Шаб бидидам дар он сарои Тахтӣ

شب بدیدم در آن سرا تختی

Паҳлавии тахт , марди бадбахтӣ

پهلوی تخت‌، مرد بدبختی

Гуфтам ин тоза кист гашта падед

گفتم این تازه کیست گشته پدید

Гуфт шахсе : муассиси ноҳид

گفت شخصی‌: مؤسس ناهید

Рӯзи дигари зи танагии маскан

روز دیگر ز تنگی مسکن

Гашти ноҳиди ҳмти ?вилаи ман

گشت ناهید همط‌ویلهٔ من

Гуфтамаш : ассаломи ринди дағо

گفتمش‌: السلام رند دغا

Тўкҷои ин ҳисобҳо зкҷо

توکجا این حساب‌ها زکجا

Гар касе гавҳари мдиҳии сифт

گر کسی گوهر مدیحی سفت

Гуҳи гуҳии ҳам ҳақиқатӣ ме гуфт

گه گهی هم حقیقتی می‌گفت

Тўкаҳи по то ба сар мдиҳ шудӣ

توکه پا تا به سر مدیح شدی

Соҳиби мантиқ фасеҳ шудӣ

صاحب منطق فصیح شدی

Паҳлавиро ба арши бншондӣ

پهلوی را به عرش بنشاندی

Ҳам худои ҳам паямбараш хондӣ

هم خدا هم پیمبرش خواندی

Хуб ташхис дода будӣ ту

خوب تشخیص داده بودی تو

По ба қурси истода будӣ ту

پا به قرص ایستاده بودی تو

Бо ту охир чаро чунин карданд

با تو آخر چرا چنین کردند

Чӯби қаҳрат дростин карданд

چوب قهرت درآستین کردند

Гуфт ман низ чун ту ҳайронам

گفت من نیز چون تو حیرانم

Сабаби ҳабс худ наме донам

سبب حبس خود نمی‌دانم

Номаам буд муддатии тавқиф

نامه‌ام بود مدتی توقیف

То бирафт азмёни бузурги ҳариф

تا برفت ازمیان بزرگ حریف

Чун ки Темуртоши гашти нигун

چون که تیمورتاش گشت نگون

Моҳ ман омад аз муҳоқи бурун

ماه من آمد از محاق برون

Ншркрдми шуморае се чаҳор

نشرکردم شماره‌ای سه چهار

Сар ба сари мадҳи шоҳи дўлтёр

سر به‌سر مدح شاه دولتیار

Бози ҳам тар шуд аз қазо дар ман

باز هم تر شد از قضا درِ من

Ба ваболи аўФтоди ахтари ман

به وبال اوفتاد اختر من

Дар шимӣрон хазида будам ман

در شمیران خزیده بودم من

Пои минқал ламида будам ман

پای منقل لمیده بودم من

наменамудем ҳисоби оянда

می‌نمودم حساب آینده

Калаками гашти ногаҳони канда

کلکم گشت ناگهان کنده

Гашта бо мо шарики зиндонӣ

گشته با ما شریک زندانی

Як нафари нойиби хуросонӣ

یک نفر نایب خراسانی

Гарчи худ нойиб полисаст ӯ

گرچه خود نایب پلیس است او

Бо ман ин рӯзҳо анисаст ӯ

با من این روزها انیس است او

Зани рӯсии гирифта дар Машҳад

زن روسی گرفته در مشهد

Мавриди сӯъ занн шудасту ҳасад

مورد سوء‌ظن شدست و حسد

Инак ӯро ба раии кшондстнд

اینک او را به ری کشاندستند

Вндрини ҳуҷрааш ншондстнд

وندرین حجره‌اش نشاندستند

Кор ӯ шоҳномаасту дуо

کار او شاهنامه است و دعا

Он барои худ ин барои худо

آن برای خود این برای خدا

Чун хуросонӣ ва падардор аст

چون خراسانی و پدردار است

Бар дилами ҳашар ӯ на дшхўор аст

بر دلم حشر او نه دشخوار است

Ҳарки аз мардум хуросонаст

هرکه از مردم خراسانست

Дорамаш дӯст гарчи афғонаст

دارمش دوست گرچه افغانست

Зон ки афғонӣу Тахории зод

زان که افغانی و تخاری‌زاد

Ҳама Эронӣанду поки нажод

همه ایرانی‌اند و پاک نژاد

Дайн ҷудо кардмон зи якдигар

دین جدا کردمان ز یکدیگر

Лаъни ҳақи бод бар нифоқи башар

لعن حق باد بر نفاق بشر