту ҳам танҳо
از قضا نیستی تو هم تنها
Пешат ояд рафиқи тозаи мо
پیشت آید رفیق تازهٔ ما
намекунад бо ту хонумаши ёрӣ
می کند با تو خانمش یاری
ӯ худ аз тўкнди нигаҳдорӣ
او خود از توکند نگهداری
Кист ба аз рафиқи виҷдони кеш
کیست به از رفیق وجدان کیش
Ки супурдани бадви тавон зани хеш
که سپردن بدو توان زن خویش
Бас ки фосид шудаст хуии башар
بس که فاسد شدست خوی بشر
На бародар буд амин на писар
نه برادر بود امین نه پسر
Дар ҷаҳони эътимоду итмӣнон
در جهان اعتماد و اطمینان
Нест ало ба мард бо виҷдон
نیست الا به مرد با وجدان
Дайну имон ҳама хурофотаст
دین و ایمان همه خرافاتست
Мояи кин ва ихтилофотаст
مایهٔ کین و اختلافاتست
Баси Фқиҳо ки доми шаръии сохт
بس فقیها که دام شرعی ساخت
Муъминонро миёни доми андохт
مومنان را میان دام انداخت
Шайхи дигрклоаҳ шрғӣ дӯхт
شیخ دیگرکلاه شرغی دوخت
То қабои туро ба ғайр фурухт
تا قبای ترا به غیر فروخت
Завҷаи халқро диҳанд талоқ
زوجه خلق را دهند طلاق
Баҳр ғайриӣ кунанд ақду сдоқ
بهر غیری کنند عقد و صداق
Лек мардӣ ки аҳл виҷдонаст
لیک مردی که اهل وجدانست
Дилаш аз феъли бади ҳросонст
دلش از فعل بد هراسانست
ӯ бадиро ба чашм бад бинад
او بدی را به چشم بد بیند
Шарари ту зиён худ бинад
شرر تو زیان خود بیند
Нест дар некяши умеди биҳишт
نیست در نیکیش امید بهشت
Зон ки бошад ба табъи неки сиришт
زان که باشد به طبع نیک سرشت
Вази бадӣ дӯзахаш натарсанд
وز بدی دوزخش نترساند
Ки бадиро ба табъ бад донад
که بدی را به طبع بد داند
Накунад бдкаҳи бад ба табъ бад аст
نکند بدکه بد به طبع بد است
Нек бошад ки некӣ аз хирад аст
نیک باشد که نیکی از خرد است
Неку бадро шиносад аз виҷдон
نیک و بد را شناسد از وجدان
Ҳаст виҷдони баробараши мизон
هست وجدان برابرش میزان
Зан агар чанд нармтар шуда буд
زن اگر چند نرمتر شده بود
зи абтлоӣии дилаши хабар шуда буд
ز ابتلائی دلش خبر شده بود
Бимии афтода буд дар дил ӯ
بیمی افتاده بود در دل او
Нигарон буд азин сафари дил ӯ
نگران بود ازین سفر دل او
Лек шавҳар шикеб фармудаш
لیک شوهر شکیب فرمودش
Бӯса ҳо дод ва кард бадрӯдаш
بوسهها داد و کرد بدرودش
Дасти виҷдони фурушро бФшрд
دست وجدانفروش را بفشرد
Рафт ва он дунбаро ба гурги супурд
رفت و آن دنبه را به گرگ سپرد
Рафт шӯйу рафиқи каҷи бунёд
رفت شوی و رفیق کجبنیاد
Ба фиреби зани рафиқи ситод
به فریب زن رفیق ستاد
Рӯзӣ омад ба назд он дилбар
روزی آمد به نزد آن دلبر
Сохта аз дурӯғи мижгон тар
ساخته از دروغ مژگان تر
Гуфт зан : чист ? гуфт чизе нест
گفت زن: چیست؟ گفت چیزی نیست
Он ки дар дил ғамӣ надорад кист ? !
آن که در دل غمی ندارد کیست؟!
Дигарин рӯзи ҳам бад-ӣни минвол
دگرین روز هم بدین منوال
Шуд ба наздики он бадеъи ҷамол
شد به نزدیک آن بدیع جمال
Чашмҳо сурху мижа ашк олуд
چشمها سرخ و مژه اشکآلود
Гӯнаҳои зарду пои чашми кабӯд
گونههای زرد و پای چشم کبود
Зани зи нозуки дилӣ ба танг омад
زن ز نازکدلی به تنگ آمد
Пои худ доряш ба санг омад
پای خود داریش به سنگ آمد
Қисмаш дод ва гуфт : дардат чист ?
قسمش داد و گفت: دردت چیست؟
Чашми сурху рухон зардат чист ?
چشم سرخ و رخان زردت چیست؟
Гуфт андари фишори виҷдонам
گفت اندر فشار وجدانم
Рози кас фош кард натавонам
راز کس فاش کرد نتوانم
Сеюмин рӯзи сохт он макор
سومین روز ساخت آن مکار
Хешро зарду лоғару бемор
خویش را زرد و لاغر و بیمار
Буд бозӣгарии намоиши боз
بود بازیگری نمایش باز
Лоҷарам кард ин намоиш , соз
لاجرم کرد این نمایش، ساز
Рафт ва худро бад-ӣн заъифа намӯд
رفت و خود را بدین ضعیفه نمود
Сад ҳазорон ғамаш ба ғами афзуд
صد هزاران غمش به غم افزود
Кафати зан чанд азбн нуҳуфтани роз
کفت زن چند ازبن نهفتن راز
Чист ин рӯй зарду гарму гудоз
چیست این روی زرد و گرم و گداز
Хонумат дар куҷост кин ду се рӯз
خانمت در کجاست کاین دو سه روز
Андарин ҷо нашуд ҷамоли афрӯз
اندرین جا نشد جمالافروز
Ин чаҳ ҳоле ва ин чаҳ таркибӣ аст
این چه حالی و این چه ترکیبی است
Ин чаҳ вазъӣ ва ин чаҳ тартибӣ аст
این چه وضعی و این چه ترتیبی است
Ҷои ғмхўорӣ аз ман длриш
جای غمخواری از من دلریش
Бар ғам ман фузудае ғами хеш
بر غم من فزودهای غم خویش
Гарчи чизеи з ту нафаҳмидам
گرچه چیزی ز تو نفهمیدم
Ба худо каз ту сахт ранҷидам
به خدا کز تو سخت رنجیدم
Чун шуд он риўсози ҳиялати кар
چون شد آن ریوساز حیلت کر
Дар дили хештани савор ба хар
در دل خویشتن سوار به خر
Сайдаши андркнор дона расед
صیدش اندرکنار دانه رسید
Тирии афканд ва бар нишона расед
تیری افکند و بر نشانه رسید
Гуфт акнӯн ки фӯҳш хоҳӣ дод
گفت اکنون که فحش خواهی داد
Гӯям ин роз ҳарчӣ бодои бод
گویم این راز هرچه بادا باد
Пои ранҷиш чу дар миён омад
پای رنجش چو در میان آمد
Рози пӯшида бар забон омад
راز پوشیده بر زبان آمد
Дод савганди марди ҳиялати соз
داد سوگند مرد حیلتساز
Ки зани он розро нагу боз
که زن آن راز را نگو باز
Гуфт бори нахусти коинҷои ман
گفت بار نخست کاینجا من
Омадами миҳмон ба ҳамраҳи зан
آمدم میهمان به همره زن
Вази ту он ҳуҷбу шармро дидам
وز تو آن حجب و شرم را دیدم
Дар дили худ басӣ писандидам
در دل خود بسی پسندیدم
Чун ки беруни шудеми азин хона
چون که بیرون شدیم ازین خانه
Шарҳ додам зи баҳри ҷонона
شرح دادم ز بهر جانانه
Гуфтамаш панди гири азин хонум
گفتمش پند گیر ازین خانم
Ақлу донишпазир азин хонум
عقل و دانشپذیر ازین خانم
Ки ба чандини ифофи вснгинӣ
که به چندین عفاف وسنگینی
Дошт зебандагӣу рангинӣ
داشت زیبندگی و رنگینی
Зан чу ин сарзаниши з ман бишунид
زنچو این سرزنش ز من بشنید
Бемуҳобо ба рӯй ман бадвед
بی محابا به روی من بدوید
Гуфт маҳви ҷамол ӯ шуда Эй
گفت محو جمال او شدهای
Ошиқи хату хол ӯ шуда Эй
عاشق خط و خال او شدهای
Хӯрдам аз баҳр ӯ қисм бисёр
خوردم از بهر او قسم بسیار
Тока қонеъ шуд вгрФти қарор
تاکه قانع شد وگرفت قرار
Лек дар қалбаши ин малол бимонад
لیک در قلبش این ملال بماند
Гуфтугӯ тай шуд ва хаёл бимонад
گفتگو طی شد و خیال بماند