Мард бояд ки дил дижам накунад

مرد باید که دل دژم نکند

Зиндагии сарфи ранҷ ва ғам накунад

زندگی صرف رنج و غم نکند

Аз каму Киеви корҳои ҷаҳон

از کم و کیف کارهای جهان

Яксар мӯи зи Киев кам накунад

یکسر مو ز کیف کم نکند

Дар раҳи нафъ худ кунад хизмат

در ره نفع خود کند خدمت

Хизмати халқи як қалам накунад

خدمت خلق یک قلم نکند

Вар қисм хӯрд ва тавба кард з май

ور قسم خورد و توبه کرد ز می

Такя бар тавба ва қисм накунад

تکیه بر توبه و قسم نکند

Гар ситам кард бар касе , чаҳ зиён

گر ستم کرد بر کسی، چه زیان

Бар худу ишқи худ ситам накунад

بر خود و عشق خود ستم نکند

Ҷуз ба пеши суроҳеу соқӣ

جز به پیش صراحی و ساقی

Пеши каси пушти хеш хам накунад

پیش کس پشت خویش خم نکند

Зиндагии ҳарбу ҳарби ҳам худъа аст

زندگی حرب‌ و حرب ‌هم خدعه‌است

Марди донои зи худъа Ром накунад

مرد دانا ز خدعه رم نکند

Ҳарф ҷузъ ҳавост , марди қавӣ

حرف جزء هواست‌، مرد قوی

Эътиное ба мадҳ ва зм накунад

اعتنایی به مدح و ذم نکند

Халқ гар кунад ним ва ним ғнм

خلق گر کند نیم و نیم غنم

Гурги дилсӯзӣ аз ғнм накунад

گرگ دلسوزی از غنم نکند

Вақти розу ниёз , қиблаи хеш

وقت راز و نیاز، قبلهٔ خویش

Ҷузи яке нозанин санам накунад

جز یکی نازنین‌صنم نکند

То тавон буд хуш , ҷафо накушуд

تا توان بود خوش‌، جفا نکشد

То тавон гуфт ло , нъм накунад

تا توان گفت لا، نعم نکند

Ҷуз ба шакарлабони дирами надиҳад

جز به شکرلبان درم ندهد

Ҷуз ба маи талъатон карам накунад

جز به مه‌طلعتان کرم نکند

Бо рафиқӣ казу умедӣ нест

با رفیقی کزو امیدی نیست

На рафоқат ки ёд ҳам накунад

نه رفاقت که یاد هم نکند

Уқало гуфтаанд пеш аз мо

عقلا گفته‌اند پیش از ما

Нам шавад ҳаркасӣ ки нам накунад

نم شود هرکسی که نم نکند

Он сФркрдаҳ чун з роҳ расед

آن سفرکرده چون ز راه رسید

Қисса ӯ ба самъ шоҳ расед

قصهٔ او به سمع شاه رسید

Чанд ҷосусаш аз пас афканданд

چند جاسوسش از پس افکندند

Бедирангаш ба маҳбас афканданд

بی‌درنگش به محبس افکندند

Пас шаш маи саволу истинтоқ

پس شش مه سؤال و استنطاق

Нимаи ҷон , нимаи кӯру нимаи члоқ

نیمه‌جان‌، نیمه کور و نیمه‌چلاق

Охири кораш ба зарб ва шатм кашид

آخر کارش به ضرب و شتم کشید

Пас ба диўонсроӣ ҳарб кашид

پس به دیوانسرای حرب کشید

Шуд ба девони ҳарби мзлмаҳ аш

شد به دیوان حرب مظلمه‌اش

Кард он маҳкамаи муҳокима аш

کرد آن محکمه محاکمه‌اش

Чун набад мадракии ҷузи он мактуб

چون نبد مدرکی جز آن مکتوب

Ахтар ҳастяш накард ғуруб

اختر هستیش نکرد غروب

Лек шуд халъ аз шуъӯни низом

لیک شد خلع از شئون نظام

Баъд аз он ҳабс шуд се соли тамом

بعد از آن حبس شد سه‌سال تمام

Чун ба маҳбас нишаст бечора

چون به محبس نشست بیچاره

Гашти ҷӯёи зи ҷуфти овора

گشت جویا ز جفت آواره

Дод пайғом то магари ёраш

داد پیغام تا مگر یارش

Ояд онҷои зи баҳри дидораш

آید آنجا ز بهر دیدارش

раҳни бунаади зи хонаи асбобӣ

رهن بنهد ز خانه اسبابی

Баҳр ӯ нонеи ораду обӣ

بهر او نانی آرد و آبی

Рафт мардӣ ва моҷаро пурсед

رفت مردی و ماجرا پرسید

Хонаро азнигор холӣ дид

خانه را از نگار خالی دید

Гашти лухтӣ аз ин вар ва он вар

گشت لختی از این‌ور و آن‌ور

Кард пурсиш аз ин дар ва он дар

کرد پرسش از این در و آن در

Оқибати қиссаро ба даст оварад

عاقبت قصه را به دست آورد

Баҳри бечораи сар шикаст оварад

بهر بیچاره سر شکست آورد

Мард бовар накард матлаб ро

مرد باور نکرد مطلب را

Ваон ҳикоёти номураттаб ро

وان حکایات نامرتب را

Бастанро чунин тасаллӣ дод

بستن را چنین تسلی داد

Венаи чунин назд хеш фатво дод

وین‌چنین نزد خویش فتوی داد

Кин суханҳо ҳамаи газоф буд

کاین سخن‌ها همه گزاف بود

Коҳил аз корҳо муъоф буд

کاهل از کارها معاف بود

ё нарафт аз паии рисолати ман

یا نرفت از پی رسالت من

ё надоданд рухсат рафтан

یا ندادند رخصت رفتن

Хуфт бар жандаи болашу бистар

خفت بر ژنده بالش و بستر

Сохт бо нону оши қасри қаҷар

ساخت با نان و آش قصر قجر